Άνω Πόλη

Ιανουάριος 2012

2012-01-17T12:21:00.002+02:00

Πρόγραμμα Δεκεμβρίου

2011-11-30T11:27:00.003+02:00

Πρόγραμμα Νοεμβρίου

2011-11-02T11:23:00.002+02:00

Τα καστρόπληκτα της Α. Πόλης εξαφανίζονται...

2011-10-06T17:24:00.005+03:00

Η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης συμμετέχει μαζί με κάτοικους, γείτονες και αλληλέγγυους στη συνέλευση που οργανώθηκε ενάντια στην κατεδάφιση των καστρόπληκτων σπιτιών της Α. Πόλης. Η συνέλευση παραβρέθηκε μάλιστα στη "λαϊκή" συνέλευση που κάλεσε το Γ΄ Δημοτικό Διαμέρισμα στην πλατεία Τερψιθέας και έθεσε το ζήτημα στη βάση της επιχειρηματολογίας της, δηλαδή εκτός μιας λογικής που βλέπει το γκρέμισμα των καστρόπληκτων ως καθαριότητα και ανάδειξη της ομορφιάς των τοιχών.

Η συνέλευση πραγματοποιείται κάθε εβδομάδα στο παρκινγκ στο Τσινάρι (Ακρίτα με Στρυμώνος). Όποιος/α ενδιαφέρεται να συμμετέχει ας παρακολουθεί τις αφίσες που κολλούνται στην περιοχή για να ενημερωθεί για το επόμενο ραντεβού.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:

Μπουλντόζες στην Άνω Πόλη: πάλι θέλουν να μας διώξουν;

Στο ίδιο έργο θεατές. Πάλι είδαμε συνεργεία του Δήμου να γκρεμίζουν προσφυγικά, «καστρόπληκτα» σπίτια και να απειλούν με κατεδάφιση σπίτια που μένουν μέσα άνθρωποι! Και γιατί όλα αυτά; Για να αναδείξουν τα Βυζαντινά Τείχη; Για τον τουρισμό; Για ν’ απορροφήσουν κανά κονδύλι που τους ήρθε στα Ταμεία; Για ν’ ανέβουν τα νοίκια της περιοχής και οι αξίες των διαμερισμάτων των ιδιοκτητών; Μήπως για ν’ ανοίξει καμιά δίοδος, κανένα οικοπεδάκι για τους εργολάβους; Σε κάθε περίπτωση το σύμπλεγμα εργολάβοι - Δήμος - Αρχαιολογική επιτίθονται στο δικαίωμα της στέγασης όσων δεν έχουν «γεμάτο πορτοφόλι» και «μπαζώνουν» ξανά την ιστορία αυτής της περιοχής (ειδικά αυτή η Αρχαιολογική «ξεσκίζεται» για ν’ αναδείξει κάθε ελληνοπρεπές μνημείο, «θάβοντας» φυσικά το οθωμανικό και εβραϊκό παρελθόν ολόκληρης της Θεσσαλονίκης).

Να τους θυμίσουμε όμως μερικά πράγματα: η Άνω Πόλη υπήρξε πάντα χώρος φιλοξενίας «ταπεινών και καταφρονεμένων». Το 1878 έγινε το νέο σπίτι προσφύγων από τη Βοσνία. Στη μεγάλη πυρκαγιά του 1917 δέχτηκε πυρόπληκτους που έχασαν το σπίτι τους. Το 1922 είδε χιλιάδες πρόσφυγες να καταφτάνουν στις πλαγιές της. Και από τότε να την κατοικούν άνθρωποι φτωχοί. Ούτε η αντιπαροχή των δεκαετίων του ’60-’70 δεν την άγγιξε όσο την υπόλοιπη Θεσσαλονίκη. Ούτε ο σεισμός του ’78. Είναι μόλις τη δεκαετία του ’80 αλλά κυρίως του ’90 που έχουμε την «άλωση» της περιοχής από εργολάβους που εκμεταλλεύονται κάθε τετραγωνικό εκατοστό για να χτίσουν τα λεγόμενα «νέα παραδοσιακά σπίτια»: υψηλοί όγκοι τα περισσότερα, χωρίς ανοιχτωσιά. Πολλοί κάτοικοι της περιοχής, θέλοντας να ξεφύγουν ατομικά από τη φτώχεια και τα «παλιόσπιτα», συμφωνούν με αυτό που συμβαίνει. Δίνουν πρόθυμα τα σπίτια τους για αντιπαροχή ή για απαλλοτρίωση/αποζημίωση από τον Δήμο. Το αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ήταν «η έκρηξη των ενοικίων».

Οι πιο φτωχοί της Άνω Πόλης άρχισαν σιγά-σιγά να φεύγουν, οι γειτονιές ν’ αλλάζουν κατοίκους και σχέσεις.

Ο Δήμος και οι «παρά τω Δήμο» εργολάβοι, με αφορμή την πολιτιστική πρωτεύουσα του 1997, βάζουν και αυτοί μπροστά ένα σχέδιο ανάπλασης της περιοχής: θέλουν μια «Πλάκα», μια «Μονμάρτη», μια «ζώνη» ακριβής κατοικίας για τους πλουσίους του κέντρου. Είναι χαρακτηριστικό ότι τότε έγιναν, με δημόσιους πόρους, η πλακόστρωση δρόμων, το βάψιμο σπιτιών, οι φωταγωγήσεις και άλλα έργα. Πραγματικός σκοπός τους δεν ήταν η «αισθητική ανάδειξη» της περιοχής αλλά το ν’ ανέβει η αξία των ακινήτων/οικοπέδων. Εκείνη όμως την εποχή αναδεικνύεται μια πρώτη αντίσταση στην κατεδάφιση των «καστρόπληκτων» σπιτιών της οδού Επταπυργίου. Ακούγεται ένας διαφορετικός δημόσιος λόγος που μιλά για την ιστορική, προσφυγική μνήμη, για σπίτια που δεν πρέπει να γκρεμιστούν αλλά να κατοικηθούν από τους μη-έχοντες.

Και σήμερα; Μετά το «πάγωμα» της διαδικασίας κατεδάφισης των «καστρόπληκτων» φαίνεται ότι οι μπουλντόζες επέστρεψαν. Ήδη από το ’97 και μετά γίνονταν συνέχεια κάποιες κατεδαφίσεις. Τώρα απειλούνται σπίτια στην οδό Ισμήνης, Ευρυμέδοντος, Επταπυργίου και αλλού. Απειλούνται καταλήψεις στέγης, σπίτια φτωχών γερόντων που δεν δέχτηκαν την αναγκαστική απαλλοτρίωση του Δήμου, σπίτια που είναι κατοικήσιμα αν ο Δήμος και οι ιδιοκτήτες τους (που τα έχουν εγκαταλείψει ή καταστρέψει) τα παραχωρούσαν σε ανέργους ή άπορους ή φοιτητές ή οποιονδήποτε ήθελε να τα συντηρήσει και να τα διασώσει λύνοντας το στεγαστικό του πρόβλημα!

Θα τους αφήσουμε λοιπόν στο καταστρεπτικό τους έργο; Σε μια περίοδο που η κρίση έχει μεταφερθεί στις πλάτες μας, που κάθε μέτρο που παίρνεται είναι εναντίον μας, σε μια περίοδο που πραγματική φτώχεια μαστίζει τον κόσμο, η ανάγκη της δωρεάν ή φθηνής στέγασης είναι εκρηκτική. Αντίθετα, τα σχέδια της «ανάπλασης» του Δήμου και των εργολάβων διώχνουν τον κόσμο που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα: θέλουν τα νοίκια ακριβά, ακόμα και για «παραδοσιακές τρύπες» που τώρα τα ονομάζουν...studios...

ΚΑΝΕΝΑ «ΚΑΣΤΡΟΠΛΗΚΤΟ» ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΝΩ ΠΟΛΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ –ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ ΚΑΙ Η ΦΤΩΧΕΙΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΤΟΥ.
ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΣΤΕΓΟΥΣ - ΑΝΩ ΠΟΛΗ ΖΩΝΤΑΝΗ, ΟΧΙ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

Οκτώβρης στην Άνω Πόλη

2011-09-28T02:13:00.001+03:00

Εκδήλωση- Ενημέρωση για την κατεδάφιση των καστρόπληκτων στην Α. Πόλη και περίπατος με διήγηση της κοινωνικής της ιστορίας

2011-09-14T00:03:00.003+03:00

οι τυχαίοι (;) θάνατοι δυο περαστικών

2011-07-08T10:01:00.001+03:00

οι τυχαίοι (;) θάνατοι δυο περαστικών: Μανώλης Καντάρης, Αλί Αμπντούλ Μάναν

(ο Μπαγκλατεσιανός που κανείς δεν γνωρίζει το όνομά του), αλλά εμείς θέλουμε να το θυμόμαστε…

Ενώ στο φωτισμένο Σύνταγμα ένα αξιοσημείωτο πλήθος αναζητά τρόπους να εκφράσει την απελπισία και την οργή του, παράλληλα στο ίδιο σύμπαν, στις διπλανές σκοτεινές γειτονιές, εξελίσσεται ένα απεχθές έγκλημα εναντίον μεταναστών και ξένων..

Τρίτη 10 Μάη ξημερώματα, ο 44χρονος Μανώλης Καντάρης μαχαιρώνεται θανάσιμα στην γωνία Ηπείρου και Γ’ Σεπτεμβρίου στο κέντρο της Αθήνας. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας συγκεντρώνονται στο σημείο της δολοφονίας κάτοικοι της περιοχής, φίλοι και συγγενείς. Στο ίδιο σημείο συγκεντρώνονται επίσης εθνικιστές, ακροδεξιοί, οργανωμένα μέλη της χρυσής αυγής και άλλων φασιστικών, παρακρατικών οργανώσεων εκμεταλλευόμενοι πολιτικά τον αποτρόπαιο αυτόν θάνατο.

Τις επόμενες μέρες εξαπολύεται ρατσιστικό πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας, με επιθέσεις σε σπίτια και μαγαζιά μεταναστών, ανθρωποκυνηγητό και τραυματισμούς με μαχαίρια, κατσαβίδια και ρόπαλα εναντίον όσων κινούνται στην περιοχή, με πυρπολύσεις αυτοσχέδιων τζαμιών. Οικογένειες μεταναστών με τα μικρά τους παιδιά αναγκάστηκαν να κρυφτούν σε μαγαζιά στη Βαρβάκειο αγορά για να γλιτώσουν από τη ρατσιστική μανία των ακροδεξιών οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να επιτεθούν ακόμη και στο συσσίτιο των αστέγων πίσω από το δημαρχείο.

Οι παρακρατικοί δολοφόνοι στέλνουν δεκάδες μετανάστες/στριες σε νοσοκομεία με σοβαρά τραύματα και ο 21χρονος Μπαγκλαντεσιανός μαχαιρώνεται μέχρι θανάτου στα Κάτω Πατήσια. Στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα η γνωστή φασιστική επιτροπή κατοίκων, συνεχίζει κι αποκορυφώνει τη δράση της με την συνεπικουρία των μπάτσων και φυσικά των ακροδεξιών συμμοριών που αναλαμβάνουν τις βρώμικες δουλειές όταν σκοτεινιάζει.

Όμως τα παραπάνω φρικιαστικά σενάρια δεν λαμβάνουν χώρα σε παρελθοντικό χρόνο, η βαρβαρότητα συνεχίζεται στον ενεστώτα και θα συνεχίζεται και στον μέλλοντα.

αλβανία, ρωσία,βουλγαρία,κίνα, πακιστάν, αφγανιστάν, μπαγκλαντές, αίγυπτος, λιβύη…

Οι ίδιες οι εκμεταλλευτικές συνθήκες ξερίζωσαν τους ανθρώπους από τον τόπο τους, γέννησαν πολέμους, φτώχεια , πολιτικούς διωγμούς και επομένως την επιτακτική ανάγκη για αναζήτηση καλύτερης τύχης ή απλά επιβίωσης στον ελλαδικό χώρο. Το πολιτικοοικονομικό σύστημα εκμετάλλευσης, με την επίδραση της εντεινόμενης οικονομικής ύφεσης των τελευταίων χρόνων, δημιουργεί νέες συνθήκες καθημερινού πολέμου για επιβίωση στην καρδιά των μεγαλουπόλεων. Όχι πια μόνο για τους μετανάστες, αλλά και για τους ντόπιους. Κι αυτή τη φορά δε φαίνεται διέξοδος για κανένα κομμάτι καταπιεζόμενων.

Ο καπιταλισμός έρχεται αντιμέτωπος με ένα παράδοξο και δισεπίλυτο πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε. Στις περιόδους ανάπτυξης, η υποτιμημένη εργατική δύναμη των μεταναστών καθώς και των ντόπιων, είναι απολύτως χρήσιμη για την κερδοφορία του κεφαλαίου, ενώ σήμερα, είναι απαραίτητη η εκκαθάριση των πλεονάζοντων ντόπιων και μεταναστών. Μια εκκαθάριση που στόχο έχει τον πλήρη έλεγχο της αυξανόμενης εισόδου μεταναστών στις μητροπόλεις, στο βαθμό που χαρακτηρίζονται αχρείαστοι και δυνητικά επικίνδυνοι για την κανονικότητα και την τάξη. Η ευρώπη γίνεται φρούριο και αποβάλλει τους απόκληρους μη ενταγμένους (βλ. διωγμούς των τσιγγάνων ρομά απ’ το Παρίσι) ενώ σκληραίνει τα σύνορά της για να αποφύγει τις ορδές απελπισμένων ανθρώπων που φτάνουν από όλες τις γωνιές του κόσμου. Η κρίση έχει δημιουργήσει συνθήκες εγκλωβισμού σε ντόπιους και μετανάστες…

πατήσια, κυψέλη, ομόνοια, μεταξουργείο, άγιος παντελεήμονας

Οι καινούριοι μετανάστες (Ασιάτες, Αφρικανοί), στοιβάζονται σε γειτονιές-γκέτο πάνω στους παλιότερους μετανάστες (Αλβανούς, Ρώσους, Πολωνούς), οι οποίοι με την σειρά τους στοιβάζονται πάνω στους «ντόπιους» (πολλοί από αυτούς εσωτερικοί μετανάστες-βλάχοι και «τουρκόσποροι»-όπως τους αποκαλούσαν οι ρατσιστές των αρχών του αιώνα-). Όλοι είναι φτωχοί και όλοι «περισσεύουν»...

Δουλειές δεν υπάρχουν, αλλά και αν υπάρχουν το εισόδημα συρρικνώνεται, η εύρεση εργασίας φαντάζει μάταιη, χρόνος άπλετος για σκέψη και απελπισία... και εκεί δημιουργείται έδαφος για το ρατσιστικό μίσος για τη διαφορετικότητα (φυλετική, πολιτισμική, θρησκευτική, σεξουαλική). Οι φτωχοί πάνε να φάνε άλλους φτωχούς... και ο κανιβαλισμός κυριαρχεί με διάφορες εκφάνσεις.

Ο φόβος μεγεθύνεται με τη φαντασία και την ρατσιστική προπαγάνδα. Ο φόβος για την αβάσταχτη καθημερινότητα, τη μιζέρια, ο φόβος των χαμένων ονείρων και ζωών, ο φόβος της γενικευμένης εξαθλίωσης, ο φόβος του «έλληνα» πως ενδεχομένως θα φτάσει στην εξαθλίωση των μεταναστων, πως θα γίνει και αυτός πιο κάτω από τους κάτω.

Καταλυτικό στην κλιμάκωση της ρατσιστικής βίας είναι ότι μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας συναινεί σιωπηλά στο μίσος και την τυφλότητα, αφήνοντας τα δρώμενα να εκτυλίσονται, κλείνοντας τα μάτια...

Η μεταμφίεση της εγκληματικότητας στις παραπάνω γειτονιές (που η ίδια η καπιταλιστική κρίση γεννά) σε προϊόν σκοτεινών και απολίτιστων ανθρώπων καθιστά το κράτος εγγυητή της τάξης και της ασφάλειας. Οι διαχειριστές της εξουσίας, μέσα από το φόβο και την ανασφάλεια των ανθρώπων βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για περισσότερη αστυνόμευση, καταστολή και εν τέλει καλύτερο έλεγχο των περισσευάμενων ευνοώντας τους δικούς τους. Επιπρόσθετα στηρίζουν κοινωνικές ομάδες που θεωρούν κυρίαρχες, υποθάλποντας με αυτόν τον τρόπο τις συγκρούσεις με αποτέλεσμα στην συνέχεια να εμφανίζονται ως η ουδέτερη και απαραίτητη δύναμη διαιτησίας της κοινωνικής ζούγκλας. Άλλωστε είναι διαχρονική και γνωστή η συγκοινωνούσα σχέση των μπάτσων/πολιτικών/εξουσιαστών με φασίστες, νταβατζίδες, μεγαλεμπόρους ναρκωτικών κλπ..

Ο ιδεολογικός και πρακτικός πόλεμος στους φτωχούς και εξαθλιωμένους ντόπιους ή μη, στοχεύει στην εθελούσια υποταγή τους και την αδιαμαρτύρητη εκκαθάρισή τους...

Άνω πόλη, γεντί κουλέ, τσινάρι, κουλέ καφέ…

Οι καθημερινές διαδρομές μας, πατάνε στα ίχνη μιας πολυπολιτισμικής και έμφυλης καταπίεσης στο παρελθόν και στο τώρα. Απόγονοι μιας κοινωνικής ιστορίας, που ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει προσφυγιά και οικονομική μετανάστευση, θεωρούμε πως όλοι κι όλες που ήρθαν από άλλες χώρες -και έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα ντόπια αφεντικά- έχουν λόγο για την τύχη τους -όχι μόνο όσοι και όσες έχουν την ελληνική υπηκοότητα-. Είναι η στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος στο παρόν. Οι επιλογές μας ξεκάθαρες. Καμία ενότητα με τους ιδιοκτήτες των ζωών μας στο βωμό της εθνικής σωτηρίας και εκκαθάρισης. Ζωντανεύοντας την συλλογική μας μνήμη αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει καταπίεση και εκμετάλλευση και θεωρούμε κατά κύριο λόγο, πως σύμμαχοί μας είναι οι εκμεταλλευόμενοι που αγωνίζονται για την χειραφέτησή τους, όποιο κι αν είναι το χρώμα τους, όποια κι αν είναι η γλώσσα τους, όποιο κι αν είναι το φύλο τους. Η επιβίωση γίνεται πλέον ένα στοίχημα, που για να κερδηθεί, πρέπει να αντισταθούμε στον κοινωνικό κανιβαλισμό, που ορίζεται από το όλοι εναντίον όλων και ο καθένας για τον εαυτό του. Ας συναντηθούμε λοιπόν ξανά και ας δομήσουμε κοινότητες αγώνα στις γειτονιές μας. Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας και να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

Κανένας μας δεν περισσεύει, οι μόνοι που περισσεύουν είναι τα αφεντικά!

