Το blog της Α. Πόλης μεταφέρεται

Το blog της Ανοιχτής Συνέλευσης Αγώνα Α. Πόλης μεταφέρθηκε στον espiv. Η διεύθυνση που θα μας βρίσκεται απο εδώ και πέρα είναι:
https://anopoli.espivblogs.net/

Απρίλιος στην Άνω Πόλη

Μάρτιος στην Άνω Πόλη

Για την απεργία στην Ελληνική Χαλυβουργία

Παρεμβάσεις στον Αγ. Δημήτριο

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Ξεκινήσαμε ένα νέο κύκλο παρεμβάσεων ενάντια στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση της περίθαλψης στο Νοσοκομείο της περιοχής μας. (Άγιος Δημήτρης τέως «Δημοτικό»).
Μετά τις παρεμβάσεις μας στο Νοσοκομείο Άγιος Δημήτρης στην απεργία στις 19 και 20 Οκτώβρη επιλέξαμε να συνεχίσουμε να παρεμβαίνουμε στο νοσοκομείο της γειτονιάς μας για να εμπεδώσουμε αυτά που φαινόταν ότι μπορεί να κερδηθούν όσον αφορά την πρόσβαση όλων των ασθενών χωρίς προϋποθέσεις στα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου.
Να θυμίσουμε εδώ ότι στην παρέμβαση στις 19 Οκτώβρη ο διοικητής είχε δεσμευτεί ότι θα εφαρμοστούν οι διατάξεις εξαίρεσης καταβολής πεντάευρου που μέχρι τότε δεν εφαρμόζονταν.

μια πρώτη νίκη

Κατά την πρώτη παρέμβασή μας με μοίρασμα ενημερωτικού υλικού, διαπιστώσαμε ότι όντως είχε αναρτηθεί ανακοίνωση η οποία και εφαρμοζόταν με βάση την οποία εξαιρούνται από τη καταβολή του πεντάευρου ένα κομμάτι των ασθενών που μέχρι την προηγούμενη παρέμβαση εξαναγκάζονταν στην καταβολή.
Παρόλα αυτά αυτό δεν γινόταν για μια σειρά άλλων κατηγοριών χρόνιων πασχόντων.
Ενημερώσαμε τους προσερχόμενους ασθενείς, ενώ διαμαρτυρηθήκαμε έντονα στην διοίκηση, η οποία παραδόξως αναγνώρισε την παράλειψή της και δεσμεύτηκε να την διορθώσει.
Να θυμίσουμε εδώ ότι με αυτές τις διατάξεις εξαιρείται το μεγαλύτερο ποσοστό των προσερχομένων από την καταβολή του πεντάευρου και είναι βέβαια διατάξεις που κανένα νοσοκομείο δεν εφαρμόζει.
Σαν συνέλευση Άνω Πόλης δεσμευτήκαμε να συνεχίσουμε να παρεμβαίνουμε, τόσο για να διαπιστώσουμε αν θα υλοποιηθούν οι νέες δεσμεύσεις της διεύθυνσης, όσο και για να αναπτύξουμε σχέσεις αγώνα με τους προσερχόμενους στο Νοσοκομείο.
Στα συνεχή μοιράσματα που πραγματοποιούμε από τις αρχές του 2012, διαπιστώθηκε ότι εν μέρει τηρούνται οι δεσμεύσεις εξαίρεσης των χρόνιων πασχόντων από την καταβολή του πεντάευρου, πράγμα που δυστυχώς δεν ισχύει για κάποιες κατηγορίες ασθενών (κυρίως τους οφθαλμιατρικούς ασθενείς).
Οι διαδικασίες παρέμβασης συνεχίζονται και σκοπεύουμε να κινηθούμε σε κατεύθυνση κλιμάκωσής τους.

Φεβρουάριος στην Άνω Πόλη

Ιανουάριος στην Άνω Πόλη

Δεκέμβριος στην Άνω Πόλη

Νοέμβριος στην Άνω Πόλη

Τα καστρόπληκτα της Α. Πόλης εξαφανίζονται...

Η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης συμμετέχει μαζί με κάτοικους, γείτονες και αλληλέγγυους στη συνέλευση που οργανώθηκε ενάντια στην κατεδάφιση των καστρόπληκτων σπιτιών της Α. Πόλης. Η συνέλευση παραβρέθηκε μάλιστα στη "λαϊκή" συνέλευση που κάλεσε το Γ΄ Δημοτικό Διαμέρισμα στην πλατεία Τερψιθέας και έθεσε το ζήτημα στη βάση της επιχειρηματολογίας της, δηλαδή εκτός μιας λογικής που βλέπει το γκρέμισμα των καστρόπληκτων ως καθαριότητα και ανάδειξη της ομορφιάς των τοιχών.