Συλλογικότητα, αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση σε κάθε γειτονιά!

Πίσω δολοφόνοι!

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

Συναυλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες διαδηλωτές της 28 & 29 Ιουνίου

2011-07-06T11:37:00.002+03:00

Καλο;καίρι στην Α. Πόλη

2011-05-30T15:49:00.001+03:00

Μάης στην Α. Πόλη

2011-05-06T18:33:00.000+03:00

Το κείμενο που μοιράζουμε για το ζήτημα της ΔΕΗ

2011-05-06T18:24:00.002+03:00

Τζάμπα ΝΑ καίει η λάμπα...

...δεν υπάρχουν δουλειές, με απέλυσαν, δεν μου κολλάει ένσημα, δεν έχω να πληρώσω τους λογαριασμούς, το νοίκι, το super market, ΔΕΝ ΤΗ ΒΓΑΖΩ!...

Μήπως σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

Ε, λοιπόν, είναι γεγονός ότι δε την βγάζουμε. Η ζωή μας πάει απí το κακό στο χειρότερο. Τα "αυτονόητα" εργασιακά δικαιώµατα συρρικνώνονται ή καταργούνται, είτε με το νόμο, είτε στην πράξη, και η επιβίωσή μας καθημερινά εκβιάζεται από μία ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε σε όλους τους αναγκαίους τομείς για τη συντήρησή μας. Αυξανόμενη ανεργία, ενδεχόμενες απολύσεις ή υποτίμηση της εργασίας (για όσους έχουν!), αυξήσεις στα βασικά είδη διατροφής, περιφράξεις με τις οποίες ερχόμαστε αντιμέτωπες (στην περίθαλψη, μετακίνηση, κ.ο.κ.) λόγω της εμπορευματοποίησης των κατά τα άλλα "δημόσιων υπηρεσιών".

Σ' αυτή τη συγκυρία της κρίσης του καπιταλισμού η ζωή μας έχει καταντήσει κούρσα επιβίωσης δίχως αισιόδοξες προοπτικές. Και η κυβέρνηση μας καλεί μέσα από τα δελτία ειδήσεων να ìμοιραστούμε την ευθύνηî και να βοηθήσουμε την Ελλάδα να ορθοποδήσει, να τη σώσουμε από την κρίση. Το τίμημα: δουλειά 12 ωρών για ψίχουλα, με τον μισό μισθό να τον δίνουμε στη ΔΕΗ και τον άλλο μισό στο πετρέλαιο θέρμανσης. Φυσικά, ούτε λόγος, αν είσαι άνεργος ή μετανάστης, το σύστηµα αυτό δεν µας χωράει όλους...

Και με το ρεύμα τι κάνουμε;

Κινητήριος δύναμη του καπιταλισμού είναι η ενέργεια, για αυτό και τελευταία βλέπουμε να στρέφονται όλα τα αδηφάγα βλέμματα στην εκμετάλλευσή της. Ταυτόχρονα, όμως, είναι άκρως σημαντική και για την επιβίωσή μας. Όσο τα τιμολόγια της ΔΕΗ γίνονται απρόσιτα, τόσο η καθημερινότητά μας δυσκολεύει και η ποιότητα της ζωής μας υποβαθμίζεται, στην προσπάθειά μας να εξοικονομήσουμε χρήματα (και όχι ενέργεια για να είμαστε οικολόγοι!). Για πρώτη φορά στα χρονικά της χώρας, ο αριθμός των σπιτιών που μένουν χωρίς ρεύμα είναι ασύλληπτος. Όπως ασύλληπτη είναι και η επιβίωσή μας δίχως αυτό. Ακόµα και τώρα, όµως, που πρακτικά αδυνατούµε να ανταποκριθούμε στις αυξήσεις των τιµολογίων, υποβόσκει σε αρκετές από µας ο φόβος και η ενοχή. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι φταίει ο φτωχός για τη φτώχια του και αυτό είναι ένα κουσούρι που πρέπει να κρύψει.

Την ίδια στιγμή, η διοίκηση της ΔΕΗ μας κοροϊδεύει προτείνοντας ως λύση τα πολυδιαφημισμένα κοινωνικά τιμολόγια. Από την άλλη πλευρά, από τους εργαζόμενους, δεν προβάλλεται καμία αντίσταση στα κοψίματα του ρεύματος. Τα στελέχη, όπως ήταν αναμενόμενο, στηρίζουν τις επιλογές της διοίκησης και ο συντεχνιακός συνδικαλισμός δεν κοιτάζει παρά τα οικονομικά ζητήματα των εργαζομένων. Κάποιοι υπάλληλοι νομίζουν ότι θα τη γλυτώσουν, αν η επιχείρηση έχει κέρδη, και γιí αυτό στηρίζουν ενεργά τις επιλογές των κοψιμάτων. Κάποιοι άλλοι δεν παρακούν εντολές για να μη χάσουν τη δουλειά τους αλλά και γιατί βρίσκουν άσκοπο να αγωνιστούν χωρίς αποτέλεσμα ενάντια στα κοψίματα.

Όσο για τα τιμολόγια, ο ταξικός διαχωρισμός στην κοστολόγηση του ρεύματος δεν είναι καινούριο δεδομένο (ακριβό για τους μισθωτούς, τους άνεργους, τους αυτό-απασχολούμενους, τους ελαστικούς, τους συνταξιούχους, φτηνό για τις βιομηχανίες και το κεφάλαιο). Αυτό που είναι καινούριο είναι η μεγαλύτερη αδυναμία μας να ανταπεξέλθουμε στις αναίτιες και παράλογες αυξήσεις, αλλά και γενικότερα στην κάλυψη αυτών των τόσο βασικών αναγκών μας.

Για εμάς όμως, που λύση δεν είναι η ανάληψη ατομικής ευθύνης για τα χρέη των εχόντων,
που δεν πιστεύουμε την αδιάκοπη "σκανδαλολογία" των ΜΜΕ γιατί ξέρουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι τα σκάνδαλα κάποιων πολιτικών αλλά η παγκόσμια κρίση αυτού του συστήματος,
που γνωρίζουμε ότι οι κυβερνήσεις, τα κοινοβούλια και οι "πεφωτισμένες" οργανώσεις-καθοδηγητές είναι μέρος του προβλήματος,
που η αδυναμία να πληρώσουμε το ρεύμα δεν είναι ντροπή,
που θεωρούμε ότι η δύναμη μας βρίσκεται στους συλλογικούς αγώνες και στις συλλογικές διεκδικήσεις,

η πρόταση είναι:

Συνάντηση στη γειτονιά, για να κάνουμε τον θυμό και την οργή ΑΓΩΝΑ

Συνάντηση στη γειτονιά,
για να ψάξουμε από κοινού ΠΡΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ
για να σταματήσουμε τα κοψίματα του ρεύματος
και για ν’αντιμετωπίσουμε τα τιμολόγια

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΗ, 19.00
συνάντηση στην Πλατεία κουλέ καφέ

Κείμενο που μοιράζεται στα υποκαταστήματα της ΔΕΗ

2011-04-16T13:03:00.003+03:00

Απρίλιος 2011

Θεσσαλονίκη

Προς τους εργαζόμενους στην ΔΕΗ

(και τους χρήστες της ενέργειας)

……και ήρθε η ώρα της ΔΕΗ και της «απελευθέρωσης» της αγοράς της ενέργειας. Τα σενάρια που όλοι γνωρίζαμε και τα συζητούσαμε αρχίζουν να επιβεβαιώνονται. Μετά την μείωση των μισθών, την εισαγωγή νέων περιφράξεων στα νοσοκομεία (5ευρω), τις συγχωνεύσεις των σχολείων, την άνοδο του κόστους των μεταφορών και πολλά άλλα έρχεται η αναδιάρθρωση του ενεργειακού τομέα, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η αύξηση των κοινωνικών τιμολογίων της ενέργειας (σε ρεύμα, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, κλπ). «Θα πωληθεί η ΔΕΗ;» «Οι μονάδες παραγωγής;» «Τα κοιτάσματα λιγνίτη;» Τέτοια είναι τα ερωτήματα που όπως φαίνεται σκοπεύουν να απαντηθούν από την κυβέρνηση τους επόμενους μήνες. Αλλά αυτές δεν είναι και οι μόνες απαντήσεις που δίνει.

Από το 1999 και μετά η τιμή του ρεύματος για τα νοικοκυριά αυξάνει συνεχώς ενώ παράλληλα μειώνεται το κόστος για τα αφεντικά, τους βιομηχάνους και τους καταστηματάρχες. Η πράσινη ανάπτυξη, την οποία επικαλείται και η ΔΕΗ, μας «χαρίζει» νέα ανταποδοτικά τέλη για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και νέους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης ενώ παράλληλα προωθείται η επέκταση την λιγνιτωρυχείων στις τόσο επιβαρημένες από την περιβαλλοντική καταστροφή περιοχές της ενεργειακής βιομηχανίας (Κοζάνη-Πτολεμαϊδα).

Τώρα, μετά και την υπογραφή και του μνημονίου, όλα δείχνουν ότι μέχρι το 2013 οι αυξήσεις του ρεύματος θα συνεχιστούν κατά τουλάχιστον 40 με 50%! Το αποτέλεσμα είναι χιλιάδες απλήρωτοι λογαριασμοί, κομμένα ρεύματα σε νοικοκυριά και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ πουθενά. Ούτε μια παρέμβαση από τα συνδικάτα για την υπέρογκη αύξηση των τιμολογίων που θίγει το κοινωνικό σύνολο. Ούτε λόγος για την κοροϊδία των πολυδιαφημισμένων κοινωνικών τιμολογίων. Τώρα, όμως, που άρχισαν να ακούγονται τα σενάρια για ιδιωτικοποιήσεις, πωλήσεις, κλείσιμο ορυχείων και μειώσεις μισθών, κάτι αρχίζει να κινείται. Όμως προς ποια κατεύθυνση;

Πρέπει να γίνει κατανοητό πως ένας κλαδικός αγώνας δεν έχει να κερδίσει τίποτα το ουσιαστικό ιδιαίτερα για τα κοινωνικά κομμάτια των οποίων οι μελλοντικές δυνατότητες στην επιβίωση πλήττονται από την άνοδο στην τιμή του ρεύματος. Η λογική μερίδας εργαζομένων στην ΔΕΗ να συμφωνούν με τις αυξήσεις, καθώς κατά την γνώμη τους αυτό θα συντελέσει στην ευρωστία της επιχείρηση «τους», δεν μπορεί παρά να είναι εχθρική στους κοινωνικούς αγώνες που θα προκύψουν. Μόνο αν χρήστες και εργαζόμενοι μαζί γίνουμε ένα, θα αγωνιστούμε ώστε να εμποδίσουμε την υποτίμηση της εργασίας μας και την διόγκωση του κόστους της επιβίωσής μας.

Εμείς οι χρήστες ενέργειας αρνούμαστε να πληρώνουμε τα υπέρογκα τιμολόγια και δεν θα επιτρέψουμε το κόψιμο του ρεύματος και την αφαίρεση ρολογιών για απλήρωτους λογαριασμούς. Σε κάθε γειτονιά οργανωνόμαστε για το αυτονόητο, για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας σε όλους τους εργαζόμενους-άνεργους γείτονές μας.

Εργαζόμενοι στην ΔΕΗ, οι αγώνες σας δεν μπορούν να περιορίζονται στο να μην απολυθείτε ή να μην μειωθεί ο μισθός σας ή να αλλάξουν τα αφεντικά σας. Αντίθετα πρέπει να διεκδικήσετε την απρόσκοπτη παροχή του ρεύματος σε όλους. Μη γίνεστε συμμέτοχοι στις διαδικασίες διακοπής ρεύματος σε απλήρωτους λογαριασμούς, συμβάλετε και εσείς στο μπλοκάρισμα των μηχανισμών είσπραξης.

Μόνο αν αγωνιστούμε μαζί μπορούμε να αρχίσουμε να κερδίζουμε τον αγώνα της επιβίωσης και να οραματιστούμε τρόπους επαναοικειοποίησης των κοινών μας αναγκών-επιθυμιών ενεργειακών και όχι μόνο…

ΓΙΑ ΚΟΙΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΧΡΗΣΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ- ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΟΣΟΝ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΛΕΨΕΙ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ – Σάββατο 21 Mάη 19:00 στην πλατεία Κουλέ Καφέ (Άνω Πόλη)

ΑΝΤΑΛΛΑΣΣΟΥΜΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΛΥΣΕΙΣ

www.energythess.wordpress.com

για επικοινωνία energythess@gmail.com

Παρέμβαση και αποκλεισμός ταμείων στο Κ.ΥΓ. Λαγκαδά

2011-04-16T12:53:00.004+03:00

Η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης συμμετέχει στο Συντονιστικό ενάντια στην Εμπορευματοποίηση της Υγείας. Την Τετάρτη 13 Απριλίου μέλη του Συντονιστικού προέβησαν σε αποκλεισμό των ταμείων του Κ.ΥΓ. Λαγκαδά, ύστερα απο μια σειρά παρεμβάσεων που έχουν ήδη γίνει στην κοινότητα του Λαγκαδά με μοιράσματα. Κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού οι ασθενείς εξετάζονταν κανονικά χωρίς να πληρώνουν. Σημαντικό να αναφερθεί ότι στο συγκεκριμένο Κ. ΥΓ. οι ασθενείς πληρώνουν το εισιτήριο για την πρόσβασή τους στις υπηρεσίες χωρίς κανένα κριτήριο εξαίρεσης και με τους γιατρούς να εκτελούν και χρέη εισπράκτορα. Αποτέλεσμα αυτής της παρέμβασης ήταν ότι απο την επόμενη μέρα όλοι οι χρόνιοι πάσχοντες σταμάτησαν να πληρώνουν.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ 5ευρου

2011-04-16T12:52:00.000+03:00

Από την είσπραξη του 5ευρου εξαιρούνται σύμφωνα με τις εγκυκλίους του υπουργού υγείας (αρ. πρωτ.Υ4α/οικ.1329 της 4/1/2011 και αρ.πρωτ.Υ4α/οικ.4456 της 14/1/2011) οι παρακάτω ασθενείς:

- Τα επείγοντα περιστατικά

- Οι χρόνιοι πάσχοντες ασθενείς που έρχονται να εξεταστούν ή να γράψουν φάρμακα πχ. καρκινοπαθείς, νεφροπαθείς, καρδιοπαθείς, υπερτασικοί, διαβητικοί, ψυχιατρικοί ασθενείς, χρόνια νευρολογική πάθηση, πάσχοντες από εγκεφαλικό επεισόδιο, χρόνια πάθηση του προστάτη, κατακλίσεις,

τύφλωση, κώφωση, μεσογειακή αναιμία, αιματολογική πάθηση, θυρεοειδή, οστεοαρθρίτιδα, οστεοπόρωση, δισκοπάθεια, μυωπία, ψωρίαση και οποιαδήποτε άλλη χρόνια πάθηση μπορεί να έχει ο ασθενής.

- Όσοι και όσες έρχονται στα πλαίσια προληπτικού ελέγχου δηλαδή:

όσοι και όσες έρχονται να κάνουν κάποιο εμβόλιο (παιδιά ή εποχιακοί εμβολιασμοί ενηλίκων για τη γρίππη ή εμβολιασμοί ενηλίκων για τέτανο ή πνευμονιόκοκκο), όλες οι γυναίκες που κάνουν test pap, όσοι και όσες έρχονται για οδοντιατρικές εξετάσεις, όσοι και όσες κάνουν εργαστηριακές εξετάσεις προληπτικά (το γνωστό τσεκ απ…)

- Όσοι και όσες έχουν βιβλιάριο πρόνοιας, είναι άτομα με ειδικές ανάγκες ή έχουν ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω, στρατιώτες και κρατούμενοι.

- Οι πολιτικοί πρόσφυγες κι αυτοί που έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο.

Αν ανήκετε σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες και παρόλα αυτά σας ζητάνε το 5ευρο μπορείτε να κάνετε τα εξής:

1. αν το ζητά ο γιατρός του θυμίζετε καταρχάς πως είναι λειτουργός υγείας και όχι εισπράκτορας

2. αν δεν πιάσει αυτό επικαλείστε τις παραπάνω εγκυκλίους (μπορείτε να τις βρείτε στο ίντερνετ ….) και εξηγείτε γιατί δεν πρέπει να πληρώσετε

3. αν δεν πιάσει ούτε αυτό διαμαρτύρεστε έντονα κατηγορώντας τους υπαλλήλους (γιατρούς ή διοικητικούς) για άγνοια και κακή άσκηση των καθηκόντων τους (που μπορεί να γίνεται και επίτηδες για να ξεφορτωθούν δουλειά) αφού βέβαια κρατήσετε τα ονόματά τους

4. αν δεν πιάσει ούτε αυτό, κρατάτε την απόδειξη, ζητάτε εγγράφως από την υπηρεσία να σας επιστραφούν τα λεφτά σας καταγγέλλοντας συγχρόνως το περιστατικό - γραπτά πάντα- στη διοίκηση του κέντρου υγείας, του νοσοκομείου, στο συνήγορο του πολίτη ή όπου αλλού νομίζετε.

5. ακόμα πιο αποτελεσματικά από τα παραπάνω, με γρήγορα αποτελέσματα που διαρκούν για καιρό και ωφελούν και άλλους συνανθρώπους μας είναι την επόμενη φορά που θα πάτε στο κέντρο υγείας ή το νοσοκομείο να πάτε τσούρμο (με το σόι σας, την παρέα σας, τους γείτονες ,τους συγχωριανούς

σας). Μια καλή φασαρία από πολύ κόσμο διορθώνει συχνά αμέσως αυτά που οι δικηγόροι και οι καταγγελίες προσπαθούν χρόνια να διορθώσουν….

Αν δεν ανήκετε σε καμιά από τις κατηγορίες που εξαιρούνται από το εισιτήριο του 5ευρου κάντε κατευθείαν το 1 και το 5.

Για την υπογραφή:

Κάποιοι και κάποιες που επιμένουν να εναντιώνονται σε κάθε εμπόδιο

στην πρόσβαση στην περίθαλψη, στο διαχωρισμό των ασθενών σε κατηγορίες και στην εμπορευματοποίηση της ζωής μας γενικώς…

Απρίλης στην Άνω Πόλη

2011-03-27T20:43:00.003+02:00

Ένα μικρό ντοκιμαντέρ για την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008

2011-03-20T17:40:00.003+02:00

Η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης δημιούργησε ένα μικρό ντοκιμαντέρ με τίτλο "Η δυνατότητα για την έφοδο στον ουρανό". Το ντοκιμαντέρ μιλάει για την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 που αποτέλεσε και την αφορμή για τη δημιουργία της συνέλευσης και αντλεί περιεχόμενο απο προκυρήξεις και φωτογραφικό υλικό που κυκλοφόρησε εκείνη την περίοδο.

Κατεβάστε το ντοκιμαντέρ απο εδώ.

Το ντοκιμαντέρ υπάρχει επίσης στα αγγλικά και τα ισπανικά και μπορεί κανείς/ καμία να το βρει στο http://www.black-tracker.gr/details.php?id=260 και http://www.black-tracker.gr/details.php?id=280 αντίστοιχα.

Η περιπέτεια της ασθένειας, της περίθαλψης και των αναδυόμενων αγώνων

2011-03-18T18:52:00.002+02:00

Μιας και ένα απο τα θέματα που ασχολείται και τρέχει η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης τη φετινή χρονιά είναι το ζήτημα των περιφράξεων στην περίθαλψη αναδημοσιεύουμε μία εισήγηση που είχαμε κάνει στην εκδήλωση με θέμα "Απ' το κακό στο χειρότερο- Η περιπέτεια της υγείας" στις 09/05/09 στην πλατεία Κουλέ Καφέ.

Το ζήτημα της περίθαλψης όπως άλλωστε και τα περισσότερα ζητήματα καθημερινότητας ξεχειλίζουν από «περιφράξεις» δηλαδή κοινωνική-ταξική καταπίεση. Πραγματικά, όποιο ζήτημα και να αρχίζεις να συζητάς αναδεικνύεται η κυριαρχία και η εκμετάλλευση. Δεν είμαστε κοινωνιολόγοι,ούτε σχολιαστές. Στόχος μας να εντοπιστούν οι κόμβοι συνάντησης της δικιάς μας κοινωνικής ταξικής καταπίεσης με εκείνη ευρύτερων κοινωνικών κομματιών που βιώνουν το ζήτημα της εξουσίας και της εκμετάλλευσης μέσα στο σύστημα περίθαλψης και αναπτύσσουν αγώνες. Τα μέτωπα και οι αγώνες για αυτά τα ζητήματα είναι πιθανά σημεία από όπου μπορεί να ανθίσουν οι καινούργιες Δεκεμβριανές ανοίξεις.

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ

Χορεύοντας στους ρυθμούς της επιβίωσης

Αρρωσταίνουμε ζώντας σαν γρανάζια μιας παρανοϊκής μηχανής. Το κέρδος σαν υπέρτατη αξία, ο ανταγωνισμός όλων εναντίον όλων σαν μόνη αρετή. Το τι παράγουμε, με ποιες συνθήκες παραγωγής, το ποιος δικαιούται να το καταναλώσει είναι πράγματα που δεν πρέπει να μας αφορούν. Το πως ζούμε, σε τι συνθήκες, μέσα στις πόλεις είναι κάτι που επίσης δεν πρέπει να μας αφορά. Είμαστε πράγματα που παράγουν πράγματα, μην έχοντας καμιά σχεδόν δύναμη για να καθορίσουμε ατομικά και συλλογικά αυτό που συμβαίνει στις ζωές μας. Στο διαρκή αγώνα να αντεπεξέλθουμε σε αυτό που μας εμφανίζεται σα μονόδρομος ξεχαρβαλωνόμαστε. Το ξεχαρβάλωμά μας μπορεί να εμφανιστεί σαν εργατικό ατύχημα ή σαν χρήση ουσιών ή σαν ψυχική αποδιοργάνωση ή σαν καρκίνος, ή σαν λοίμωξη ή σαν χρόνιο πρόβλημα σωματικής υγείας. Ένα πάντως είναι σίγουρο· ότι αυτό το κοινωνικό σύστημα επιδρώντας με διάφορους τρόπους πάνω στους ανθρώπους τους αρρωσταίνει μαζικά με έναν πραγματικά βιομηχανικό τρόπο. Και οι γιατροί σαν τους ζωοτεχνικούς στα ορνιθοτροφεία· φουλ αντιβιώσεις (ή ότι άλλο χρειαστεί) για να μην καταστραφεί και να παραμείνει αποδοτικό το σταβλισμένο ζωικό κεφάλαιο, που βέβαια αρρρωσταίνει από τις συνθήκες σταβλισμού…

Ο μεγάλος μπαλωματής

Εδώ η σύγχρονη ιατρική εμφανίζεται σαν κομμάτι αυτής της τάξης πραγμάτων με τυμπανοκρουσίες περί των απίθανων δυνατοτήτων της, υποσχόμενη, με όλο το οπλοστάσιο του marketing που διαθέτει, ότι θα μας κάνει καλύτερα από ότι ήμασταν. Μας πείθει ότι η σχέση ασθενή-συστήματος περίθαλψης που εγκαθιδρύει, μέσα στην οποία μας προορίζει για πειθήνιους δέκτες οδηγιών, είναι η μόνη που μπορεί να εγκαθιδρυθεί, εξαφανίζοντας από τον ορίζοντα κάθε ζήτημα ανάπτυξης αγώνων για τις αιτίες που γεννούν την αρρώστια. Έτσι, αντιλαμβανόμαστε για μια ακόμη φορά ότι είμαστε και σε αυτό το πεδίο αδύναμοι.

Ο μεγάλος απολογητής

Σε αυτό το σύστημα εδώ και καιρό η πιθανότητα μιας ζωής που θα αξίζει κανείς να τη ζήσει έχει γίνει μηδενική. Κανείς πλέον, ούτε και οι πιο φανατικοί θιασώτες αυτού του συστήματος δεν πιστεύει ότι στην επικράτεια της δικτατορίας της οικονομίας υπάρχει χώρος για ό,τι δεν εξυπηρετεί την οικονομία και τους νόμους της. Η ολοκληρωτική απουσία θετικού νοήματος, στοιχείο μεγάλης αστάθειας για τις κυρίαρχες τάξεις, πρέπει να αντιμετωπιστεί.Σε ένα πρώτο διάστημα δοκιμάστηκε να μπει στη θέση του θετικού νοήματος η υπόσχεση μιας διαρκώς αυξανόμενης μαζικής κατανάλωσης, της οποίας τα όρια έγιναν γρήγορα φανερά. Στην συνέχεια η δικαιολόγηση του συστήματος επιδιώκεται να στηριχτεί στο ότι μόνο το σύστημα αυτό έχει τη δυνατότητα να διαχειρίζεται πολύπλοκες καταστάσεις μεγάλης αστάθειας, όπως αυτής των συγχρόνων κοινωνιών σε κρίση, αποκρύπτοντας βέβαια τόσο ότι ευθύνεται για την κρίση,όσο και το ότι αυτό είναι που υποσκάπτει συστηματικά τις δυνατότητες αυτοδιεύθυνσης αυτών των κοινωνιών.Ύστατος εγγυητής του οι τρομακτικές απειλές,από την οικονομική κρίση μέχρι την πιθανότητα πανδημίας γρίππης,που απειλούν τον πληθυσμό.Ο τρόμος προς το επικίνδυνο -άγνωστο λοιπόν είναι μια κατάσταση που καλλιεργείται εντέχνως από το σύστημα έτσι ώστε να πειθαρχούμε στα έκτακτα μέτρα ή να στρεφόμαστε προς τις δυνάμεις ασφαλείας του για να προστατευτούμε.Από την «απειλή» του ξένου στο πρόσωπο του μετανάστη, μέχρι την «απειλή» των επιδημιών η παραγωγή του τρόμου αποτελεί μια βαριά καθεστωτική βιομηχανία.Εδώ το ιατρικό-βιολογικό ιδεολογικό think tank του συστήματος παράγει όλη την πρώτη ύλη για τις συνθήκες απειλής.Πραγματικές και φανταστικές καταστάσεις κινδύνου ανακατεύονται, πάντα βέβαια υπό ορισμένες προϋποθέσεις:οι αιτίες τους πρέπει πάντα να είναι εξωτερικές ως προς το καπιταλιστικό σύστημα (το πολύ-πολύ να γίνονται αποδεκτές διαχειριστικές ευθύνες αλλά με κανένα τρόπο δομικές), κάποια προσωρινά μέτρα που θα παρθούν να μη το απειλούν, η βιολογία και η ιατρική να εμφανίζονται ότι μπορούν να δώσουν την όποια λύση.Μαζική παραγωγή φόβου, λοιπόν και στο επίπεδο της υγείας-ασθένειας, φόβος που μας κάνει να τρέμουμε το άγνωστο και το καινούργιο.

Παραδομένοι στην εξουσία των ειδικών

Η γνώση για το τι μας αρρωσταίνει και το πως μπορούμε έστω και σε προσωπικό επίπεδο να κάνουμε κάτι για την αρρώστια έχει φύγει προ πολλού από τα χέρια των κοινοτήτων και έχει μετατραπεί σε φέουδο ειδικών, αποκλείοντας κάθε πρόσβαση στους πληβείους, μη ειδικούς. Την ίδια στιγμή, οι ειδικοί έχουν αποκλείσει κάθε θεραπεία που δεν εντάσσεται στην θεραπευτική ορθοδοξία τους και στα καλούπια της καταστρέφοντας έτσι, συχνά οριστικά, μεγάλο κομμάτι του πλούτου της ανθρώπινης θεραπευτικής επινοητικότητας του παρελθόντος. Μην μπορώντας να αντιμετωπίσουμε αυτό που κοινωνικά γεννάει την πάθηση και έχοντας παραδοθεί από τους κοινωνικούς θεσμούς στο μονοπώλιο της διαχείρισης των ειδικών, στρεφόμαστε προς το σύστημα περίθαλψης για να αντιμετωπίσουμε το όποιο πρόβλημα. Και τότε ξαφνικά αντιλαμβανόμαστε ότι η πρόσβαση στις υπηρεσίες περίθαλψης δεν είναι κάτι το αυτονόητο…

Σύστημα περίθαλψης σε κρίση

Το δημόσιο καθολικό σύστημα περίθαλψης από την κούνια μέχρι τον τάφο, αποτέλεσμα των κοινωνικών αγώνων, ήταν ένας από τους βασικούς πυλώνες της κοινωνικής ρύθμισης και της ενσωμάτωσης στο σύστημα ευρύτατων κοινωνικών (εργατική, αγροτική τάξη) ομάδων. Έτσι, με πρότυπο την μεταπολεμική Αγγλία και το σχέδιο Βeveridge στήθηκαν σε όλες τις καπιταλιστικές μητροπόλεις, με διάφορες εθνικές παραλλαγές, αντίστοιχα σχέδια. Η κρίση αυτής της κοινωνικής ρύθμισης έφερε μπροστά την αντεπίθεση του κεφαλαίου με την μορφή του νεοφιλελεύθερου σχεδίου. Νέες περιφράξεις στήνονται, νέοι αποκλεισμοί γεννιούνται. Το ΕΣΥ (Κέντρα Υγείας-Νοσοκομεία) εγκαταλείπεται και αλλάζει σιγά-σιγά ρόλο, περιοριζόμενο στο ρόλο του πτωχοκομείου (για να μην πεθαίνουν στο δρόμο οι φτωχοί) και όποιον άλλο ρόλο δεν μπορεί να είναι ακόμα προσοδοφόρος για το κεφάλαιο (πχ τα επείγοντα). Η κατάσταση φαίνεται να παίρνει μια πιο ξεκάθαρη στροφή και πλέον όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα οδηγούνται στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι και με εμπροσθοφυλακή -προπέτασμα καπνού έννοιες όπως η πρωτοβάθμια περίθαλψη ή ο οικογενειακός γιατρός επιχειρείται να ελαττωθεί ακόμη περισσότερο η πρόσβαση στην περίθαλψη...

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

Πόρτα νο 1: κατάφερες να ασφαλιστείς κι αν ναι σε ποιο ταμείο;

Ο ΟΑΕΔ καλύπτει υγειονομικά μέσω του ΙΚΑ (ατομικό βιβλιάριο ασθενείας) ανέργους πάνω από 18 ετών και μέχρι τα 29,εάν έχουν πάνω από τρεις μήνες κάρτα ανεργίας, δημιουργώντας έτσι ένα δίκτυο «ασφάλειας» για όσους είναι ανασφάλιστοι. Ακούγεται καλό, είναι όμως έτσι; Προϋπόθεση για να βγάλεις κάρτα ανεργίας είναι βέβαια η άδεια παραμονής, προϋπόθεση της οποίας είναι να έχεις 150 ένσημα το χρόνο, που βέβαια άμα τα έχεις δεν χρειάζεσαι κάρτα ανεργίας. Στην ουσία δηλαδή κάνει αδύνατο, για εργαζόμενο χώρας μη μέλους της ευρωπαϊκής ένωσης, να έχει περίθαλψη ανέργου μέσω του ΙΚΑ, παρότι οι εισφορές όταν αυτός εργάζεται πηγαίνουν στο ακέραιο στο ΙΚΑ.Για να διατηρήσεις την ασφάλιση θα πρέπει είτε να διατηρείς την κάρτα ανεργίας, είτε να συμπληρώσεις τα απαραίτητα ένσημα (θα μιλήσουμε αμέσως μετά για το πόσα είναι αυτά). Θα πρέπει δηλαδή είτε να μείνεις άνεργος, είτε να δουλεύεις ανασφάλιστα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.Είναι φανερό ότι σε περιπτώσεις περιστασιακής εργασίας, ή σε περίπτωση που δεν καταφέρεις να συμπληρώσεις τα ένσημα μένεις ανασφάλιστος. Με αυτόν τον τρόπο ασκήθηκε μια πολιτική επιδότησης (για τους εργοδότες) της ανασφάλιστης εργασίας και διαχωρισμού των εργαζομένων σε έλληνες και ξένους, ενώ παράλληλα διαφυλάσσεται το κοινωνικό προσωπείο του κράτους και διασφαλίζεται ότι δεν θα λιμοκτονούν στους δρόμους από τα 20 τους οι χρόνιοι άνεργοι. Μετά από τα 29 (αλλά και από τα 18 ως τα 29 σε περίπτωση που κολλήσεις κάποια ένσημα),για να διατηρήσεις βιβλιάριο ασθενείας του ΙΚΑ, θες 60 ένσημα το 2009 (από 50 κατ’ έτος μέχρι τo 2008), 70 το 2010, 80 το 2011, 90 το 2012,100 από το 2013 και μετά. Αυξάνεται δηλαδή το χαράτσι κατά 50 ένσημα ετησίως από το 2013 και μετά.

Εάν δεν μπορείς να βρεις αυτά τα ένσημα, εναλλακτική λύση είναι η έκδοση βιβλιαρίου απορίας από την Κοινωνική Πρόνοια (υπηρεσία της Νομαρχίας). Βασική προϋπόθεση εδώ το εισόδημα (κάτω από 6.000 ευρώ για ένα άτομο) και βέβαια η ελληνική υπηκοότητα ,ενώ δεν μπαίνουν προϋποθέσεις ηλικίας. Έτσι, στη γλώσσα της εξουσίας η κοινωνική πρόνοια ταυτίζεται με την πρόνοια αποκλειστικά για τους Έλληνες υπηκόους. Από την Πρόνοια δικαιούσαι δωρεάν επισκέψεις, εξετάσεις, νοσηλεία στα δημόσια νοσοκομεία (όχι στο ΙΚΑ), δωρεάν φάρμακα από το φαρμακείο του Νοσοκομείου (χωρίς ποσοστό συμμετοχής).

Εναλλακτική λύση για την επαρχία το βιβλιάριο του ΟΓΑ. Το βιβλιάριο ασθενείας του ΟΓΑ καθώς και η συνταξιοδοτική ασφάλιση του ΟΓΑ, ήταν παλιότερα αρκετά ευκολότερη. Χρειαζόταν να πληρώσεις, εάν δεν είχες εισόδημα από αγροτικές εκμεταλλεύσεις και δήλωνες αγρεργάτης, γύρω στα 400 (430,08) ευρώ το χρόνο για να κατοχυρώσεις την κατώτατη σύνταξη και βιβλιάριο ασθενείας. Προϋπόθεση βέβαια να σε δηλώσει κάποιο(α) αφεντικό(ά) που από την φορολογική του(ς) δήλωση να φαίνονται αγροτικές εκμεταλλεύσεις τέτοιες που να δικαιολογούν συνολικά 150 ημέρες αγροτικής απασχόλησης. Εκεί έσφιξαν και τα λουριά κυρίως με την πολιτική που ασκήθηκε με τον καπνό και μείωσε ριζικά την καλλιέργειά του, μειώνοντας έτσι κατά πολύ και αυτούς που ο ΟΓΑ δικαιολογούσε να ασφαλιστούν ως αγρεργάτες. Μια μικρή εξαίρεση για την ασφάλεια του ΟΓΑ εξακολουθεί να υπάρχει για όσους ελευθεροεπαγγελματίες δηλώνουν έδρα επαγγελματικής δραστηριότητάς τους χωριά κάτω των χιλίων κατοίκων. Αυτοί μπορούν να ασφαλιστούν στον ΟΓΑ.

Ασφαλισμένοι στο ΤΕΒΕ αμειβόμενοι με μπλοκάκι παροχής υπηρεσιών. Λύση που πολλοί εργοδότες επιλέγουν για τους υπαλλήλους τους μια και τους κοστίζει λιγότερο. Εκεί ο ασθενής είναι υποχρεωμένος να επιλέξει έναν ιδιώτη γιατρό ανά ειδικότητα και να τον δηλώνει ανά έτος. Με αυτόν τον τρόπο η εξάρτησή του από τον γιατρό είναι μεγάλη, μιας και για να αλλάξει γιατρό πρέπει να ακολουθήσει ολόκληρη διαδικασία. Και εκεί η φασόν συνταγογραφία, που αποτελεί όπως θα δούμε μια εναλλακτική πηγή εσόδων για τον γιατρό, δίνει και παίρνει. Γενικά, κυριαρχεί η κατάσταση της ατομικής διαπραγμάτευσης. Ο γιατρός δεν έχει την δύναμη να διαπραγματευτεί με ατομικό τρόπο τις συνθήκες απασχόλησής του, με αποτέλεσμα να συμφωνεί με επαχθείς για τον ίδιο όρους, που στη συνέχεια μέρος αυτών των βαρών μεταφέρεται στον ασθενή, που κι αυτός με την σειρά του δεν μπορεί να διαπραγματευτεί απέναντι στο γιατρό. Το ΤΕΒΕ δεν έχει δικά του εξωτερικά ιατρεία με υπαλλήλους, έτσι ώστε δεν έχει να αντιμετωπίσει οργανωμένο αγώνα υπαλλήλων που θα ανέβαζαν το όποιο κόστος. Πληρώνει λίγα στους γιατρούς αφήνοντας τους να βγάλουν τα υπόλοιπα από τους ασθενείς, μέσω του ιδιωτικού τους ιατρείου.