Η συνέλευση πραγματοποιείται κάθε εβδομάδα στο παρκινγκ στο Τσινάρι (Ακρίτα με Στρυμώνος). Όποιος/α ενδιαφέρεται να συμμετέχει ας παρακολουθεί τις αφίσες που κολλούνται στην περιοχή για να ενημερωθεί για το επόμενο ραντεβού.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:

Μπουλντόζες στην Άνω Πόλη: πάλι θέλουν να μας διώξουν;

Στο ίδιο έργο θεατές. Πάλι είδαμε συνεργεία του Δήμου να γκρεμίζουν προσφυγικά, «καστρόπληκτα» σπίτια και να απειλούν με κατεδάφιση σπίτια που μένουν μέσα άνθρωποι! Και γιατί όλα αυτά; Για να αναδείξουν τα Βυζαντινά Τείχη; Για τον τουρισμό; Για ν’ απορροφήσουν κανά κονδύλι που τους ήρθε στα Ταμεία; Για ν’ ανέβουν τα νοίκια της περιοχής και οι αξίες των διαμερισμάτων των ιδιοκτητών; Μήπως για ν’ ανοίξει καμιά δίοδος, κανένα οικοπεδάκι για τους εργολάβους; Σε κάθε περίπτωση το σύμπλεγμα εργολάβοι - Δήμος - Αρχαιολογική επιτίθονται στο δικαίωμα της στέγασης όσων δεν έχουν «γεμάτο πορτοφόλι» και «μπαζώνουν» ξανά την ιστορία αυτής της περιοχής (ειδικά αυτή η Αρχαιολογική «ξεσκίζεται» για ν’ αναδείξει κάθε ελληνοπρεπές μνημείο, «θάβοντας» φυσικά το οθωμανικό και εβραϊκό παρελθόν ολόκληρης της Θεσσαλονίκης).

Να τους θυμίσουμε όμως μερικά πράγματα: η Άνω Πόλη υπήρξε πάντα χώρος φιλοξενίας «ταπεινών και καταφρονεμένων». Το 1878 έγινε το νέο σπίτι προσφύγων από τη Βοσνία. Στη μεγάλη πυρκαγιά του 1917 δέχτηκε πυρόπληκτους που έχασαν το σπίτι τους. Το 1922 είδε χιλιάδες πρόσφυγες να καταφτάνουν στις πλαγιές της. Και από τότε να την κατοικούν άνθρωποι φτωχοί. Ούτε η αντιπαροχή των δεκαετίων του ’60-’70 δεν την άγγιξε όσο την υπόλοιπη Θεσσαλονίκη. Ούτε ο σεισμός του ’78. Είναι μόλις τη δεκαετία του ’80 αλλά κυρίως του ’90 που έχουμε την «άλωση» της περιοχής από εργολάβους που εκμεταλλεύονται κάθε τετραγωνικό εκατοστό για να χτίσουν τα λεγόμενα «νέα παραδοσιακά σπίτια»: υψηλοί όγκοι τα περισσότερα, χωρίς ανοιχτωσιά. Πολλοί κάτοικοι της περιοχής, θέλοντας να ξεφύγουν ατομικά από τη φτώχεια και τα «παλιόσπιτα», συμφωνούν με αυτό που συμβαίνει. Δίνουν πρόθυμα τα σπίτια τους για αντιπαροχή ή για απαλλοτρίωση/αποζημίωση από τον Δήμο. Το αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ήταν «η έκρηξη των ενοικίων».

Οι πιο φτωχοί της Άνω Πόλης άρχισαν σιγά-σιγά να φεύγουν, οι γειτονιές ν’ αλλάζουν κατοίκους και σχέσεις.

Ο Δήμος και οι «παρά τω Δήμο» εργολάβοι, με αφορμή την πολιτιστική πρωτεύουσα του 1997, βάζουν και αυτοί μπροστά ένα σχέδιο ανάπλασης της περιοχής: θέλουν μια «Πλάκα», μια «Μονμάρτη», μια «ζώνη» ακριβής κατοικίας για τους πλουσίους του κέντρου. Είναι χαρακτηριστικό ότι τότε έγιναν, με δημόσιους πόρους, η πλακόστρωση δρόμων, το βάψιμο σπιτιών, οι φωταγωγήσεις και άλλα έργα. Πραγματικός σκοπός τους δεν ήταν η «αισθητική ανάδειξη» της περιοχής αλλά το ν’ ανέβει η αξία των ακινήτων/οικοπέδων. Εκείνη όμως την εποχή αναδεικνύεται μια πρώτη αντίσταση στην κατεδάφιση των «καστρόπληκτων» σπιτιών της οδού Επταπυργίου. Ακούγεται ένας διαφορετικός δημόσιος λόγος που μιλά για την ιστορική, προσφυγική μνήμη, για σπίτια που δεν πρέπει να γκρεμιστούν αλλά να κατοικηθούν από τους μη-έχοντες.

Και σήμερα; Μετά το «πάγωμα» της διαδικασίας κατεδάφισης των «καστρόπληκτων» φαίνεται ότι οι μπουλντόζες επέστρεψαν. Ήδη από το ’97 και μετά γίνονταν συνέχεια κάποιες κατεδαφίσεις. Τώρα απειλούνται σπίτια στην οδό Ισμήνης, Ευρυμέδοντος, Επταπυργίου και αλλού. Απειλούνται καταλήψεις στέγης, σπίτια φτωχών γερόντων που δεν δέχτηκαν την αναγκαστική απαλλοτρίωση του Δήμου, σπίτια που είναι κατοικήσιμα αν ο Δήμος και οι ιδιοκτήτες τους (που τα έχουν εγκαταλείψει ή καταστρέψει) τα παραχωρούσαν σε ανέργους ή άπορους ή φοιτητές ή οποιονδήποτε ήθελε να τα συντηρήσει και να τα διασώσει λύνοντας το στεγαστικό του πρόβλημα!