Από όλα τα παραπάνω είναι φανερός ο αποκλεισμός των μεταναστών-ανασφάλιστων από το σύστημα περίθαλψης. Ακόμη και για τους πολιτικούς πρόσφυγες, που το νομικό πλαίσιο προβλέπει πλήρη υγειονομική κάλυψη, ο ρατσισμός των ίδιων των εργαζόμενων, γιατρών και μη, συχνά γεννά αποκλεισμούς. Σε αυτό το φάσμα περιπτώσεων αναλαμβάνουν δράση οι ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) που ασχολούνται με ανασφάλιστους. Οι ΜΚΟ δεν μπορούν να καλύψουν ούτε την φαρμακευτική δαπάνη ούτε βέβαια τις διαγνωστικές δαπάνες ή τις δαπάνες νοσηλείας. Παρόλα αυτά, παρότι δηλαδή δεν μπορούν να καλύψουν τα τεράστια κενά που δημιουργούν τα συστήματα περίθαλψης σε κρίση, εμφανίζονται σαν απάντηση, δημιουργώντας ιδεολογικό άλλοθι στο κράτος και τα αφεντικά. Την ίδια στιγμή και ενώ βιώνουν από πρώτο χέρι την αθλιότητα και τις συνθήκες που την γεννούν είναι καταστατικά δεσμευμένες στο να μην δράσουν ενάντια σε αυτές.

Πόρτα νο 2: το ραντεβού

Το ΙΚΑ έχει ένα σχετικά εκτεταμένο δίκτυο ιατρικής κυρίως περίθαλψης σε πρωτοβάθμιο επίπεδο με ραντεβού μέσω κυρίως του τηλεφωνικού κέντρου 184 (αρκετά εξυπηρετικού) ,στο οποίο βέβαια δεν υπάγονται αυθαίρετα κάποια ΙΚΑ, όπου πρέπει να πας επιτόπου για να κλείσεις ραντεβού, χάνοντας έτσι ολόκληρα πρωινά. Οι ασφαλισμένοι βέβαια στο ΙΚΑ εάν θέλουν να εξεταστούν σε δημόσιο νοσοκομείο θα πρέπει να πληρώσουν από την τσέπη τους επίσκεψη και εξετάσεις και μετά να υποβάλλουν δικαιολογητικά στο ΙΚΑ για να τα εγκρίνουν οι γιατροί του. Οι εξετάσεις βέβαια θα εγκριθούν εάν και μόνο εάν το ΙΚΑ κρίνει ότι το ίδιο δεν μπορούσε να τις παρέχει. Έτσι, οι ασθενείς που είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ αποκλείονται από τα εξωτερικά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων. Η αυτόματη έγκριση δεν είναι αυτονόητη όχι για τεχνικούς βέβαια λόγους· η δήθεν γραφειοκρατία στην ουσία αποτελεί μια συνειδητή περίφραξη των πυλών της δημόσιας περίθαλψης. Το μέλλον προοιωνίζεται χειρότερο, μιας και αναμένεται η ένταξη πολλών χιλιάδων ασφαλισμένων άλλων ταμείων στις υπηρεσίες του ΙΚΑ, χωρίς βέβαια καμιά πρόβλεψη για προσλήψεις και υποδομές.

Αντίστοιχα, αρκετά εκτεταμένο δίκτυο πρωτοβάθμιας περίθαλψης για τους ασφαλισμένους του δημοσίου και του ΟΓΑ και τους εγγεγραμμένους στην Πρόνοια είναι το σύστημα των εξωτερικών ιατρείων των δημόσιων νοσοκομείων. Εκεί βέβαια ο πρόσφατος θεσμός των τηλεφωνικών ραντεβού 1535 αποτελεί μνημείο ρατσιστικής αθλιότητας (μιας και στην ουσία για να κλείσει κανείς ραντεβού στο ρομποτικό αυτό κέντρο θα πρέπει να μιλά απταίστως και καθαρά την Ελληνική, χωρίς ιδιώματα, χωρίς προβλήματα βαρηκοΐας καθώς και να γνωρίζει την δομή του συστήματος).

Πόρτα νο 3: ποιο ραντεβού; (ελλείψεις, ελλείψεις, ελλείψεις…)

Όλα αυτά ισχύουν αν βέβαια η ειδικότητα που γυρεύεις υπάρχει, ή δεν έχει καμιά απίθανη αναμονή, οπότε και αναγκάζεσαι, αν έχεις να πληρώσεις, να πας σε ιδιώτη… Οι ασφαλισμένοι βέβαια του δημοσίου και άλλων ισχυρών ταμείων έχοντας το σχετικά προνομιούχο βιβλιάριο ασθενείας έχουν πρόσβαση με αυτό σε ιδιώτες γιατρούς. Με αυτό τον τρόπο ηκρίση της δημόσιας πρωτοβάθμιας περίθαλψης δεν τους αγγίζει τόσο. Για οδοντιατρική περίθαλψη ούτε λόγος· είναι ανύπαρκτη για ΟΓΑ, Δημόσιο, Πρόνοια και ιδιαίτερα προβληματική στο ΙΚΑ.

Πόρτα νο 4: τα απογευματινά ιατρεία («Πελάτες μου!» - Θ.Β.)

Ο θεσμός των απογευματινών ιατρείων στα δημόσια νοσοκομεία δεν είναι απλά μια λύση για τους έχοντες το 50ευρω ασθενείς. Τα αποτελέσματα του είναι πολλαπλά. Εκτονώνει την πίεση που τα μεσαία οικονομικά στρώματα ασκούσαν πάνω στις ελλείψεις του δημόσιου νοσοκομείου ή του πρωινού ΙΚΑ. Έτσι τώρα όποιος μπορεί να πληρώσει δεν τον νοιάζει τι γίνεται με την πρωινή λειτουργία, με τις αναμονές, τον ελάχιστο ανά ασθενή διαθέσιμο χρόνο, την μεγάλη αναμονή για εξετάσεις. Με αυτό τον τρόπο, τα κατώτερα στην κοινωνική και οικονομική ιεραρχία στρώματα απομένουν περισσότερο μόνα τους απέναντι στην υποβάθμιση της περίθαλψης. Επιπλέον, όποιος μπορεί να πληρώσει εξασφαλίζει την προνομιακή πρόσβαση ως ιδιωτικός πελάτης και στην πρωινή λειτουργία για τις όποιες εξετάσεις ή επεμβάσεις, κάνοντας την αναμονή αυτών που δεν έχουν να πληρώσουν ακόμα μεγαλύτερη. Έτσι, επιτυγχάνεται η σαλαμοποίηση των ασθενών, η μεταφορά πόρων από τα κατώτερα οικονομικά στρώματα προς τα μεσαία , η μεταφορά ταλαιπωρίας από τα μεσαία οικονομικά στρώματα προς τα κατώτερα και αυξάνονται τα έσοδα για τον κρατικό προϋπολογισμό. Τα απογευματινά ιδιωτικά ιατρεία των γιατρών του ΙΚΑ, πρόγονος αυτών του δημοσίου έχουν στην ουσία τους τα ίδια χαρακτηριστικά. Φτωχοκομείο για τους πρωινούς - πολύ καλύτερη αντιμετώπιση για αυτούς που το απόγευμα πληρώνουν. Και βέβαια τι να πούμε για τους πανεπιστημιακούς που η επίσκεψη στα ιδιωτικά τους ιατρεία αποτελεί εισιτήριο για την προνομιακή (έναντι αυτών που δε δύνανται οικονομικά να τα επισκεφτούν) πρόσβαση στην δημόσια περίθαλψη.Έτσι, αν και τα απογευματινά ιατρεία παρουσιάζονται σαν μια ανοιχτή πόρτα στο σύστημα δημόσιας περίθαλψης αποτελούν στην ουσία τους μια κλειστή πόρτα του συστήματος για τους μη έχοντες.Την ίδια στιγμή, με έναν ακόμα τρόπο, ένα κομμάτι των μισθωτών γιατρών βασίζει το εισόδημα του όχι στον μισθό αλλά στην ιδιωτική πελατεία. Γίνεται έτσι ακόμη δυσκολότερη η δημιουργία κοινών μετώπων αγώνα με άλλους εργαζόμενους μέσα στο δημόσιο νοσοκομείο και κατακερματίζονται ακόμα περισσότερο οι μισθωτοί.

Πόρτα νο 5: γιατρός-στέλεχος, λούφα με την πλάτη της διεύθυνσης

Μια κεντρική, όσο σχηματική κι αν παραμένει, είναι η διάκριση μεταξύ γιατρών-στελεχών (που συμπεριφέρονται σαν αξιωματούχοι συλλογικοί ιδιοκτήτες του μέσου παραγωγής περίθαλψης χωρίς να αμφισβητούν πουθενά τη λειτουργία του) και των γιατρών-μισθωτών. Πραγματικά, μια μερίδα των γιατρών είναι μόνο εν μέρει μισθωτοί. Το φασόν (αμοιβή του γιατρού από την φαρμακευτική εταιρεία με ποσοστό από την αξία του φαρμάκου ), τα δωράκια από τους ασθενείς, ανάλογα με το πόσο γρήγορα διεκπεραιώνεται το περιστατικό μέσα στην δημόσια δομή, τα φακελάκια, το απογευματινό ιατρείο, το προνόμιο πανεπιστημιακών, αλλά και γιατρών του ΙΚΑ να διατηρούν και ιδιωτικό ιατρείο, κάνουν την «εύρυθμη» δηλαδή την άθλια λειτουργία αυτής της γραμμής παραγωγής, ευλογία για αυτά τα στελέχη, γι’αυτό και δεν πρόκειται να την αμφισβητήσουν ποτέ, ίσα-ίσα θα την υπερασπιστούν. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι ένα κομμάτι των εργαζόμενων διορίζεται αξιοποιώντας μια πελατειακή σχέση (κομματικά βύσματα),γεγονός που στην συνέχεια καθορίζει και τον χαρακτήρα των όποιων αντιστάσεων. Για τη μερίδα γιατρών ,που λόγω θέσης στην γραμμή παραγωγής, δεν τα παίρνει από την συνταγογραφία και δεν έχει απογευματινό ιατρείο, η διεύθυνση επιτρέπει μια λούφα εις βάρος του ασθενή (ακριβώς για να μην στραφεί, συμμαχώντας με τους ασθενείς, ενάντια στην διεύθυνση και τις επιλογές της), έτσι ώστε και μέσα από το «συναδελφικό» κλίμα η κατάσταση αυτή να διαιωνίζεται. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που χοντρές αλλαγές στην περίθαλψη, όπως η αύξηση των ασφαλιστικών ενσήμων στο ΙΚΑ ή η ουσιαστική αχρήστευση των βιβλιαρίων πρόνοιας σε νοσοκομεία όπως το Παπαγεωργίου, πέρασαν χωρίς καμιά εργασιακή αντίδραση. Για την κατηγορία εκείνη που αρνείται να συναινέσει στις επιλογές της διεύθυνσης ο αγώνας είναι σκληρός…

Πόρτα νο 6: η ουρά ως αλυσίδα παραγωγής

Κατάφερες λοιπόν να κλείσεις το περιπόθητο ραντεβού σε πρωινό ιατρείο, όπου δεν χρειάζεται να τα σκάσεις. Βρίσκεσαι όμως μπροστά σε μια ουρά αναμονής όπου ο χρόνος που διατίθεται για τον ασθενή είναι απελπιστικά λίγος. Η διεύθυνση διαθέτει δέκα λεπτά ανά ραντεβού, ο γιατρός συχνά χαλαρώνει το ωράριο του ξεκλέβοντας από αυτά τα λεπτά ή αποθαρρύνοντας τους ασθενείς, με αυταρχικό τρόπο, από την έκθεση του όποιου προβλήματός τους, έτσι ώστε πολύ συχνά η περιπόθητη πρόσβαση στο πρωτοβάθμιο σύστημα περίθαλψης να καταντάει άνευ περιεχομένου.Ανακύπτει λοιπόν το ζήτημα του ρυθμού παραγωγής (του 10λεπτου ραντεβού) ενώ την ίδια στιγμή αναδεικνύεται ότι η όποια αντίσταση των εργαζομένων (γιατρών και προσωπικού) στρέφεται πολλές φορές ενάντια στους χρήστες των υπηρεσιών και μετατρέπεται σε απαξίωση αυτών των υπηρεσιών για τον ασθενή. Την ίδια στιγμή βέβαια το ίδιο δεν ισχύει για τα ιδιωτικά ιατρεία των γιατρών του ΙΚΑ ή και τα απογευματινά ιατρεία των νοσοκομείων.

Ακόμα κι αν εξασφάλισες το να σε ακούσει ένας γιατρός που δεν κοιτάζει πως να σε ξεφορτωθεί ή πως να κονομήσει από σένα συνταγογραφώντας σου άχρηστα φάρμακα για να επωφεληθεί του ποσοστού του, ή οδηγώντας σε στο απογευματινό του ιατρείο, πέφτεις πάνω σε μια άλλη πτυχή της πραγματικότητας, αυτής της παραγωγικής διαδικασίας. Αυτής που θεωρεί τον ασθενή σαν αντικείμενο (input) μέσα σε μια γραμμή παραγωγής που πάνω του θα ασκηθούν χειρισμοί περίθαλψης και θα έχουν ως αποτέλεσμα την επιδιόρθωσή του - θεραπεία (output). Αυτή η αντίληψη βλέπει κύρια το πάσχον όργανο και όχι τον πάσχοντα οργανισμό ή την πάσχουσα διαδικασία, επικεντρώνει τη δράση της σε αυτήν τη αντιμετώπιση, και σου αφήνει το ρόλο του πειθήνιου ακολουθητή των οδηγιών. Έτσι φεύγεις με μια συνταγή και καμιά εξήγηση για το τι σου συμβαίνει και πως αυτό μπορεί να σταματήσει να συμβαίνει. Η πρόληψη βέβαια μέσα σε αυτές τις συνθήκες (ακόμα και όπως το ίδιο το σύστημα την εννοεί) αποτελεί ανέκδοτο. Και βέβαια ούτε κουβέντα για το ότι η πραγματική πρόληψη είναι η σύγκρουση για την ανατροπή των κυριαρχικών σχέσεων.

Πόρτα νο 7: από την πρωτοβάθμια περίθαλψη στο νοσοκομείο και τη νοσηλεία.

Εδώ τα πράγματα σκουραίνουν: η υποταγή στο βασίλειο της ανάγκης -αδυναμίας κάνει πολλές φορές να βιώνεται δραματικά η ιεραρχική ταξική συνθήκη.

Για τους ανασφάλιστουςπου θα χρειαστούν εισαγωγή-νοσηλεία:

Στο ΙΚΑ είναι σχεδόν αδύνατον να εξασφαλίσεις αναδρομική ασφάλιση για αυτό και δεν πρέπει να αφήνουμε τους εργοδότες χαλαρούς όσον αφορά στο να κολλιούνται τα ένσημα στην ώρα τους. Το βιβλιάριο πρόνοιας (αν είσαι έλληνας υπήκοος, κάτοικος της συγκεκριμένης νομαρχίας όπου νοσηλεύεσαι και η φορολογική σου δήλωση δεν ξεπερνάει τις 6.000 ετησίως) μπορεί να έχει μηνιαία αναδρομική ισχύ, ενώ το να ξεφύγεις τον λογαριασμό από την επείγουσα νοσηλεία (και όχι από το προγραμματισμένο χειρουργείο που γίνεται μόνο εφόσον είσαι ασφαλιστικά -ταμειακά εντάξει) δίνοντας ελλιπή ή ψευδή στοιχεία είναι κάτι που πολλοί απελπισμένοι επιχείρησαν επιτυχώς στο παρελθόν. Επίσης ,πρέπει να είναι ευρύτερα γνωστό ότι αν σου συμβεί ατύχημα την ώρα της εργασίας πηγαίνοντας ή επιστρέφοντας από αυτή, ακόμα και να μην έχει προλάβει να κολληθεί ούτε ένα ένσημο ,αν βέβαια σου έχει γίνει πρόσληψη, τότε δικαιούσαι νοσηλεία και φάρμακα σχετικά με την βλάβη που υπέστεις δωρεάν. Αν βέβαια δεν σου έχει γίνει πρόσληψη τότε θα πρέπει να στραφείς εναντίον του εργοδότη μέσα από την επιθεώρηση εργασίας, μια διαδικασία χρονοβόρα αλλά που συχνότατα αποδίδει.

Λίστες και λήσταρχοι:

Αν είσαι ασφαλισμένος μπορείς να εισαχθείς στο νοσοκομείο προγραμματισμένα, μέσω των τακτικών εξωτερικών ιατρείων ή επειγόντως μέσω του τμήματος επειγόντων περιστατικών. Από τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία ένας ασθενής που χρειάζεται νοσηλεία μπορεί να προγραμματιστεί μπαίνοντας στις λίστες εισαγωγών ή μπορεί να χαρακτηριστεί ως επείγον και να παρακάμψει τη λίστα εισαγωγών του ιατρείου. Ο χαρακτηρισμός ενός περιστατικού ως επείγοντος γίνεται πάντα με την σύμφωνη γνώμη της ιεραρχίας της κλινικής, για λόγους που καμιά φορά είναι και ιατρικοί, ενώ δεν είναι σπάνιο το να κρατιούνται οι λίστες τεχνητά διογκωμένες, έτσι ώστε η μεγάλη αναμονή να εξασθενίζει την όποια απόφασή σου να πας με τον σταυρό στο χέρι και να μην λαδώσεις.... Το φακελάκι εδώ (είτε μια επίσκεψη στο ιδιωτικό ιατρείο του πανεπιστημιακού) δίνεται για να ξεπεραστεί η όποια αναμονή. Ακόμα και στις εφημερίες, ασθενείς που έχουν φροντίσει να εξασφαλίσουν πρόσβαση βαφτίζονται επείγοντα «περιστατικά» και εισάγονται. Βασική προϋπόθεση να εφημερεύει ο γιατρός αυτός στον οποίο έχουν «πρόσβαση» .Και αυτό πάντα με την σύμφωνη γνώμη της ιατρικής ιεραρχίας. Έτσι λοιπόν, δυο τινά μπορεί να συμβούν αν πας μόνος σου με επείγουσα πάθηση: Άμα έχεις κάτι που χρήζει εξόφθαλμα εισαγωγής θα νοσηλευτείς, για μια μεγάλη γκρίζα ζώνη όμως το εάν θα εισαχθείς ή όχι εξαρτάται από την πολιτική εισαγωγών που ασκεί η κλινική και το νοσοκομείο. Υπάρχουν λαϊκές κλινικές και κλινικές μαγαζάκια. Χαρακτηριστικά μαγαζιά είναι η πλειονότητα των πανεπιστημιακών.Το ότι κατάφερες να μπεις στο νοσοκομείο δε διασφαλίζει πάντα και τη συνέχεια. Πολλές, κυρίως χειρουργικές κλινικές, είναι πλήρως ιδιωτικοποιημένες. Ορθοπεδικές, οφθαλμιατρικές,ουρολογικές,καρδιοχειρουργικές είναι στην πρώτη γραμμή αυτής της πρακτικής. Εάν δεν πληρώσεις extra υπάρχουν πολύ λόγοι για τους οποίους ένα προγραμματισμένο χειρουργείο μπορεί να αναβληθεί, άσε που τρέμεις στην πιθανότητα κάποιος δυσαρεστημένος φακελάκιας να σου κάνει ζημιά.Ας μην ξεχνάμε ότι, πλην των ασθενών, πηγή εισοδήματος για τους γιατρούς είναι και τα αναλώσιμα: κεφαλές οστών για αρθροπλαστικές, μπαλονάκια σε επεμβάσεις καρδιάς, βηματοδότες, καθετήρες στεφανιογραφιών, φίλτρα τεχνητών νεφρών, πανάκριβα νοσοκομειακά φάρμακα… Έτσι, οι γιατροί κάποιων ειδικοτήτων δεν χρειάζεται να πάρουν φακελάκι. Αρκεί να τρομοκρατούν συστηματικά τους ασθενείς ότι χρειάζονται την τάδε ή τη δείνα επέμβαση για να θησαυρίσουν σύντομα (βλ. σωρηδόν τοποθέτηση μπαλονακίων, χωρίς τις απαραίτητες ιατρικές ενδείξεις). Το κύκλωμα της παραοικονομίας καλά κρατεί...

Πόρτα νο 8: ιδιωτικά κέντρα, σούπερ-μάρκετ περίθαλψης

Τούτη η πόρτα είναι με στρωμένο κόκκινο χαλί. Μόνο που πρέπει να τη διαβείς για να αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι τι συμβαίνει:πίσω από τα ιατρικά ονόματα-«μούρες» και την ξενοδοχειακή υποδομή υπάρχει η πραγματικότητα. Αυτή του ελλειπούς προσωπικού, συχνά ανειδίκευτου για να στοιχίζει φθηνότερα, που τρέχει για να καλύψει ελλείψεις που δεν καλύπτονται, με εφημερίες συχνά μόνο με ανειδίκευτους, με εξοπλισμό που αγοράζεται μόνο αν είναι ανταποδοτικός (να αποδίδει λεφτά κι όχι να σώζει κάποια ζωή). Μια περίθαλψη όπου αυτό που πρόκειται να σου συμβεί ή να μη σου συμβεί, δεν εξαρτάται από την πάθησή σου αλλά από το αν πρόκειται να φέρει κέρδος στην κλινική.Τα ιδιωτικά κέντρα εξάλλου έχουν απορροφήσει σχεδόν εξολοκλήρου τη «γυναικεία περίθαλψη»· οι εκτρώσεις έχουν από καιρό πεταχτεί έξω από το δημόσιο σύστημα περίθαλψης με την πολιτική που ασκείται από το κράτος και την ιατρική συντεχνία, ενώ οι γέννες έχουν μετασχηματιστεί από φυσιολογικές διαδικασίες σε καταναλωτικό πακέτο υπηρεσιών που παρέχονται από λιγότερο ή περισσότερο γκλαμουράτες ιδιωτικές κλινικές…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Δυσκολίες υγειονομικής κάλυψης ανασφάλιστων, ιδιαίτερα από χώρες εκτός ΟΝΕ, ανυπαρξία υγειονομικής κάλυψης από την πρόνοια υπηκόων άλλων κρατών που ζουν στην Ελλάδα και χρειάζονται στήριξη, έλλειψη προσωπικού και υποδομών, πελατειακές σχέσεις, θεσμισμένες και αθέσμιστες, κυριαρχία των εταιρειών εξοπλισμού και φαρμάκων στο εσωτερικό της περίθαλψης, αυτή είναι η πραγματικότητα που μετατρέπει τα όποια προβλήματα υγείας σε τραγωδίες.Την ίδια στιγμή οι ευθύνες της ιεραρχικής εκμεταλλευτικής κοινωνικής διάρθρωσης στην παραγωγή της ασθένειας αποκρύπτονται, αντίθετα προωθείται ο επιστημονισμός δηλαδή η αντίληψη-ιδεολογία ότι η λύση στα όποια προβλήματα θα έρθει από το ίδιο το σύστημα μέσω της επιστήμης.Παράλληλα οποιαδήποτε γνώση για το σώμα, τα πάθη του και την αντιμετώπισή τους έχει γίνει φέουδο των ειδικών, που συχνά συμπεριφέρονται σαν ιεροεξεταστές απέναντι σε θεραπευτικές διαφορετικής αντίληψης.

Αν δεν οργανωθούμε σε όλες τις γειτονιές...

Μετά από όλα αυτά, είναι ιδιαίτερα φανερή η κοινωνική-ταξική ήττα όλης της προηγούμενης περιόδου. Όσοι κατέχουν μια οικονομικά υψηλή θέση ή ανήκουν σε κάποια κοινωνική ιεραρχία (κομματική, συνδικαλιστική , θρησκευτική…)μπορεί και να τη γλιτώσουν. Είτε κάποιοι μεσολαβούν στο δημόσιο σύστημα περίθαλψης, είτε πληρώνουν αδρά σε κάποιο ιδιωτικό κέντρο και η λύση δίνεται. Για τους υπόλοιπους,η έλλειψη πόρων τους αποκλείει προφανώς από την ιδιωτική περίθαλψη κι η έλλειψη συλλογικοποιήσεων τους καθιστά αδύναμους απέναντι στους δημόσιους θεσμούς (εδώ το παράδειγμα των νομάδων τσιγγάνων που πιέζουν με την συλλογική τους παρουσία στα νοσοκομεία, εξασφαλίζοντας έτσι πραγματικά υψηλής ποιότητας δωρεάν θεραπείες στα μέλη της κοινότητας τους, είναι ιδιαίτερα διδακτικό για την δυναμική των κοινοτήτων).Έτσι, σε τοπικό επίπεδο δεν υπάρχουν συλλογικότητες αγώνα για ζητήματα καθημερινότητας, ενώ αντίστοιχα στους χώρους της δουλειάς οι εργασιακές μειονότητες, που δεν έχουν αποδεχτεί ως όρο ζωής ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, αισθάνονται εγκλωβισμένες και αδύναμες να ξεκινήσουν αγώνες που θα βάζουν ευρύτερα ζητήματα…

Όλα αυτά εξάλλου ανοίγουν τη συζήτηση για τη δυνατότητα του αγώνα…

Μάρτιος στην Άνω Πόλη

2011-02-28T13:47:00.000+02:00

Εκδήλωση- Ενημέρωση για τον αγώνα- απεργία πείνας των 300 μεταναστών- εργατών

2011-02-16T09:21:00.004+02:00

2011-02-06T15:08:00.000+02:00

2011-02-03T14:47:00.004+02:00

H σιωπή είναι συνενοχή

Αλληλεγγύη στον αγώνα των 300 μεταναστών-εργατών

απεργία πείνας από 25 Γενάρη

Κανείς σχεδόν δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι οι μετανάστες δεν έχουν καμία ευθύνη για την θέση τους, του ξεριζωμένου.

Έρχονται κυνηγημένοι από την πείνα και τους πολέμους, την οικολογική καταστροφή... από λόγους που βρίσκονται πίσω από τον γενικό τίτλο παγκόσμιος καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής.

Όπως κανείς δεν πιστεύει ότι φταίει ο άνεργος που υπάρχει ανεργία, ο φτωχός που υπάρχει φτώχεια έτσι και κανείς δεν πιστεύει ότι φταίει ο μετανάστης που υπάρχει ξεριζωμός και μετανάστευση. Ξέρουμε ότι κάποιες φορές οι καινούργιοι άνεργοι, οι καινούργιοι φτωχοί, οι καινούργιοι μετανάστες κάνουν συχνά πιο δύσκολη την ζωή σε κάποιους από αυτούς που δυσκολεύονται ήδη για να την βγάλουν.

Μικρό το καρβέλι της φτώχειας και περισσεύουν τα στόματα.

Αν αποκλείσουμε από το καρβέλι ανθρώπους που δεν φταίνε που δεν φτάνει το ψωμί για όλους, ίσως να την γλιτώσουμε κάποιοι, ίσως βέβαια πάλι να βρεθούμε και εμείς αποκλεισμένοι από τα στοιχειώδη στην επόμενη εκκαθαριστική επιχείρηση της μηχανής του κέρδους.

Όταν καταδικάζεις άνθρωπο στην εξόντωση χωρίς να φταίει, όταν επιδοκιμάζεις την εξόντωση του, χάνεις πρώτα από όλα την ανθρωπιά και την αξιοπρέπεια σου. Αυτό είναι το ελάχιστο αλλά εντέλει και το μέγιστο κόστος που πρέπει να αποδώσεις.

Τα πράγματα έχουν γίνει ξεκάθαρα, τα ερωτήματα έχουν καθαρά τεθεί:

Σε αυτό το παγκόσμιο σύστημα δεν χωράμε όλοι, σε αυτή την χώρα δεν χωράμε όλοι.

θα συμμαχήσουμε με τα αφεντικά μας, χάνοντας την ανθρωπιά μας, πίσω από τις εθνικές ενότητες και θα αρχίσουμε την αλληλοεξόντωση, εξοντώνοντας παράλληλα και κάμποσους περισσευάμενους εντός της εθνικής ενότητας,

θα γλιτώσουμε την ανθρωπιά μας παλεύοντας μαζί με όλους τους αγωνιζόμενους περισσευάμενους για ένα κόσμο χωρίς αφεντικά και δούλους.

Οι 300 απεργοί πείνας μας έχουν ήδη πετάξει το γάντι…

ανοιχτή συνέλευση αγώνα άνω πόλης

2011-02-02T12:35:00.004+02:00

Οι τοίχοι, ένα - ένα τούβλο χτίζονται...

... στον χώρο της υγείας

Αυτή τη στιγμή το κράτος επιχειρεί μία καθολική επίθεση ακόμα και στους πιο βασικούς τομείς για την επιβίωσή μας, όπως η περίθαλψη. Το ζήτημα είναι πως θα αντιμετωπίσουμε αυτό το κοινωνικό πείραμα και με ποιον τρόπο θα αντισταθούμε απέναντι στην εδραίωση αυτής της κερδοφόρας επιχείρησης που λέγεται υγεία. Σύμφωνα με τα καινούρια δεδομένα όλοι πρέπει να πληρώνουμε για αυτό που, κατά τα άλλα, ονομάζεται δημόσια “δωρεάν” υγεία:

• Αφετηρία: Το 5ευρω, και βάλε, ως εισιτήριο, τόσο για τους ανασφάλιστους, όσο και για ένα μεγάλο κομμάτι των ασφαλισμένων για μια επίσκεψη σε ένα νοσοκομείο ή κέντρο υγείας.

• Συνέχεια: 1. Πληρωμή των ιατρικών εξετάσεων, που κυμαίνεται απο 3 ευρώ για μια ακτινογραφία και μπορεί να φτάσει τα 80 ευρώ για μια αξονική εγκεφάλου (με σημερινές τιμές που θα ανατιμολογηθούν σύντομα...).

2. Απογευματινά ιατρεία: οι έχοντες τη δυνατότητα να καταβάλλουν από 50 ευρώ και πάνω θα μπορούν να εξυπηρετούνται άμεσα στα απογευματινα ιατρεία, και να λύνουν το πρόβλημα τους χρησιμοποιώντας τις υποδομές του δημόσιου νοσοκομείου, φανερά σε βάρος αυτών που δεν θα μπορούν να καταβάλλουν τέτοιες αμοιβές.

• Το μέλλον: Διαχωρισμός των νοσοκομείων ανά τάξη ασθενών. Φτωχοκομεία, δηλαδή, που θα εξυπηρετούν τους περισσευάμενους (ασφαλισμένοι της πρόνοιας, ανασφάλιστοι –που φυσικά ευδοκιμούν μέσα στη μαύρη εργασία-, άνεργοι – που μέσα στη συγκυρία της κρίσης όλο και αυξάνονται-, μετανάστες). Ως αποτέλεσμα, οι πιέσεις που ασκούνταν μέχρι τώρα, αναφορικά με την ποιότητα των υπηρεσιών που προσέφεραν τα νοσοκομεία, από αυτούς που είτε είχαν να δώσουν φακελάκι, είτε είχαν πολιτικό βύσμα, είτε προνομιούχα ταμία, θα πάψουν, μια και αυτοί θα εξυπηρετούνται σε άλλα νοσοκομεία. Άμεση συνέπεια θα είναι φυσικά η απόλυτη εξαθλίωση των φτωχοκομείων .

Προφανώς , βέβαια, δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτά δεν συνέβαιναν και πιο πριν στις δημόσιες δομές. Τα κυκλώματα εκμετάλλευσης του πόνου της αρρώστειας και της αγωνίας ήταν από πριν πολλά και οργανωμένα. Για να μπεις σύντομα στο χειρουργείο θα έπρεπε να πληρώσεις φακελάκι στον υπεύθυνο της λίστας. Για να σε χειρουργήσουν και να μην βολοδέρνεις στο θάλαμο περιμένοντας θα έπρεπε πάλι να πληρώσεις. Για να ασχοληθεί ο γιατρός του ΙΚΑ μαζί σου στο πρωινό ιατρείο θα έπρεπε να πληρώσεις επίσκεψη στο ιδιωτικό του ιατρείο, το απόγευμα. Για να μπορέσεις να βρεις λύση σε όποιο πρόβλημα της υγείας σου θα έπρεπε να πας στο ιδιωτικό ιατρείο του καθηγητή πανεπιστημιακού και μόνο όταν τον πληρώσεις αδρά να σου κάνει εισαγωγή στην δημόσια δομή. Υποβαλλόσουνα σε αγωγές και θεραπείες που συχνά από πίσω τους βρίσκονταν η αμοιβή του γιατρού από εταιρείες φαρμάκων και εξοπλισμού. Αν δεν είχες λεφτά τότε εναλλακτικά το πολιτικό σου βύσμα ήταν αυτό που συχνά έδινε τη λύση.

Σε αυτές τις ριζωμένες σχέσεις εκμετάλλευσης έρχεται το κράτος ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ να οργανώσει με όρους κέρδους το χώρο της περίθαλψης. Περίθαλψη για τους έχοντες με το αζημίωτο και φτωχοκομεία για τους αποκλεισμένους.

Ο ταξικός διαχωρισμός θα γίνει απόλυτος .

Το σύστημα, δεκαετίες τώρα, εδραιώνεται και εξασφαλίζει την ύπαρξή του μέσα από τις περιφράξεις που θέτει γύρω από τα κοινωνικά αγαθά, όχι μόνο για να κερδοσκοπήσει, αλλά και για να διασφαλίσει τους ταξικούς διαχωρισμούς που του επιτρέπουν τη διαιώνισή του. Όσο μαίνεται η κρίση, δηλαδή η αδυναμία του συστήματος να αναπαραχθεί, τόσο γινόμαστε περισευάμενοι και υψώνονται περιφράξεις παντού. Περιφράξεις στο ηλεκτρικό ρεύμα, στο νερό, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα πολιτιστικά δρώμενα, στην περίθαλψη και ο κατάλογος συνεχίζεται…

Το αίτημα «δωρεάν- δημόσια υγεία για όλους» που διεκδικούνταν από τη μεταπολίτευση διαλύεται μαζί με το σύστημα που το γέννησε.

Όλοι εμείς, όμως, που περισσεύουμε απο το σύστημά τους, να μην συναινέσουμε στην αλληλοεξόντωση, να συγκρουστούμε με τις περιφράξεις παλιές και νέες, να συναντηθούμε σε μια προοπτική κοινού αγώνα.

Αρνούμαστε να πληρώσουμε στα ταμεία των νοσοκομείων.

Αρνούμαστε τα απογευματινά ιατρεία στα νοσοκομεία για τους έχοντες και τους προνομιούχους

Αρνούμαστε τα νοσοκομεία- φτωχοκομεία και τα νοσοκομεία των εχόντων

Δεν δεχόμαστε την κοστολόγηση της ανθρώπινης ζωής.

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

Εκδήλωση 25/ 01/ 11 Στέκι Α. Πόλης

Γενάρης στην Άνω Πόλη

2011-01-12T17:56:00.002+02:00

Εκδηλώσεις στην Άνω Πόλη

2010-12-05T20:22:00.001+02:00

Οκτώβρης στην Άνω Πόλη

2010-09-30T01:09:00.001+03:00

Προβολές και καφενείο στην Άνω Πόλη

2010-05-26T16:58:00.004+03:00

Εκδηλώσεις στην Α.Πόλη

2010-05-05T01:19:00.000+03:00

Για την απεργία των αλιεργατών της Μηχανιώνας

2010-02-03T21:25:00.002+02:00

Με αφορμή έναν εργατικό αγώνα στις Ταχυμεταφορές

2009-12-26T13:38:00.001+02:00

Το παρακάτω κείμενο μοιράστηκε και τοιχοκολλήθηκε στις γειτονιές της Ά.Πόλης.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑΝ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΣΤΙΣ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

Η «Ελληνικές Ταχυδιαδρομές» αποτελεί μια «μικρή» σε μέγεθος εταιρεία courier/ταχυμεταφορών αλλά «μεγάλη» σε αφερεγγυότητα. Στην Θεσσαλονίκη, νυν και πρώην εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι για μήνες, και σαν μην έφτανε αυτό, ενημερώθηκαν ότι η εταιρεία βάζει λουκέτο στο τοπικό υποκατάστημα, τους διώχνει και «θα» τους εξοφλήσει κάποια στιγμή στο μέλλον! Θα βάλει λουκέτο πολύ σύντομα αλλά δεν σταματά τη δουλειά της, απλά είναι έτοιμη να λειτουργήσει με νέα επωνυμία και νέο προσωπικό, με το όνομα «Elite».
Εδώ και χρόνια δεκάδες εργαζόμενοι στους ίδιους εργοδότες στην Αθήνα, περνάνε από εταιρεία σε εταιρεία, βρισκόμενοι σε ομηρία καθώς τους χρωστάνε χιλιάδες ευρώ που «θα» τους τα εξοφλήσουν! Δεκάδες ακόμα εργαζόμενοι δούλεψαν για τους συγκεκριμένους εργοδότες χωρίς να πάρουν ποτέ τα νόμιμα δεδουλευμένα τους! Δεκάδες προσλαμβάνονται από τη νέα εταιρεία «Elite» με εξευτελιστικούς όρους, χωρίς να ξέρουν τι τους ξημερώνει!
Αυτό που συμβαίνει λοιπόν στις «Ελληνικές Ταχυδιαδρομές» είναι «δόλια πτώχευση», κλείνουν τη μία εταιρεία και ανοίγουν την άλλη για να φάνε τα λεφτά των εργαζομένων!