Θα τους αφήσουμε λοιπόν στο καταστρεπτικό τους έργο; Σε μια περίοδο που η κρίση έχει μεταφερθεί στις πλάτες μας, που κάθε μέτρο που παίρνεται είναι εναντίον μας, σε μια περίοδο που πραγματική φτώχεια μαστίζει τον κόσμο, η ανάγκη της δωρεάν ή φθηνής στέγασης είναι εκρηκτική. Αντίθετα, τα σχέδια της «ανάπλασης» του Δήμου και των εργολάβων διώχνουν τον κόσμο που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα: θέλουν τα νοίκια ακριβά, ακόμα και για «παραδοσιακές τρύπες» που τώρα τα ονομάζουν...studios...

• ΚΑΝΕΝΑ «ΚΑΣΤΡΟΠΛΗΚΤΟ» ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΝΩ ΠΟΛΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ –ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ ΚΑΙ Η ΦΤΩΧΕΙΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΤΟΥ.
• ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΣΤΕΓΟΥΣ - ΑΝΩ ΠΟΛΗ ΖΩΝΤΑΝΗ, ΟΧΙ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

Οκτώβρης στην Άνω Πόλη

Εκδήλωση- Ενημέρωση για την κατεδάφιση των καστρόπληκτων στην Α. Πόλη και περίπατος με διήγηση της κοινωνικής της ιστορίας

οι τυχαίοι (;) θάνατοι δυο περαστικών

οι τυχαίοι (;) θάνατοι δυο περαστικών: Μανώλης Καντάρης, Αλί Αμπντούλ Μάναν

(ο Μπαγκλατεσιανός που κανείς δεν γνωρίζει το όνομά του), αλλά εμείς θέλουμε να το θυμόμαστε…

Ενώ στο φωτισμένο Σύνταγμα ένα αξιοσημείωτο πλήθος αναζητά τρόπους να εκφράσει την απελπισία και την οργή του, παράλληλα στο ίδιο σύμπαν, στις διπλανές σκοτεινές γειτονιές, εξελίσσεται ένα απεχθές έγκλημα εναντίον μεταναστών και ξένων..

Τρίτη 10 Μάη ξημερώματα, ο 44χρονος Μανώλης Καντάρης μαχαιρώνεται θανάσιμα στην γωνία Ηπείρου και Γ’ Σεπτεμβρίου στο κέντρο της Αθήνας. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας συγκεντρώνονται στο σημείο της δολοφονίας κάτοικοι της περιοχής, φίλοι και συγγενείς. Στο ίδιο σημείο συγκεντρώνονται επίσης εθνικιστές, ακροδεξιοί, οργανωμένα μέλη της χρυσής αυγής και άλλων φασιστικών, παρακρατικών οργανώσεων εκμεταλλευόμενοι πολιτικά τον αποτρόπαιο αυτόν θάνατο.

Τις επόμενες μέρες εξαπολύεται ρατσιστικό πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας, με επιθέσεις σε σπίτια και μαγαζιά μεταναστών, ανθρωποκυνηγητό και τραυματισμούς με μαχαίρια, κατσαβίδια και ρόπαλα εναντίον όσων κινούνται στην περιοχή, με πυρπολύσεις αυτοσχέδιων τζαμιών. Οικογένειες μεταναστών με τα μικρά τους παιδιά αναγκάστηκαν να κρυφτούν σε μαγαζιά στη Βαρβάκειο αγορά για να γλιτώσουν από τη ρατσιστική μανία των ακροδεξιών οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να επιτεθούν ακόμη και στο συσσίτιο των αστέγων πίσω από το δημαρχείο.

Οι παρακρατικοί δολοφόνοι στέλνουν δεκάδες μετανάστες/στριες σε νοσοκομεία με σοβαρά τραύματα και ο 21χρονος Μπαγκλαντεσιανός μαχαιρώνεται μέχρι θανάτου στα Κάτω Πατήσια. Στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα η γνωστή φασιστική επιτροπή κατοίκων, συνεχίζει κι αποκορυφώνει τη δράση της με την συνεπικουρία των μπάτσων και φυσικά των ακροδεξιών συμμοριών που αναλαμβάνουν τις βρώμικες δουλειές όταν σκοτεινιάζει.

Όμως τα παραπάνω φρικιαστικά σενάρια δεν λαμβάνουν χώρα σε παρελθοντικό χρόνο, η βαρβαρότητα συνεχίζεται στον ενεστώτα και θα συνεχίζεται και στον μέλλοντα.