Οι εργαζόμενοι όμως δεν έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια. Τη Δευτέρα 7/12 προχώρησαν σε παράσταση διαμαρτυρίας, κάτι που ανάγκασε την υπεύθυνη της εταιρείας να βάλει μόνη της λουκέτο στο κατάστημα και να μη λειτουργήσει το μαγαζί. Παράσταση διαμαρτυρίας έγινε και την Τρίτη 8/12 στην Επιθεώρηση Εργασίας, όπου είχε οριστεί η τριμερής συνάντηση εργαζομένων-εργοδοσίας-επιθεώρησης. Η εργοδοσία πήρε αναβολή, βρισκόμενη σε δυσχερή θέση. Αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι της εταιρείας βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας και συνεχίζουν να διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους.
Τα αιτήματά των εργαζομένων είναι τόσο απλά, όσο και σημαντικά. Είναι απλά, γιατί ζητούν να πάρουν τα δεδουλευμένα τους και τις νόμιμες αποζημιώσεις. Είναι σημαντικά, γιατί ζητούν τα ίδια και για τους πρώην εργαζόμενους της εταιρείας, οι οποίοι δεν μπορούν να πιέσουν με κάποιο τρόπο την επιχείρηση καθώς δεν είναι πλέον εργαζόμενοι σε αυτήν. Είναι επίσης σημαντικά, γιατί οι εργαζόμενοι ζητούν τη δικαίωση όλων των συναδέλφων, είτε είναι ανασφάλιστοι, είτε νέοι στην δουλειά, είτε μετανάστες. Και δεν περιμένουν κανέναν εργατοπατέρα να τους σώσει, παρά αποφασίζουν μόνοι τους και ισότιμα, από κοινού, την τύχη του αγώνα τους.
Στην Αθήνα υπάρχει επίσης αγώνας των εργαζομένων των Ελληνικών Ταχυδιαδρομών (με καταγγελίες, στάσεις εργασίας, απεργίες και άλλα μέσα) για να πάρουν όλα τα λεφτά που δικαιούνται και να σταματήσουν οι συνεχείς παρανομίες.

Το μυαλό όλων θα πάει στην κρίση! Εμείς όμως δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε την «καραμέλα της κρίσης» να γίνει το άλλοθι της επιπλέον υποτίμησης μας. Μέσα σε ένα σύστημα που, βασισμένο στην οικονομία της αγοράς, γεννά την κρίση σε όλες τις διαστάσεις της ανθρώπινης ζωής, στις σχέσεις των ανθρώπων, στο περιβάλλον, στον πολιτισμό, στην οικονομία, που γεννά την αδικία, την ανισότητα, τον ατομικισμό, δεν είμαστε διατεθειμένοι να θυμόμαστε την κρίση μόνο όταν κινδυνεύει η κερδοφορία των εργοδοτών!

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε αυτόν τον αγώνα. Διότι έχει κάποια χαρακτηριστικά που νομίζουμε ότι μπορούν να βοηθήσουν στο να δοθούν στις ημέρες μας αγώνες που θα είναι και ουσιαστικοί, και δε θα μας εγκλωβίζουν σε αδιέξοδες πρακτικές και λογικές που αναπαράγουν την ίδια κατάσταση: είναι από τους λίγους αγώνες που όχι μόνο οι εργαζόμενοι τολμούν και σηκώνουν κεφάλι, αλλά που βλέπουν και τους διπλανούς τους, τους απολυμένους και τους ανασφάλιστους που είναι απλήρωτοι, και που δεν περιμένουν τους επαγγελματίες συνδικαλιστές για να διεκδικήσουν τα στοιχειώδη.

Είμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε τέτοιο αγώνα, ήμασταν εκεί, και θα είμαστε.

Στηρίζουμε μέχρι τέλος τον αγώνα των εργαζομένων των Ελληνικών Ταχυδιαδρομών, να πάρουν τα δεδουλευμένα τους και τις αποζημιώσεις!

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα
Άνω Πόλης

Για τον Θοδωρή Ηλιόπουλο

2009-08-08T10:05:00.001+03:00

ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΤΕΙ ΑΜΕΣΑ
Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του, βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 10 Ιουλίου απαιτώντας την αποφυλάκιση του. Πρόκειται για τον τελευταίο (προ)φυλακισμένο συλληφθέντα για τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Είναι δηλαδή στις φυλακές εδώ και 7 μήνες, χωρίς δίκη, με όλες τις αιτήσεις του για άρση της προσωρινής του κράτησης να απορρίπτονται.

Αποκορύφωμα της αυθαιρεσίας εναντίον του είναι το βούλευμα της 8ης Ιουλίου από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, το οποίο αποφάσισε τη συνέχιση της κράτησης του για άλλους 6 μήνες, προσθέτοντας μάλιστα αυθαίρετα και άλλα επιβαρυντικά στοιχεία στο κατηγορητήριο (ο Θοδωρής κατηγορείται για 3 κακουργήματα και 2 πλημμελήματα, με μόνους μάρτυρες κατηγορίας δύο άνδρες των ΜΑΤ).

Πρόκειται λοιπόν για έναν όμηρο, αφού στην θέση του θα μπορούσε να είναι ο καθένας, η καθεμία που βρέθηκε εκείνες τις μέρες του Δεκέμβρη στους δρόμους.

Πρόκειται ακόμα για μια επίδειξη της σύγχρονης κρατικής καταστολής: όσα κομμάτια της κοινωνίας αγωνίζονται (ή αγωνίστηκαν πρόσφατα) πρέπει να σκύψουν το κεφάλι, να πειθαρχήσουν στην καταπίεση τους. Από τους μετανάστες, που μετά από 20 χρόνια σιωπηρής εκμετάλλευσης κατέβηκαν φέτος στους δρόμους (και πρέπει τώρα να απελαθούν γιατί είναι «λαθραίοι»), μέχρι τους ανθρώπους που στηρίζουν τα εγχειρήματα των καταλήψεων κτιρίων για τη δημιουργία πολιτικών/κοινωνικών χώρων μέσα στις πόλεις μας. Και φυσικά είμαστε όλοι εν δυνάμει επικίνδυνοι. Όλοι όσοι σηκώνουμε κεφάλι και αγωνιζόμαστε (και μάλιστα εν μέσω «κρίσης»): oι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι κάτοικοι στις γειτονιές.

Δεν μας πτοούν. Δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στον Θοδωρή. Στα πλαίσια του αγώνα ενάντια στην πειθαρχική- εκδικητική δίωξη του Θοδωρή αποφασίσαμε μεταξύ των άλλων να διαθέσουμε το υπόλοιπο του ταμείου αλληλεγγύης στους διωκόμενους του Δεκέμβρη (350 Ευρω). Το ζήτημα της άμεσης αποφυλάκισης του δεν μπορεί παρά να είναι ζήτημα όλων των αγωνιζόμενων ανθρώπων. Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι, είναι δίκαιοι.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΓΩΝΑ ΑΝΩ ΠΟΛΗΣ

Προβολή-ενημέρωση στην Άνω Πόλη την Πέμπτη 23 Ιούλη

2009-07-21T22:01:00.001+03:00

ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Το Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης για τα «Μεταλλεία Κασσάνδρας» της «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» Α.Ε. (EUROPEAN GOLDFIELDS & ΑΚΤΩΡ) μπαίνει σε εφαρμογή στις Σκουριές Χαλκιδικής. Αυτού του είδους η μεταλλευτική δραστηριότητα απειλεί με τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή και το μέγεθος της ρύπανσης που θα υποστεί ο Κάκαβος (στα δέντρα, το πόσιμο νερό, τα ζώα και τη θάλασσα) δεν αφορά μόνο τη βόρεια Χαλκιδική αλλά ολόκληρη τη βόρεια Ελλάδα!

Πέμπτη 23 Ιουλίου Πλ. Καλλιθέας 9 το βράδυ:

Ενημέρωση & Προβολή της ταινίας

«ΚΥΝΗΓΙ ΘΗΣΑΥΡΟΥ»

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

Ενημέρωση-Προβολή την Τρίτη 16 Ιούνη στην Πλ.Καλλιθέας

2009-06-11T16:28:00.001+03:00

Keep walking...

2009-06-05T13:18:00.002+03:00

Επόμενη συνάντηση την Τετάρτη 10 Ιούνη στις 20.00
στα γρασίδια του Γεντί Κουλέ...

Ούτε το καλοκαίρι δεν μας σταματά!

2009-05-28T13:46:00.002+03:00

Η επόμενη συνέλευση της Ανοιχτής Συνέλευσης Αγώνα Άνω Πόλης θα γίνει την

Πέμπτη 4 Ιούνη στην Πλ.Καλλιθέας στις 21.30.

Θα συζητήσουμε για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, για παρεμβάσεις στον χώρο της υγείας, για κύκλο προβολών/εκδηλώσεων/δράσεων το καλοκαίρι.

Τα λέμε εκεί!

2 καλέσματα στην πόλη της Θεσσαλονίκης

2009-05-20T12:49:00.004+03:00

Η ανοιχτή συνέλευση Συκεών καλεί εδώ http://suneleushsykies.wordpress.com/

για το ζήτημα των κεραίων κινητής τηλεφωνίας και

η ανοιχτή συνέλευση Καλαμαριάς καλεί εδώ http://www.protovouliakalamarias.blogspot.com/

για το ζήτημα της ΕΥΑΘ.

Ακολουθεί σχετικό αφισάκι από τη συνέλευση Συκεών.

3ήμερο εκδηλώσεων στην Άνω Πόλη

2009-05-06T16:49:00.006+03:00

[ κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση]

Νέα συνέλευση την Τετάρτη 29 Απρίλη.

2009-04-28T19:07:00.002+03:00

Στην πλ.Κουλέ Καφέ, στις 18.00!

Συνέλευση: Τετάρτη 15.04

2009-04-12T17:28:00.003+03:00

Στις 20:00, στη Πλατεία Κουλέ Καφέ
με τις συνήθεις διαδικασίες..

Το El Paso φυτεύει στο παρτέρι (08.04)

2009-04-12T17:20:00.003+03:00

Την Τετάρτη 8 Απρίλη τα παιδιά του EL Paso -Ελευθεριακός Παιδικός Σταθμός- δημιούργησαν στον χώρο του Παρτεριού έναν μικρό ανθόκηπο με δικιά τους φροντίδα.

Ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκε συνέλευση από μέλη της Ανοιχτής Συνέλευσης Αγώνα Άνω Πόλης και τους γονείς του El Paso, με προτάσεις για την χρήση και τη φροντίδα του χώρου.

Φώτο απο τη παρέμβαση στο Παρτέρι- 4 Απριλίου

2009-04-12T16:43:00.006+03:00

περισσότερες φώτο εδώ

Νέα συνέλευση την Πέμπτη 9/4

2009-04-08T17:50:00.004+03:00

Μετά την παρέμβαση στο παρτέρι της Πολιορκητού, ανανεώνουμε το ραντεβού μας την
Πέμπτη 9 Απρίλη στην Πλ.Κουλέ Καφέ στις 18.00

4 Απρίλη ..Φυτεύουμε Το Παρτέρι

2009-03-31T01:52:00.005+03:00

Παρέμβαση σε Δημόσιο Χώρο της Άνω Πόλης

…Φυτεύουμε ...Αυτοδιαχειριζόμαστε …Αλληλεπιδρούμε

Ο Τόπος

Στην περιοχή Τσινάρι, στην συμβολή των οδών Δ. Πολιορκητού, Στρυμόνος και Ευδοξίας, δίπλα από ένα παλιό ψιλικατζίδικο, υπάρχει μια μικρή ακάλυπτη έκταση περίπου 30 τ.μ. Ο χώρος αυτός δείχνει να είναι εγκαταλειμμένος, με μια ωστόσο σημαντική διαφορά: αντίθετα από άλλους παρόμοιους προσβάσιμους χώρους της Άνω Πόλης, οι οποίοι έχουν ουσιαστικά καταπατηθεί και χρησιμοποιούνται ως θέσεις πάρκινγκ, ο συγκεκριμένος είναι πράσινος και δεντρόφυτος. Κι αυτό όχι τυχαία…

Το Ιστορικό

Στην θέση αυτή και μέχρι το 2002 υπήρχε ένα απαλλοτριωμένο, από το Δημόσιο, κτίριο το οποίο καταστράφηκε από φωτιά. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης προχώρησε σε κατεδάφιση με σκοπό ο χώρος να “αξιοποιηθεί” ως χώρος στάθμευσης. Με παρέμβαση τότε της συνέλευσης της κατάληψης Μαύρη Γάτα η πρόθεση αυτή αποτράπηκε. Η έκταση καθαρίστηκε αρχικά από μπάζα και πέτρες και κατόπιν διαμορφώθηκε σε χώρο πρασίνου με τη φύτευση δέντρων.

Η Θεωρία..

Παρ’ όλη την επιφανειακά “φιλική” εικόνα των γειτονιών της Άνω Πόλης η γενικότερη κατάσταση που έχει επικρατήσει δεν είναι ίσως πολύ καλύτερη από αυτή άλλων καθαρά αστικών περιοχών. Με τις “εξωραϊστικές” Δημοτικές επεμβάσεις, όπως αυτή των ”καστρόπληκτων”, τις εργολαβικές αυθαιρεσίες που αλλοιώνουν και αποστειρώνουν τους ανοιχτούς χώρους της περιοχής, την “αναγκαστική” καταπάτηση ενός μεγάλου αριθμού ζωτικών χώρων και τη μετατροπή τους σε αλώνια με αυτοκίνητα, μέχρι και το πρόσφατο ξερίζωμα δενδρυλλίων και θάμνων, οι δημόσιοι χώροι στην Άνω Πόλη αντανακλούν πια την κυρίαρχη τάση. Μετατρέπονται σε νεκρά κενά ανάμεσα σε κτίρια χωρίς κανένα από τα νοήματα που θα μπορούσαν να έχουν^. να είναι δηλαδή ζωντανά σημεία τα οποία ανήκουν σε όλους όσους θέλουν να τους βιώνουν, να αλληλεπιδρούν μαζί τους και εντέλει να τους διαμορφώνουν. Σίγουρα δεν περιμένουμε κάποια θεσμική παρέμβαση η οποία θα μας παραχωρήσει τα παραπάνω. Έτσι κι αλλιώς, αυτές παρεμβάσεις είναι που μετέτρεψαν την Άνω Πόλη σε περιοχή κυριλέ κατοικίας για την μεσαία και ανώτερη οικονομικά τάξη εκδιώκοντας από αυτήν όλα τα άλλα στρώματα. Και σε αυτό έχει συνδράμει και η συλλογική αδιαφορία…

..Η Πράξη

…γι' αυτό και στις 4 Απριλίου, Σάββατο στις 12 το μεσημέρι, ακολουθώντας το πνεύμα του Δεκέμβρη και των εγχειρημάτων συλλογικής δράσης που γέννησε, πραγματοποιούμε μια πρώτη, συμβολική-μα και πρακτική-κίνηση έξω από οποιαδήποτε λογική κέρδους και παρεμβαίνουμε στον προαναφερόμενο χώρο της Δ. Πολιορκητού με σκοπό να τον "ξαναζωντανέψουμε" και να αρχίσουμε να αλληλεπιδρούμε μαζί του. Καθαρίζουμε και διαμορφώνουμε το χώρο δημιουργώντας παρτέρια με το φύτεμα βοτάνων και δέντρων ώστε να γίνει προσβάσιμος και ζωτικός και να μετατραπεί σε σημείο υπαίθριας συνάντησης.

Διεκδικούμε ένα κομμάτι δημόσιου χώρου θέλοντας να δείξουμε ότι μπορούμε να αλλάζουμε τους όρους με τους οποίους ορίζεται η σχέση μας με αυτό που θεωρείται δημόσιος χώρος αλλά στην πράξη αποτελεί κρατική ιδιοκτησία που αναπλάθεται ή εγκαταλείπεται ανάλογα με τα συμφέροντα που εξυπηρετεί. Η ενέργεια αυτή δεν αφορά μόνο εμάς, το παρτέρι έτσι κι αλλιώς ανήκει σε όλους και θα χρειάζεται τη φροντίδα όλων. Η πράξη μας αυτή θέλουμε να πλαισιωθεί και από όσους κατανοούν ότι η ικανοποίηση των αναγκών μας βρίσκεται στα χέρια μας. Για να μην αφήσουμε τη γειτονιά να γίνει ένας "ξένος" χώρος διαμονής και απομόνωσης χωρίς καμιά δυνατότητα αλληλεπίδρασης μαζί του, χαρακτηριστικά όμοια δηλαδή με αυτά μιας μοντέρνας φυλακής.

Επόμενη συνάντηση

2009-03-05T13:09:00.001+02:00

Πέμπτη 12 Μαρτίου, στις 21:00
σημείο συνάντησης Πλατεία Κουλέ Καφέ

Επόμενη Συνάντηση, Πέμπτη 26/2 στις 9.00 στην Πλ.Κουλέ Καφέ

2009-02-25T13:49:00.002+02:00

Χωρίς καμία διάθεση να μποϋκοτάρουμε τις δράσεις από την Πρωτοβουλία Καλαμαριάς, αλλά έχοντας ήδη δεσμευτεί για την επόμενη συνάντηση,

ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΛ.ΚΟΥΛΕ ΚΑΦΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 26/2 ΣΤΙΣ 9.00
(και από εκεί θα κατευθυνθούμε σε κλειστό χώρο για τη συνέλευση μας).

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

Πορεία και Ανοιχτή Συζήτηση την Πέμπτη 26/2 στην Καλαμαριά

2009-02-23T21:29:00.002+02:00

Επόμενη Συνέλευση 20/02 στις 19:00

2009-02-16T23:04:00.003+02:00

η επόμενη Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης θα γίνει την Παρασκευή 20/2 στις 19.00 στην Πλατεία Κουλέ Καφέ.
Αν κάνει κρύο, θα κατευθυνθούμε σε κοντινό κλειστό χώρο...