αλβανία, ρωσία,βουλγαρία,κίνα, πακιστάν, αφγανιστάν, μπαγκλαντές, αίγυπτος, λιβύη…

Οι ίδιες οι εκμεταλλευτικές συνθήκες ξερίζωσαν τους ανθρώπους από τον τόπο τους, γέννησαν πολέμους, φτώχεια , πολιτικούς διωγμούς και επομένως την επιτακτική ανάγκη για αναζήτηση καλύτερης τύχης ή απλά επιβίωσης στον ελλαδικό χώρο. Το πολιτικοοικονομικό σύστημα εκμετάλλευσης, με την επίδραση της εντεινόμενης οικονομικής ύφεσης των τελευταίων χρόνων, δημιουργεί νέες συνθήκες καθημερινού πολέμου για επιβίωση στην καρδιά των μεγαλουπόλεων. Όχι πια μόνο για τους μετανάστες, αλλά και για τους ντόπιους. Κι αυτή τη φορά δε φαίνεται διέξοδος για κανένα κομμάτι καταπιεζόμενων.

Ο καπιταλισμός έρχεται αντιμέτωπος με ένα παράδοξο και δισεπίλυτο πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε. Στις περιόδους ανάπτυξης, η υποτιμημένη εργατική δύναμη των μεταναστών καθώς και των ντόπιων, είναι απολύτως χρήσιμη για την κερδοφορία του κεφαλαίου, ενώ σήμερα, είναι απαραίτητη η εκκαθάριση των πλεονάζοντων ντόπιων και μεταναστών. Μια εκκαθάριση που στόχο έχει τον πλήρη έλεγχο της αυξανόμενης εισόδου μεταναστών στις μητροπόλεις, στο βαθμό που χαρακτηρίζονται αχρείαστοι και δυνητικά επικίνδυνοι για την κανονικότητα και την τάξη. Η ευρώπη γίνεται φρούριο και αποβάλλει τους απόκληρους μη ενταγμένους (βλ. διωγμούς των τσιγγάνων ρομά απ’ το Παρίσι) ενώ σκληραίνει τα σύνορά της για να αποφύγει τις ορδές απελπισμένων ανθρώπων που φτάνουν από όλες τις γωνιές του κόσμου. Η κρίση έχει δημιουργήσει συνθήκες εγκλωβισμού σε ντόπιους και μετανάστες…

πατήσια, κυψέλη, ομόνοια, μεταξουργείο, άγιος παντελεήμονας

Οι καινούριοι μετανάστες (Ασιάτες, Αφρικανοί), στοιβάζονται σε γειτονιές-γκέτο πάνω στους παλιότερους μετανάστες (Αλβανούς, Ρώσους, Πολωνούς), οι οποίοι με την σειρά τους στοιβάζονται πάνω στους «ντόπιους» (πολλοί από αυτούς εσωτερικοί μετανάστες-βλάχοι και «τουρκόσποροι»-όπως τους αποκαλούσαν οι ρατσιστές των αρχών του αιώνα-). Όλοι είναι φτωχοί και όλοι «περισσεύουν»...

Δουλειές δεν υπάρχουν, αλλά και αν υπάρχουν το εισόδημα συρρικνώνεται, η εύρεση εργασίας φαντάζει μάταιη, χρόνος άπλετος για σκέψη και απελπισία... και εκεί δημιουργείται έδαφος για το ρατσιστικό μίσος για τη διαφορετικότητα (φυλετική, πολιτισμική, θρησκευτική, σεξουαλική). Οι φτωχοί πάνε να φάνε άλλους φτωχούς... και ο κανιβαλισμός κυριαρχεί με διάφορες εκφάνσεις.

Ο φόβος μεγεθύνεται με τη φαντασία και την ρατσιστική προπαγάνδα. Ο φόβος για την αβάσταχτη καθημερινότητα, τη μιζέρια, ο φόβος των χαμένων ονείρων και ζωών, ο φόβος της γενικευμένης εξαθλίωσης, ο φόβος του «έλληνα» πως ενδεχομένως θα φτάσει στην εξαθλίωση των μεταναστων, πως θα γίνει και αυτός πιο κάτω από τους κάτω.

Καταλυτικό στην κλιμάκωση της ρατσιστικής βίας είναι ότι μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας συναινεί σιωπηλά στο μίσος και την τυφλότητα, αφήνοντας τα δρώμενα να εκτυλίσονται, κλείνοντας τα μάτια...

Η μεταμφίεση της εγκληματικότητας στις παραπάνω γειτονιές (που η ίδια η καπιταλιστική κρίση γεννά) σε προϊόν σκοτεινών και απολίτιστων ανθρώπων καθιστά το κράτος εγγυητή της τάξης και της ασφάλειας. Οι διαχειριστές της εξουσίας, μέσα από το φόβο και την ανασφάλεια των ανθρώπων βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για περισσότερη αστυνόμευση, καταστολή και εν τέλει καλύτερο έλεγχο των περισσευάμενων ευνοώντας τους δικούς τους. Επιπρόσθετα στηρίζουν κοινωνικές ομάδες που θεωρούν κυρίαρχες, υποθάλποντας με αυτόν τον τρόπο τις συγκρούσεις με αποτέλεσμα στην συνέχεια να εμφανίζονται ως η ουδέτερη και απαραίτητη δύναμη διαιτησίας της κοινωνικής ζούγκλας. Άλλωστε είναι διαχρονική και γνωστή η συγκοινωνούσα σχέση των μπάτσων/πολιτικών/εξουσιαστών με φασίστες, νταβατζίδες, μεγαλεμπόρους ναρκωτικών κλπ..

Ο ιδεολογικός και πρακτικός πόλεμος στους φτωχούς και εξαθλιωμένους ντόπιους ή μη, στοχεύει στην εθελούσια υποταγή τους και την αδιαμαρτύρητη εκκαθάρισή τους...

Άνω πόλη, γεντί κουλέ, τσινάρι, κουλέ καφέ…

Οι καθημερινές διαδρομές μας, πατάνε στα ίχνη μιας πολυπολιτισμικής και έμφυλης καταπίεσης στο παρελθόν και στο τώρα. Απόγονοι μιας κοινωνικής ιστορίας, που ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει προσφυγιά και οικονομική μετανάστευση, θεωρούμε πως όλοι κι όλες που ήρθαν από άλλες χώρες -και έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα ντόπια αφεντικά- έχουν λόγο για την τύχη τους -όχι μόνο όσοι και όσες έχουν την ελληνική υπηκοότητα-. Είναι η στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος στο παρόν. Οι επιλογές μας ξεκάθαρες. Καμία ενότητα με τους ιδιοκτήτες των ζωών μας στο βωμό της εθνικής σωτηρίας και εκκαθάρισης. Ζωντανεύοντας την συλλογική μας μνήμη αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει καταπίεση και εκμετάλλευση και θεωρούμε κατά κύριο λόγο, πως σύμμαχοί μας είναι οι εκμεταλλευόμενοι που αγωνίζονται για την χειραφέτησή τους, όποιο κι αν είναι το χρώμα τους, όποια κι αν είναι η γλώσσα τους, όποιο κι αν είναι το φύλο τους. Η επιβίωση γίνεται πλέον ένα στοίχημα, που για να κερδηθεί, πρέπει να αντισταθούμε στον κοινωνικό κανιβαλισμό, που ορίζεται από το όλοι εναντίον όλων και ο καθένας για τον εαυτό του. Ας συναντηθούμε λοιπόν ξανά και ας δομήσουμε κοινότητες αγώνα στις γειτονιές μας. Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας και να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

Κανένας μας δεν περισσεύει, οι μόνοι που περισσεύουν είναι τα αφεντικά!

Συλλογικότητα, αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση σε κάθε γειτονιά!

Πίσω δολοφόνοι!

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

Συναυλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες διαδηλωτές της 28 & 29 Ιουνίου

Καλο;καίρι στην Α. Πόλη

Μάης στην Α. Πόλη

Το κείμενο που μοιράζουμε για το ζήτημα της ΔΕΗ

Τζάμπα ΝΑ καίει η λάμπα...

...δεν υπάρχουν δουλειές, με απέλυσαν, δεν μου κολλάει ένσημα, δεν έχω να πληρώσω τους λογαριασμούς, το νοίκι, το super market, ΔΕΝ ΤΗ ΒΓΑΖΩ!...

Μήπως σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

Ε, λοιπόν, είναι γεγονός ότι δε την βγάζουμε. Η ζωή μας πάει απí το κακό στο χειρότερο. Τα "αυτονόητα" εργασιακά δικαιώµατα συρρικνώνονται ή καταργούνται, είτε με το νόμο, είτε στην πράξη, και η επιβίωσή μας καθημερινά εκβιάζεται από μία ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε σε όλους τους αναγκαίους τομείς για τη συντήρησή μας. Αυξανόμενη ανεργία, ενδεχόμενες απολύσεις ή υποτίμηση της εργασίας (για όσους έχουν!), αυξήσεις στα βασικά είδη διατροφής, περιφράξεις με τις οποίες ερχόμαστε αντιμέτωπες (στην περίθαλψη, μετακίνηση, κ.ο.κ.) λόγω της εμπορευματοποίησης των κατά τα άλλα "δημόσιων υπηρεσιών".

Σ' αυτή τη συγκυρία της κρίσης του καπιταλισμού η ζωή μας έχει καταντήσει κούρσα επιβίωσης δίχως αισιόδοξες προοπτικές. Και η κυβέρνηση μας καλεί μέσα από τα δελτία ειδήσεων να ìμοιραστούμε την ευθύνηî και να βοηθήσουμε την Ελλάδα να ορθοποδήσει, να τη σώσουμε από την κρίση. Το τίμημα: δουλειά 12 ωρών για ψίχουλα, με τον μισό μισθό να τον δίνουμε στη ΔΕΗ και τον άλλο μισό στο πετρέλαιο θέρμανσης. Φυσικά, ούτε λόγος, αν είσαι άνεργος ή μετανάστης, το σύστηµα αυτό δεν µας χωράει όλους...