Αλλαγή στην ημέρα συνάντησης!

2009-02-10T20:38:00.001+02:00

Λόγω της πορείας της Πέμπτης, η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης θα γίνει αύριο Τετάρτη 11/2 στις 18.30 στην Πλ.Κουλέ Καφέ.
Για όσους και όσες φοβούνται το κρύο, θα κατευθυνθούμε σε κοντινό κλειστό χώρο...

Πορεία, Πέμπτη 12/2 στις 6μμ, στην Καμάρα

2009-02-09T20:14:00.002+02:00

Δε μπορούμε παρά να ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΞΕΓΕΡΘΗΚΑΝ, που αντέδρασαν στην σαπίλα και την παθητικότητα, που διαδήλωσαν σπάζοντας τη αδράνεια, που δε φοβήθηκαν να απαντήσουν στην εξουσία και που τελικά, είναι τα θύματα της σιωπής μας...

Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατούμενων εξεγερμένων του Δεκέμβρη

Αλληλεγγύη σε όλους τους διωκόμενους της εξέγερσης

Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα που δέχτηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι
από τους μπράβους των αφεντικών της επειδή διεκδικούσε και αγωνιζόταν.

Πορεία την Πέμπτη 12/2 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης
Προσυγκέντρωση στις 6μμ στην Καμάρα

ανοιχτή συνέλευση αγώνα Άνω Πόλης

Επόμενη συνέλευση: Πέμπτη,12 Φλεβάρη

2009-02-04T22:26:00.003+02:00

Στις 18:30, στην Πλατεία Κουλέ καφέ
Σε περίπτωση κρύου κατευθυνόμαστε σε συγκεκριμένο χώρο αφού περιμένουμε για λίγο, μέχρι να μαζευτούμε..

Δημόσιοι χώροι είναι (τελικά) μόνο όσοι καταλαμβάνονται

2009-01-25T22:25:00.003+02:00

Η κοινωνική εξέγερση που πυροδότησε η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου γέννησε την ανάγκη οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι να βρίσκονται, να οργανώνονται και να συζητούν έξω από τη διαμεσολάβηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των πολιτικών αντιπροσώπων. Αυτή η ανάγκη δημιούργησε ανοιχτές συνελεύσεις, τοπικού ή μη χαρακτήρα αρκετές από τις οποίες εξακολουθούν να δρουν. Μια τέτοια είναι και η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης. Δημιουργήθηκε από ανθρώπους που βρέθηκαν μέσα στα γεγονότα της εξέγερσης και σκοποί της είναι η διάδοση του πνεύματος της εξέγερσης, η έμπρακτη αλληλεγγύη σε όσους διώκονται από το κράτος για τη συμμετοχή τους στα γεγονότα του Δεκέμβρη, αλλά και η γενικότερη ανάγκη μας να μιλήσουμε για τις ζωές μας υπό το πρίσμα του ξεπεράσματος της καθημερινής μιζέριας που βιώνουμε είτε σαν εργαζόμενες/οι ή άνεργοι/ες, είτε σαν φοιτητές/τριες.

Οι μέχρι τώρα δράσεις μας περιλαμβάνουν αντιπληροφόρηση σχετικά με τα γεγονότα της εξέγερσης, ενημέρωση για τους συλληφθέντες και τους διωκόμενους, δυο πορείες στην Άνω Πόλη, καθώς και συγκέντρωση χρημάτων για τις εγγυήσεις των προφυλακισμένων διαδηλωτών και για την οικονομική υποστήριξη της Κ. Κούνεβα, αγωνίστριας που δέχτηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι (από την εργοδοσία) επειδή διεκδικούσε τα αυτονόητα στο χώρο της εργασίας της. Συγκεκριμένα, η Κούνεβα ως γενική γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστών/στριών και Οικιακού Προσωπικού διεκδίκησε ολόκληρο το δώρο των Χριστουγέννων γι’ αυτήν και τις συναδέλφισσές της και κατήγγειλε τις παρανομίες στη μισθοδοσία. Και αυτό δεν ήταν η μόνη της αντιπαράθεση με τα αφεντικά. Πρόκειται για μια μάχιμη συνδικαλίστρια στο χώρο εργασίας της.

Η αναγκαιότητα της άμεσης επικοινωνίας που γέννησε η εξέγερση του Δεκέμβρη, έπρεπε φυσικά να στεγαστεί (ειδικά εν μέσω χειμώνα) και για αυτό το λόγο πραγματοποιήθηκαν οικειοποιήσεις δημόσιων κτηρίων. Θεωρητικά, μια εκκλησία, μια βιβλιοθήκη, μια σχολή ή ένα σχολικό συγκρότημα είναι χώροι δημόσιας συνεύρεσης. Στην πραγματικότητα όμως η δημόσια συνεύρεση και η δημόσια χρήση ενός χώρου, είναι ανεκτή μόνο κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Μόνο αν η χρήση ενός χώρου αποφέρει κέρδος, αν συνιστά χώρο εργασίας ή χώρο κατανάλωσης, αν αναπαράγει την κυρίαρχη κουλτούρα του τρίπτυχου πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, αν εξυπηρετεί ατομικά συμφέροντα ή την αυτοπροβολή δημόσιων αρχόντων, αν παραμένει στο πλαίσιο της αστικής νομιμότητας και κανονικότητας, μόνο τότε επιτρέπεται. Αντίθετα στην περίπτωση μιας ανοιχτής συνέλευσης αγώνα όπως αυτή της Άνω Πόλης, των Συκεών ή της Καλαμαριάς η χρήση ενός δημόσιου χώρου είναι απαγορευμένη. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της Πρωτοβουλίας Πολιτών Καλαμαριάς η οποία στεγάζεται σε ένα χώρο που από κέντρο νεότητας μετατράπηκε σε καφέ το οποίο ο δήμος νοικιάζει σε κάποιον ιδιώτη. Στις 4/1/09 η πρωτοβουλία αυτή αντιμετώπισε δυνάμεις των ματ και βαλτούς του δημάρχου που προσπάθησαν να παρεμποδίσουν τη διεξαγωγή της συνέλευσης της. Ή όπως στην δική μας περίπτωση: την πρώτη ανοιχτή συνέλευση την πραγματοποιήσαμε στον προαύλιο χώρο της δημοτικής βιβλιοθήκης Άνω Πόλης (πρώην κατάληψη Βίλα Βαρβάρα). Σε αυτή μας τη συνάντηση παραβρέθηκε και η πρόεδρος του Γ΄ Δημοτικού Διαμερίσματος, Αφροδίτη Κλειδαρά, η οποία θέλοντας να αποφύγει το ενδεχόμενο της οικειοποίησης του χώρου, υποσχέθηκε δημόσια (χωρίς να της ζητηθεί) ότι θα παραχωρήσει το χώρο για την επόμενη συνάντηση μας. Όπως ήταν αναμενόμενο την δεύτερη φορά που συναντηθήκαμε η πόρτα ήταν κλειστή με λουκέτο και έτσι αναγκαστικά συζητήσαμε στην πλατεία Κουλέ Καφέ. Η αναγκαιότητα ενός χώρου, μας οδήγησε και στην προσωρινή οικειοποίηση του προθαλάμου της εκκλησίας των Ταξιαρχών. Η πράξη αυτή παρουσιάστηκε από τα μήντια ως βίαιη κατάληψη δαιμονισμένων αναρχικών που βανδάλισαν τον «ιερό χώρο». Ωστόσο, μετά τον εξορκισμό μας από τον παπά της εκκλησίας, τα δαιμόνια μας εγκατέλειψαν.

Το πρόβλημα του χώρου το λύσαμε προσωρινά με μια διήμερη κατάληψη ενός άδειου χώρου, στο κτηρίου της δημοτικής βιβλιοθήκης της Άνω Πόλης. Εκεί στεγάσαμε τις συζητήσεις μας, ενημερώσαμε με κείμενα και αφίσες τους κατοίκους της Άνω Πόλης για τα γεγονότα του Δεκέμβρη και πραγματοποιήσαμε μια πορεία. Στη συνέχεια βρεθήκαμε ξανά χωρίς στέγη και έτσι αναγκαστήκαμε να «εξοριστούμε» στο Στέκι στην Ιατρική σχολή του ΑΠΘ. Δηλαδή, βρεθήκαμε και πάλι σε ένα χώρο που φοιτητές/τριες έχουν οικειοποιηθεί για να στεγάσουν εκεί τις δικές τους συνευρέσεις και δράσεις, μιας και ακόμα και στα πανεπιστήμια, υποτίθεται χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών, δεν υπάρχουν δημόσιοι χώροι εκτός από αυτούς που οι ίδιοι οι φοιτητές/τριες καταλαμβάνουν.

Είναι για μας προφανές, ότι δεν υπάρχουν παραχωρήσεις «ευαίσθητων» φορέων γι’ αυτό και δεν παρακαλάμε δημοτικούς άρχοντες και πολιτικούς σωτήρες. Στην Άνω Πόλη αλλά και σε όλη την πόλη, δεν υπάρχουν ανοιχτοί δημόσιοι χώροι για την συγκέντρωση όσων θέλουν να συζητήσουν και να οργανώσουν δράσεις για όσα πραγματικά μας αφορούν, μας ανησυχούν και μας καταπιέζουν. Γι’ αυτό το λόγο, οικειοποιούμαστε ό,τι έχουμε ανάγκη.

• Να οικειοποιηθούμε ό,τι χρειαζόμαστε
• Δεν παρακαλάμε κανέναν «υπεύθυνο» παίρνουμε τις ανάγκες μας στα χέρια μας
• Οι δημόσιοι χώροι γίνονται πραγματικά δημόσιοι μόνο όταν εναντιώνονται
στις υπάρχουσες σχέσεις αλλοτρίωσης και εκμετάλλευσης.

Ανοιχτή Συζήτηση και Πορεία στην Άνω Πόλη

2009-01-18T23:32:00.004+02:00

Επόμενη ανοιχτή συνελευση αγώνα Άνω Πόλης

2009-01-11T13:11:00.006+02:00

Την Κυριακή 18/1 στις 18.00 θα γίνει η νέα Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης.
Στο στέκι στην Ιατρική σχολή του Α.Π.Θ. (απέναντι από την είσοδο του ΑΧΕΠΑ) λόγω έλλειψης χώρου στην Άνω Πόλη.

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΕΚΕΙ!

Επίσης το Σάββατο 17/1 έχει κεντρική πορεία στην Λάρισα καθότι οι εκεί συλληφθέντες, ενήλικοι και ανήλικοι, διώκονται με βάση τον τρομονόμο.

Η παρέμβαση στις γειτονιές έχει αποτελέσματα!

2009-01-11T12:56:00.004+02:00

Και οι κάτοικοι της Καλαμαριάς έχουν αποφασίσει να οργανωθούν και μάλιστα πολύ πριν την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη. Κοιτάξτε όμως τί αντιμετώπισαν στην τελευταία προσπάθεια τους να κάνουν συνέλευση: τα ΜΑΤ και τους δημαρχαίους!
Περισσότερες λεπτομέρεις στο ίδιο τους το μπλογκ, στο

http://protovouliakalamarias.blogspot.com/2009/01/blog-post_05.html

Ανάλογη καταστολή έχουν βιώσει και οι κάτοικοι της Πτολεμαϊδας που αποφάσισαν να κινηθούν αγωνιστικά. Δείτε τις εκεί λεπτομέρειες στο
http://polites-sto-dromo.blogspot.com/2009/01/blog-post_09.html

Δεν πειράζει αδέρφια, αυτό δείχνει ότι η δράση σας,
η δράση μας στις γειτονιές,
έχει αποτελέσματα και ενοχλεί!

Κείμενο για την Κωνσταντίνα Κούνεβα

2009-01-09T15:54:00.000+02:00

με βιτριόλι και σφαίρες στο ψαχνό...

...τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ

Το παράλογο, κανιβαλικό, κοινωνικό - παραγωγικό σύστημα που ζούμε, ένα σύστημα που στηρίζεται στο κέρδος, τον ανταγωνισμό και την εκμετάλλευση, βρίσκεται εδώ και καιρό σε κρίση.

Ένα τεράστιο κομμάτι του παγκόσμιου πληθυσμού είναι πλεονάζον γι’ αυτό το σύστημα, καθώς μέσα στην κρίση δεν γίνεται να το εκμεταλλευτεί παραγωγικά, και θα πρέπει να εκλείψει. Ταυτόχρονα, ένα άλλο κομμάτι, θα πρέπει να σφίξει και άλλο τα λουριά, να δεχτεί περαιτέρω εντατικοποίηση, ελαστικοποίηση, χτύπημα δικαιωμάτων σε ασφάλιση και περίθαλψη...

Στις αντιδράσεις που γεννιούνται μέσα στις κοινωνίες, όταν αυτά τα μέτρα επιχειρείται να περάσουν, το σύστημα απαντά προσπαθώντας να στρέψει το ένα κομμάτι εναντίον του άλλου. Την ίδια στιγμή εντείνει την επιτήρηση, τον έλεγχο και την καταστολή του κομματιού εκείνου που αντιδρά ενάντια σε αυτά τα μέτρα.

Ο δολοφονημένος από τους μπάτσους Αλέξης και η σακατεμένη –με παραδειγματικό τρόπο- από τους εργοδότες Κωνσταντίνα Κούνεβα είναι δύο στιγμές που δείχνουν τι επιφυλάσσουν τα αφεντικά σε αυτούς που δε συμμορφώνονται στα πρότυπα της υποταγής, που δεν αποδέχονται την ήττα στον πόλεμο που τα αφεντικά μας έχουν κηρύξει.
Οι μέρες που ακολούθησαν τη δολοφονία ανίχνευσαν τα σημεία μιας απάντησης.

για τις δουλειές πληρωμένες με ψίχουλα

Για να μπορέσει να περάσει κοινωνικά η νέα συνθήκη, οι δουλειές πληρωμένες με ψίχουλα, η εντατικοποίηση και η ελαστικοποίηση χρειάστηκε η συνεργασία πολλών παραγόντων. Οι νέες εργασιακές σχέσεις δεν αποτέλεσαν παρά το μεγάλο φαγοπότι για αυτούς. Έτσι, επίσημος συνδικαλισμός, πολιτικοί, εργολάβοι και ΜΜΕδες έστησαν τρελό πανηγύρι στις πλάτες των εργαζομένων.

ο επίσημος συνδικαλισμός

"Η Κωσταντίνα και το σωματείο καθαριστριών προσπαθούν και επιμένουν τα τελευταία χρόνια να τραβάνε την κουρτίνα και να αποκαλύπτουν όλα όσα κρύβονται κάτω από τις εργολαβίες ιδιαίτερα στις δημόσιες υπηρεσίες. Σιωπή!! Το κράτος κοιμάται και δεν καταλαβαίνει! Οι διοικήσεις των οργανισμών, των επιχειρήσεων, των νοσοκομείων κοιμούνται και δεν καταλαβαίνουν.! Ο επίσημος συνδικαλισμός δεν καταλαβαίνει!”

“Στήνουν εργοδοτικά σωματεία (σ.σ.πρωτοβάθμια) για να μας εκπροσωπήσουν οι Προσωπάρχες και οι υποτακτικοί τον εργολάβων”.

Από την ανακοίνωση της παναττικής ένωσης καθαριστριών και οικιακού προσωπικού
που Γραμματέας του είναι η Κ. Κούνεβα

Έτσι, ένας συνδικαλισμός ξεπουλημένος, αποτελεί τον εγγυητή της κερδοφορίας της επιχείρησης και του τσακίσματος κάθε αντίστασης. Με συνδικαλιστές ρουφιάνους, χωροφύλακες της εργοδοσίας στέκεται εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια οργάνωσης των εργαζομένων.

Αλλά και όταν ο επίσημος συνδικαλισμός δεν είναι ξεπουλημένος και εργοδοτικός είναι κλαδικός. Νοιάζεται μόνο για τα συμφέροντα των μελών του και, για να διατηρήσει τα όποια δικαιώματα αυτών, δε διστάζει να συναινέσει στην εξόντωση των απέξω. Αφήνει τον εργοδότη να συνάπτει αυτά τα δουλοκτητικά συμβόλαια σφυρίζοντας αδιάφορα. Συνδιαχειριστής της κρίσης, συναινεί στην βαρβαρότητα, αρκεί το κομμάτι που εκπροσωπεί να «πέσει στα μαλακά».

Τα παραδείγματα πολλά: Από τους συνδικαλιστές του ΟΤΕ που δέχτηκαν να δουλεύουν οι νεοδιοριζόμενοι σε καθεστώς μαυρίλας, που επιτρέπουν την δουλοκτητική κατάσταση στα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ -αρκεί να μην θιγούν οι δικές τους εργασιακές σχέσεις- μέχρι τους συνδικαλιστές στα νοσοκομεία, στον ΗΣΑΠ, στον ΟΣΕ…

Συνδικαλιστές που επιτρέπουν στον ίδιο εργασιακό χώρο, μπροστά στα μάτια τους, να υποτιμώνται ακόμη περισσότερο εργαζόμενοι κατόπιν συμβολαίου που το αφεντικό τους έκανε με τους εργολάβους. Συνδικαλιστές στα νοσοκομεία που επέτρεψαν να πεταχτούν εκτός περίθαλψης οι ανασφάλιστοι μερικά χρόνια πριν. Συνδικαλιστές στα νοσοκομεία που, εν μέσω των κλαδικών κινητοποιήσεων του τελευταίου διαστήματος, δεν είπαν ούτε κουβέντα για τον ασφαλιστικό νόμο που πέταξε ξανά εκτός περίθαλψης άλλους 300.000 ασφαλισμένους του ΙΚΑ λόγω της αύξησης των αναγκαίων για την υγειονομική ασφάλιση ενσήμων…

Τα παραδείγματα πολλά, θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες.