Και με το ρεύμα τι κάνουμε;

Κινητήριος δύναμη του καπιταλισμού είναι η ενέργεια, για αυτό και τελευταία βλέπουμε να στρέφονται όλα τα αδηφάγα βλέμματα στην εκμετάλλευσή της. Ταυτόχρονα, όμως, είναι άκρως σημαντική και για την επιβίωσή μας. Όσο τα τιμολόγια της ΔΕΗ γίνονται απρόσιτα, τόσο η καθημερινότητά μας δυσκολεύει και η ποιότητα της ζωής μας υποβαθμίζεται, στην προσπάθειά μας να εξοικονομήσουμε χρήματα (και όχι ενέργεια για να είμαστε οικολόγοι!). Για πρώτη φορά στα χρονικά της χώρας, ο αριθμός των σπιτιών που μένουν χωρίς ρεύμα είναι ασύλληπτος. Όπως ασύλληπτη είναι και η επιβίωσή μας δίχως αυτό. Ακόµα και τώρα, όµως, που πρακτικά αδυνατούµε να ανταποκριθούμε στις αυξήσεις των τιµολογίων, υποβόσκει σε αρκετές από µας ο φόβος και η ενοχή. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι φταίει ο φτωχός για τη φτώχια του και αυτό είναι ένα κουσούρι που πρέπει να κρύψει.

Την ίδια στιγμή, η διοίκηση της ΔΕΗ μας κοροϊδεύει προτείνοντας ως λύση τα πολυδιαφημισμένα κοινωνικά τιμολόγια. Από την άλλη πλευρά, από τους εργαζόμενους, δεν προβάλλεται καμία αντίσταση στα κοψίματα του ρεύματος. Τα στελέχη, όπως ήταν αναμενόμενο, στηρίζουν τις επιλογές της διοίκησης και ο συντεχνιακός συνδικαλισμός δεν κοιτάζει παρά τα οικονομικά ζητήματα των εργαζομένων. Κάποιοι υπάλληλοι νομίζουν ότι θα τη γλυτώσουν, αν η επιχείρηση έχει κέρδη, και γιí αυτό στηρίζουν ενεργά τις επιλογές των κοψιμάτων. Κάποιοι άλλοι δεν παρακούν εντολές για να μη χάσουν τη δουλειά τους αλλά και γιατί βρίσκουν άσκοπο να αγωνιστούν χωρίς αποτέλεσμα ενάντια στα κοψίματα.

Όσο για τα τιμολόγια, ο ταξικός διαχωρισμός στην κοστολόγηση του ρεύματος δεν είναι καινούριο δεδομένο (ακριβό για τους μισθωτούς, τους άνεργους, τους αυτό-απασχολούμενους, τους ελαστικούς, τους συνταξιούχους, φτηνό για τις βιομηχανίες και το κεφάλαιο). Αυτό που είναι καινούριο είναι η μεγαλύτερη αδυναμία μας να ανταπεξέλθουμε στις αναίτιες και παράλογες αυξήσεις, αλλά και γενικότερα στην κάλυψη αυτών των τόσο βασικών αναγκών μας.

Για εμάς όμως, που λύση δεν είναι η ανάληψη ατομικής ευθύνης για τα χρέη των εχόντων,
που δεν πιστεύουμε την αδιάκοπη "σκανδαλολογία" των ΜΜΕ γιατί ξέρουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι τα σκάνδαλα κάποιων πολιτικών αλλά η παγκόσμια κρίση αυτού του συστήματος,
που γνωρίζουμε ότι οι κυβερνήσεις, τα κοινοβούλια και οι "πεφωτισμένες" οργανώσεις-καθοδηγητές είναι μέρος του προβλήματος,
που η αδυναμία να πληρώσουμε το ρεύμα δεν είναι ντροπή,
που θεωρούμε ότι η δύναμη μας βρίσκεται στους συλλογικούς αγώνες και στις συλλογικές διεκδικήσεις,

η πρόταση είναι:

Συνάντηση στη γειτονιά, για να κάνουμε τον θυμό και την οργή ΑΓΩΝΑ

Συνάντηση στη γειτονιά,
για να ψάξουμε από κοινού ΠΡΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ
για να σταματήσουμε τα κοψίματα του ρεύματος
και για ν’αντιμετωπίσουμε τα τιμολόγια

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΗ, 19.00
συνάντηση στην Πλατεία κουλέ καφέ

Κείμενο που μοιράζεται στα υποκαταστήματα της ΔΕΗ

Απρίλιος 2011

Θεσσαλονίκη

Προς τους εργαζόμενους στην ΔΕΗ

(και τους χρήστες της ενέργειας)

……και ήρθε η ώρα της ΔΕΗ και της «απελευθέρωσης» της αγοράς της ενέργειας. Τα σενάρια που όλοι γνωρίζαμε και τα συζητούσαμε αρχίζουν να επιβεβαιώνονται. Μετά την μείωση των μισθών, την εισαγωγή νέων περιφράξεων στα νοσοκομεία (5ευρω), τις συγχωνεύσεις των σχολείων, την άνοδο του κόστους των μεταφορών και πολλά άλλα έρχεται η αναδιάρθρωση του ενεργειακού τομέα, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η αύξηση των κοινωνικών τιμολογίων της ενέργειας (σε ρεύμα, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, κλπ). «Θα πωληθεί η ΔΕΗ;» «Οι μονάδες παραγωγής;» «Τα κοιτάσματα λιγνίτη;» Τέτοια είναι τα ερωτήματα που όπως φαίνεται σκοπεύουν να απαντηθούν από την κυβέρνηση τους επόμενους μήνες. Αλλά αυτές δεν είναι και οι μόνες απαντήσεις που δίνει.

Από το 1999 και μετά η τιμή του ρεύματος για τα νοικοκυριά αυξάνει συνεχώς ενώ παράλληλα μειώνεται το κόστος για τα αφεντικά, τους βιομηχάνους και τους καταστηματάρχες. Η πράσινη ανάπτυξη, την οποία επικαλείται και η ΔΕΗ, μας «χαρίζει» νέα ανταποδοτικά τέλη για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και νέους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης ενώ παράλληλα προωθείται η επέκταση την λιγνιτωρυχείων στις τόσο επιβαρημένες από την περιβαλλοντική καταστροφή περιοχές της ενεργειακής βιομηχανίας (Κοζάνη-Πτολεμαϊδα).

Τώρα, μετά και την υπογραφή και του μνημονίου, όλα δείχνουν ότι μέχρι το 2013 οι αυξήσεις του ρεύματος θα συνεχιστούν κατά τουλάχιστον 40 με 50%! Το αποτέλεσμα είναι χιλιάδες απλήρωτοι λογαριασμοί, κομμένα ρεύματα σε νοικοκυριά και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ πουθενά. Ούτε μια παρέμβαση από τα συνδικάτα για την υπέρογκη αύξηση των τιμολογίων που θίγει το κοινωνικό σύνολο. Ούτε λόγος για την κοροϊδία των πολυδιαφημισμένων κοινωνικών τιμολογίων. Τώρα, όμως, που άρχισαν να ακούγονται τα σενάρια για ιδιωτικοποιήσεις, πωλήσεις, κλείσιμο ορυχείων και μειώσεις μισθών, κάτι αρχίζει να κινείται. Όμως προς ποια κατεύθυνση;

Πρέπει να γίνει κατανοητό πως ένας κλαδικός αγώνας δεν έχει να κερδίσει τίποτα το ουσιαστικό ιδιαίτερα για τα κοινωνικά κομμάτια των οποίων οι μελλοντικές δυνατότητες στην επιβίωση πλήττονται από την άνοδο στην τιμή του ρεύματος. Η λογική μερίδας εργαζομένων στην ΔΕΗ να συμφωνούν με τις αυξήσεις, καθώς κατά την γνώμη τους αυτό θα συντελέσει στην ευρωστία της επιχείρηση «τους», δεν μπορεί παρά να είναι εχθρική στους κοινωνικούς αγώνες που θα προκύψουν. Μόνο αν χρήστες και εργαζόμενοι μαζί γίνουμε ένα, θα αγωνιστούμε ώστε να εμποδίσουμε την υποτίμηση της εργασίας μας και την διόγκωση του κόστους της επιβίωσής μας.

Εμείς οι χρήστες ενέργειας αρνούμαστε να πληρώνουμε τα υπέρογκα τιμολόγια και δεν θα επιτρέψουμε το κόψιμο του ρεύματος και την αφαίρεση ρολογιών για απλήρωτους λογαριασμούς. Σε κάθε γειτονιά οργανωνόμαστε για το αυτονόητο, για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας σε όλους τους εργαζόμενους-άνεργους γείτονές μας.

Εργαζόμενοι στην ΔΕΗ, οι αγώνες σας δεν μπορούν να περιορίζονται στο να μην απολυθείτε ή να μην μειωθεί ο μισθός σας ή να αλλάξουν τα αφεντικά σας. Αντίθετα πρέπει να διεκδικήσετε την απρόσκοπτη παροχή του ρεύματος σε όλους. Μη γίνεστε συμμέτοχοι στις διαδικασίες διακοπής ρεύματος σε απλήρωτους λογαριασμούς, συμβάλετε και εσείς στο μπλοκάρισμα των μηχανισμών είσπραξης.

Μόνο αν αγωνιστούμε μαζί μπορούμε να αρχίσουμε να κερδίζουμε τον αγώνα της επιβίωσης και να οραματιστούμε τρόπους επαναοικειοποίησης των κοινών μας αναγκών-επιθυμιών ενεργειακών και όχι μόνο…

ΓΙΑ ΚΟΙΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΧΡΗΣΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ- ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΟΣΟΝ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΛΕΨΕΙ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ – Σάββατο 21 Mάη 19:00 στην πλατεία Κουλέ Καφέ (Άνω Πόλη)

ΑΝΤΑΛΛΑΣΣΟΥΜΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΛΥΣΕΙΣ

www.energythess.wordpress.com

για επικοινωνία energythess@gmail.com

Παρέμβαση και αποκλεισμός ταμείων στο Κ.ΥΓ. Λαγκαδά

Η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης συμμετέχει στο Συντονιστικό ενάντια στην Εμπορευματοποίηση της Υγείας. Την Τετάρτη 13 Απριλίου μέλη του Συντονιστικού προέβησαν σε αποκλεισμό των ταμείων του Κ.ΥΓ. Λαγκαδά, ύστερα απο μια σειρά παρεμβάσεων που έχουν ήδη γίνει στην κοινότητα του Λαγκαδά με μοιράσματα. Κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού οι ασθενείς εξετάζονταν κανονικά χωρίς να πληρώνουν. Σημαντικό να αναφερθεί ότι στο συγκεκριμένο Κ. ΥΓ. οι ασθενείς πληρώνουν το εισιτήριο για την πρόσβασή τους στις υπηρεσίες χωρίς κανένα κριτήριο εξαίρεσης και με τους γιατρούς να εκτελούν και χρέη εισπράκτορα. Αποτέλεσμα αυτής της παρέμβασης ήταν ότι απο την επόμενη μέρα όλοι οι χρόνιοι πάσχοντες σταμάτησαν να πληρώνουν.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ 5ευρου

Από την είσπραξη του 5ευρου εξαιρούνται σύμφωνα με τις εγκυκλίους του υπουργού υγείας (αρ. πρωτ.Υ4α/οικ.1329 της 4/1/2011 και αρ.πρωτ.Υ4α/οικ.4456 της 14/1/2011) οι παρακάτω ασθενείς:

- Τα επείγοντα περιστατικά

- Οι χρόνιοι πάσχοντες ασθενείς που έρχονται να εξεταστούν ή να γράψουν φάρμακα πχ. καρκινοπαθείς, νεφροπαθείς, καρδιοπαθείς, υπερτασικοί, διαβητικοί, ψυχιατρικοί ασθενείς, χρόνια νευρολογική πάθηση, πάσχοντες από εγκεφαλικό επεισόδιο, χρόνια πάθηση του προστάτη, κατακλίσεις,

τύφλωση, κώφωση, μεσογειακή αναιμία, αιματολογική πάθηση, θυρεοειδή, οστεοαρθρίτιδα, οστεοπόρωση, δισκοπάθεια, μυωπία, ψωρίαση και οποιαδήποτε άλλη χρόνια πάθηση μπορεί να έχει ο ασθενής.

- Όσοι και όσες έρχονται στα πλαίσια προληπτικού ελέγχου δηλαδή:

όσοι και όσες έρχονται να κάνουν κάποιο εμβόλιο (παιδιά ή εποχιακοί εμβολιασμοί ενηλίκων για τη γρίππη ή εμβολιασμοί ενηλίκων για τέτανο ή πνευμονιόκοκκο), όλες οι γυναίκες που κάνουν test pap, όσοι και όσες έρχονται για οδοντιατρικές εξετάσεις, όσοι και όσες κάνουν εργαστηριακές εξετάσεις προληπτικά (το γνωστό τσεκ απ…)

- Όσοι και όσες έχουν βιβλιάριο πρόνοιας, είναι άτομα με ειδικές ανάγκες ή έχουν ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω, στρατιώτες και κρατούμενοι.

- Οι πολιτικοί πρόσφυγες κι αυτοί που έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο.

Αν ανήκετε σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες και παρόλα αυτά σας ζητάνε το 5ευρο μπορείτε να κάνετε τα εξής:

1. αν το ζητά ο γιατρός του θυμίζετε καταρχάς πως είναι λειτουργός υγείας και όχι εισπράκτορας

2. αν δεν πιάσει αυτό επικαλείστε τις παραπάνω εγκυκλίους (μπορείτε να τις βρείτε στο ίντερνετ ….) και εξηγείτε γιατί δεν πρέπει να πληρώσετε

3. αν δεν πιάσει ούτε αυτό διαμαρτύρεστε έντονα κατηγορώντας τους υπαλλήλους (γιατρούς ή διοικητικούς) για άγνοια και κακή άσκηση των καθηκόντων τους (που μπορεί να γίνεται και επίτηδες για να ξεφορτωθούν δουλειά) αφού βέβαια κρατήσετε τα ονόματά τους

4. αν δεν πιάσει ούτε αυτό, κρατάτε την απόδειξη, ζητάτε εγγράφως από την υπηρεσία να σας επιστραφούν τα λεφτά σας καταγγέλλοντας συγχρόνως το περιστατικό - γραπτά πάντα- στη διοίκηση του κέντρου υγείας, του νοσοκομείου, στο συνήγορο του πολίτη ή όπου αλλού νομίζετε.

5. ακόμα πιο αποτελεσματικά από τα παραπάνω, με γρήγορα αποτελέσματα που διαρκούν για καιρό και ωφελούν και άλλους συνανθρώπους μας είναι την επόμενη φορά που θα πάτε στο κέντρο υγείας ή το νοσοκομείο να πάτε τσούρμο (με το σόι σας, την παρέα σας, τους γείτονες ,τους συγχωριανούς

σας). Μια καλή φασαρία από πολύ κόσμο διορθώνει συχνά αμέσως αυτά που οι δικηγόροι και οι καταγγελίες προσπαθούν χρόνια να διορθώσουν….

Αν δεν ανήκετε σε καμιά από τις κατηγορίες που εξαιρούνται από το εισιτήριο του 5ευρου κάντε κατευθείαν το 1 και το 5.

Για την υπογραφή:

Κάποιοι και κάποιες που επιμένουν να εναντιώνονται σε κάθε εμπόδιο

στην πρόσβαση στην περίθαλψη, στο διαχωρισμό των ασθενών σε κατηγορίες και στην εμπορευματοποίηση της ζωής μας γενικώς…