οι εργολάβοι

Η ISS Facility Services Α.Ε. αποτελεί μέλος του ISS Global A/S, ενός από τους μεγαλύτερους ομίλους με ηγετική θέση στον ευρύτερο τομέα παροχής πολλαπλών υπηρεσιών και ενεργό δραστηριοποίηση σε 46 κράτη με 350.000 εργαζομένους και περισσότερους από 125.000 business-to-business πελάτες συγκαταλέγεται μεταξύ των 10 μεγαλύτερων εργοδοτών στην Ευρώπη. Δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 1977, παρέχοντας ένα ευρύ φάσμα ολοκληρωμένων και καινοτόμων λύσεων, όπως καθαρισμός, υποστήριξη γραφείου, διαχείριση αναλωσίμων, τεχνική συντήρηση κτιρίων, απεντομώσεις/μυοκτονίες, κατασκευή και συντήρηση κήπων, catering/vending, καθώς και διάθεση Ανθρώπινου Δυναμικού υπό τη μορφή της προσωρινής απασχόλησης μέσω της θυγατρικής εταιρίας ISS Human Resources.Την ISS Facility Services εμπιστεύονται σε θέματα καθαριότητας το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, το ΥΓΕΙΑ, το «Metropolitan Hospital», το «Π.Π. Νοσοκομείο Λάρισας», το «Γ. Π. Ν. Παπαγεωργίου» στη Θεσσαλονίκη, το «Κυανούς Σταυρός – Euromedica» Θεσσαλονίκης το «ΓΕΝΕΣΙΣ – Euromedica» Θεσσαλονίκης, η «Γενική Κλινική – Euromedica» Θεσσαλονίκης, η «Μαιευτική Κλινική ΜΗΤΕΡΑ», η «Συμμετρία», το «Ιατρικό Κέντρο Αποκατάστασης» στην Αθήνα, τα Νοσοκομεία «Παπανικολάου» Θεσσαλονίκης, το «Ιπποκράτειο» Θεσσαλονίκης, ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης κ.α.
H ISS Facility Services Α.Ε , έκανε ένα καθοριστικό βήμα για την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών facility services στους πελάτες της, εξαγοράζοντας στις 10-4-2008, το 100% των μετοχών την Aspis Security A . E .Η οριστική συμφωνία υπογράφηκε μετά την απαιτούμενη έγκριση από την Επιτροπή Ανταγωνισμού.Η Aspis Security είναι η τρίτη μεγαλύτερη Εταιρεία στην Ελλάδα στην παροχή υπηρεσιών φύλαξης και ασφαλείας, έχει 17χρονη εμπειρία στο χώρο και πλειάδα μεγάλων πελατών σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα, απασχολεί δε σήμερα πάνω από 1.400 άτομα προσωπικό.

Από ανακοινώσεις στην ιστοσελίδα μιας μεγάλης εταιρίας εργολαβιών καθαρισμού και προστασίας.

Ο τζίρος λοιπόν τεράστιος: οικονομικά συμφέροντα στον τομέα του καθαρισμού κάτω από την ίδια εργοδοσία με ιδιωτικές αστυνομίες, ισχύς και διαπλοκές που κάνουνε όποια σηκώσει κεφάλι να το πληρώνει ακριβά.

οι πολιτικοί

Μα είναι δυνατόν; Μέσα στο υπουργείο σας, μέσα στο νοσοκομείο σας, μέσα στους ΗΣΑΠ που δούλευε η Κωνσταντίνα...να μην ισχύουν ούτε καν αυτοί οι λειψοί νόμοι και οι κανονισμοί, να υπάρχουν μαύρες νησίδες από τους εργολάβους; Η απάντησή τους είναι αφοπλιστική! «Εμείς αναθέτουμε και πληρώνουμε τους εργολάβους για να καθαρίζουν. Με ποιους δουλεύουν, πώς δουλεύουν, είναι δική τους δουλειά, εμάς δεν μας ενδιαφέρει». Με όλο αυτό το κατεστημένο τα έβαλε η Κωσταντίνα, γι’ αυτό της έδωσαν αυτή την τόσο αποτρόπαια απάντηση!!

Από την ανακοίνωση της παναττικής ένωσης καθαριστριών και οικιακού προσωπικού

Διαχειριστές, εντεταλμένοι στη μείωση του κόστους της εργασίας με οποιοδήποτε τίμημα, νεοφιλελεύθεροι ή σοσιαλδημοκράτες, βρήκαν, μέσω των μειοδοτικών διαγωνισμών και των εργολάβων, τον καλύτερο τρόπο να χτυπήσουν τα εργασιακά δικαιώματα, νίπτοντας την ίδια στιγμή τας χείρας τους. Και βέβαια όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνουν εταιρείες, εργολάβοι, siemens μίζες, πολιτικό χρήμα, προμήθεια …

τα MME

Υπάρχει ένας τεράστιος φάκελος από τη δράση μας για την εγκληματική συμπεριφορά της εργοδοσίας. Τα καταγγείλαμε και στα ΜΜΕ.
Η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ Η ΙΔΙΑ: ΔΕ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ!!

Από την ανακοίνωση της παναττικής ένωσης καθαριστριών και οικιακού προσωπικού

Κόρακας κοράκου μάτι…
Δημοσιογράφοι... πιστοί υπάλληλοι ενός συστήματος πολιτικού και οικονομικού που η προϊστάμενη αρχή τους είναι τα ίδια τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που είναι υπεύθυνα για αυτές τις αλλαγές.

Άλλοτε με την εσκεμμένη αποσιώπηση, άλλοτε με τη διαστρέβλωση, άλλοτε με την μετατόπιση του ενδιαφέροντος σε άλλα ζητήματα, οργανώνουν με όλους τους τρόπους την άμυνα αυτής της τάξης πραγμάτων.

η Κωνσταντίνα και εμείς

”Στο σωματείο μας έχουμε εκλέξει στη θέση της αναπληρώτριας γραμματέα ένα κορίτσι από τη Βουλγαρία, την κ. Κωσταντίνα Κούνεβα. Αυτή η γυναίκα τραβάει τα μύρια όσα. Μέχρι και στον τόπο εργασίας -που θεωρείται άσυλο για τον εργαζόμενο- της έστειλαν τρεις φορές την αστυνομία. Στη δουλειά της επικρατεί πολύ άσχημο κλίμα. Της έκοψαν τις υπερωρίες, απέλυσαν τη μητέρα της, την απειλούν πως θα τη στείλουν «πακέτο» πίσω στη χώρα της.”

Ένα χρόνο πριν. Από συνέντευξη μέλους του σωματείου. 10 /12/2007

Γυναίκα χωρίς άντρα που μες στο συλλογικό φαντασιακό αποτελεί τον σύζυγο-προστάτη, μετανάστρια –ξένη μέσα σε ένα καλλιεργούμενο κλίμα ρατσισμού, εργάτρια-φτωχή. Περικυκλωμένη από σεξισμό, ρατσισμό και κοινωνική υποτίμηση: συνθήκες που κάνουν πολύ δύσκολο το να σηκώσεις κεφάλι ενάντια στην εκμετάλλευση.

Η Κούνεβα, παρόλα αυτά, καθώς και άλλες γυναίκες μετανάστριες και ντόπιες τόλμησαν, σήκωσαν κεφάλι οργανωμένα και μεθοδικά, συγκρούστηκαν με την εργοδοσία, απαίτησαν το δώρο Χριστουγέννων, απαίτησαν τα ένσημα που η εργοδοσία δεν κολλούσε, συγκρούστηκαν για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια με αυτό τον συρφετό συμφερόντων.

Απέναντί τους βρήκαν τον έσχατο εγγυητή αυτής της τάξης πραγμάτων. Την ωμή βία των, ένστολων ή μη, δολοφόνων – εντολοδόχων υπαλλήλων αυτής της τάξης που στηριζόμενοι στα προηγούμενα δεκανίκια των καθεστωτικών συνδικαλιστών, των ΜΜΕδων, των πολιτικών, των ιδιωτικών αστυνομιών, του ρατσισμού και του σεξισμού, θεώρησαν ότι τους παίρνει να τιμωρήσουν παραδειγματικά την αγωνίστρια Κωνσταντίνα.

Όπως αντίστοιχα και πριν από ένα μήνα, με τους ένστολους δολοφόνους του Αλέξη Γρηγορόπουλου, θεώρησαν ότι τους παίρνει να εγκαθιδρύσουν στις πλατείες την τάξη της πρέζας, της αστυνομικής επιτήρησης, του νεκροταφείου, για να πάρουν όμως στους δρόμους της εξεγερμένης Ελλάδας την απάντηση που τους αρμόζει.

Το κράτος έδειξε τα δόντια του συλλαμβάνοντας παραπάνω από 200 εξεγερμένους, μέσα σε αυτούς πάρα πολλούς μετανάστες. Η κίνηση αυτή έχει ως στόχο την τιμωρία αυτών που τολμούν να εξεγείρονται και την πειθάρχηση των υπολοίπων• αλλά κυρίως φανερώνει το δικό τους φόβο μπροστά στη δύναμη που έχουμε, έλληνες και μετανάστες μαζί, μια δύναμη που πήρε σάρκα και οστά τις ημέρες του Δεκέμβρη.

Η δολοφονική επίθεση με βιτριόλι στην αγωνίστρια Κούνεβα, οι διώξεις, οι προφυλακίσεις και οι απελάσεις των εξεγερμένων του Δεκέμβρη είναι η προσπάθεια επανεγκαθίδρυσης της διασαλευμένης τάξης των αφεντικών.

Να οργανώσουμε την επίθεση μας ενάντια σε αυτή την τάξη πραγμάτων.

“Καλούμε όλους τους εργαζόμενους Έλληνες και Μετανάστες, τη νεολαία που έχει κατέβει στους δρόμους, κάθε έντιμο και αξιοπρεπή άνθρωπο σε αλληλεγγύη και συμπαράσταση. Να αποκαλύψουμε τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς, που κρύβονται πίσω από την απόπειρα δολοφονίας της Κωσταντίνας.

“Να αποκαλύψουμε όλους όσους μας σκοτώνουν κάθε μέρα γιατί όλους και όλες εμάς, Έλληνες και Μετανάστες ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ”

Από την ανακοίνωση της παναττικής ένωσης καθαριστριών και οικιακού προσωπικού

Αλληλεγγύη στην αγωνίστρια Κ. Κούνεβα

Αλληλεγγύη στον αγώνα των καθαριστριών ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα.

Αλληλεγγύη στους διωκόμενους για την εξέγερση του Δεκέμβρη.

ανοιχτή συνέλευση αγώνα άνω πόλης

Προκήρυξη που μοιράζεται στα σχολεία της περιοχής

2009-01-09T14:04:00.003+02:00

Δεν είμαστε απλώς μαζί σας, είμαστε δίπλα σας...

…στις πορείες, στις συγκρούσεις, στις καταλήψεις.

Το ξαφνικό και αυθόρμητο ξέσπασμά μας, έδειξε και σε όσους συμμετέχουμε - και στους υπόλοιπους- ότι δεν είμαστε ξεχωριστά και αλληλοαναιρούμενα κομμάτια μιας κοινωνίας, όπως μας έχουν τόσο επιμελώς διδάξει. Ο κόσμος μας δεν είναι χωρισμένος σε «μαθητές», «φοιτητές», «εργαζόμενους», «καλούς» και «κακούς», και γι’ αυτό δεν είμαστε αδύναμοι.

Οι διαχωρισμοί ξεπεράστηκαν στην πράξη, σε πορείες που δεν ξέρουμε το διπλανό μας, σε καταλήψεις που γνωρίζουμε καινούργιους ανθρώπους, στο ότι σταματήσαμε επιτέλους να βγαίνουμε στους δρόμους έχοντας απαραιτήτως αιτήματα. Συνειδητοποιήσαμε έτσι ότι οι ανάγκες μας είναι κοινές, ότι η οργή μας στρέφεται ενάντια σε όλες τις συνθήκες που μας καταπιέζουν και σε όλες τις δομές που προσπαθούν να την καταπνίξουν (σχολείο, πανεπιστήμιο, δουλειά, έλλειψη χρόνου, ανασφάλεια, αστυνομία).

Και αυτό είναι που τους τρομάζει. Η αγριότητα της καταστολής που δέχεται κάθε εξεγερτική δράση τον τελευταίο μήνα ( από τις πορείες μέχρι τις συνελεύσεις) , μας δείχνει τον πανικό του κράτους απέναντι σε οτιδήποτε μπορεί να στραφεί ουσιαστικά εναντίον του. Και αυτή τη φορά είμαστε όλοι μαζί και δείχνουμε ξεκάθαρα πως το πρόβλημά μας είναι το σύνολο της πραγματικότητας μέσα στην οποία μας έχουν βολέψει. Δε ζητάμε καλύτερες δουλειές , γιατί έτσι κι αλλιώς είναι όλες χάλια ˙ δε ζητάμε καλύτερα σχολεία, γιατί ο ρόλος τους είναι να μας πειθαρχούν ˙ δε ζητάμε περισσότερα λεφτά γιατί ποτέ δεν είναι αρκετά ˙ δε ζητάμε καλύτερα πανεπιστήμια γιατί καμιά επιχείρηση δεν μπορεί να είναι καλή αν δουλεύεις γι’ αυτήν.

Δε ζητάμε. Θέλουμε να παίρνουμε ό,τι μας χρειάζεται και να φτιάχνουμε ό,τι μας αρέσει με τον τρόπο που εμείς αποφασίζουμε ότι μας ικανοποιεί. Δε θέλουμε να φοβόμαστε, να κρυβόμαστε και να ασφυκτιούμε σε στενά παπούτσια. Θέλουμε σχέσεις που θα χτίζονται μέσα σε καταστάσεις δημιουργίας και όχι σε καταστάσεις μιζέριας και απομόνωσης. Τέρμα πια με τις «συνθήκες διαβίωσης». Εμείς θέλουμε ΖΩΗ.

Η βαρεμάρα στις αίθουσες κι εμείς στους δρόμους

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9/1 ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ 18:00

Κάποιοι - ες από την ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΓΩΝΑ ΑΝΩ ΠΟΛΗΣ

Κείμενο αλληλεγγύης στους διωκόμενους της εξέγερσης του Δεκέμβρη

2009-01-09T14:00:00.003+02:00

Παράνομα, περπατάμε παράνομα…

Δεκέμβρης. Τόσες αφορμές να μιλήσω , τόσες στιγμές να συνευρεθώ, τόσες ευκαιρίες να πράξω, τέτοια δύναμη να παρανομήσω.
Να παρανομήσω?
Ναι!
Τι φορτίο κουβαλάει αυτή η λέξη! Παράνομο. Αυτό που πάει κόντρα στο νόμο, το ανυπάκουο στο νόμο, το αποκλίνον απ’ το νόμο, το επικίνδυνο για το νόμο. Το νόμο.
Ο νόμος όμως δε μπορεί να μου ορίσει τι είναι δίκαιο και τι άδικο.
Τόσα αυτονόητα και δίκαια ήταν και είναι αποτελέσματα παράνομων πράξεων και συγκρούσεων.

…το οκτάωρο, η ασφάλιση των εργαζομένων, τα δικαιώματα των αφροαμερικάνων , η δυνατότητα ψήφου των γυναικών, οι συλλογικές συμβάσεις…
… η απεργία στη δουλειά μου, μια πορεία για να διαδηλώσω για αυτό που με πνίγει, μια αφισοκόλληση για να σου πω ένα κομμάτι από όλα αυτά που σκέφτομαι, ένα σύνθημα με σπρέι στον τοίχο για να σπάσω τη σιωπή της μητρόπολης, μια κατάληψη στο σχολείο μου που τόσο σιχαίνομαι και βαριέμαι…

Όλα τόσο δίκαια. Όπως και η οργή του Δεκέμβρη. Το χειροκρότημα στο σπάσιμο μιας κάμερας, η ευχαρίστηση των άδειων δρόμων από αυτοκίνητα και γεμάτων από ανθρώπους, η συγκατάβαση στην πέτρα που σπάει τη τζαμαρία μιας τράπεζας, το χαμόγελο στην πιτσιρίκα που πετάει μπογιά και σημαδεύει τον ματατζή, η ικανοποίηση για το νεράντζι και το αυγό στο αστυνομικό τμήμα, η απόλαυση από το σύνθημα στη βιτρίνα του πολυκαταστήματος, η μόνη νομιμοποίηση που θα δώσω ή θα δεχτώ.

…κι είναι αυτό επικίνδυνο

κι όμως η εκτεταμένη βία και χρήση χημικών και φυσικά οι εκατοντάδες συλλήψεις που βρήκαμε απέναντι μας, θα αποκαλύψουν αυτό που μόνο οι ανυποψίαστοι δε γνωρίζουν. Ότι ρόλος του κράτους είναι να πειθαρχεί, να καταστέλλει, να πειθαρχεί, να επιτηρεί, να συνετίζει, να πειθαρχεί, να τιμωρεί, να παρακάμπτει όποτε θέλει τους νόμους που το ίδιο με σθένος υποστηρίζει, να πειθαρχεί, να εκδικείται, να εξυπηρετεί την εξουσία, να ελέγχει, να φοβίζει, να πειθαρχεί… παραδειγματικά.
Τραγική ειρωνεία και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι ακόμα και η επιτροπή συνταγματικών δικαιωμάτων του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών , θόλωσε απ’ τις κατάφορες αυθαιρεσίες της αστυνομίας και έβγαλε ανακοίνωση οδοστρωτήρα για αυτήν, λέγοντας μέσα σ’ άλλα:
- Εκατοντάδες πολίτες έχουν μέχρι σήμερα συλληφθεί (μεταξύ αυτών και δεκάδες μαθητές), με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις των αστυνομικών που τους συνέλαβαν, χωρίς να μπορούν να ασκήσουν τα στοιχειώδη δικαιώματά τους όπως η επικοινωνία με συνήγορο ή και με συγγενείς, η χρησιμοποίηση καταθέσεων των αυτόπτων μαρτύρων υπεράσπισης κλπ.
- Καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων που περιγράφουν αναίτιες συλλήψεις αθώων πολιτών, αντιμετωπίζονται ως αναξιόπιστες από τη Δικαιοσύνη, με το αντισυνταγματικό, αλλά και παράλογο επιχείρημα ότι «οι αστυνομικοί δεν έχουν λόγο να καταθέσουν ψέματα»!
- Η ομολογία και μόνο της συμμετοχής σε διαδηλώσεις αποτελεί και «ομολογία ενοχής» για συμμετοχή σε βίαια επεισόδια.
- Γίνονται παράνομες προφυλακίσεις χωρίς να ληφθούν υπόψη οι προϋποθέσεις που ο Νόμος θέτει για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης .Ο συντριπτικός αριθμός των προφυλακιστέων είναι μετανάστες, που καταδικάστηκαν σε 18μηνη φυλάκιση με αναστολή μέσω παράνομων και πάλι διαδικασιών, δηλαδή χωρίς την παρουσία διερμηνέα και κατόπιν απελάθηκαν με «συνοπτικές διαδικασίες» μαζί και όλη η οικογένειά τους. Σε κάποιες περιπτώσεις η κατοχή και μόνο ενός κινητού ή κάποιας άλλης συσκευής αποτέλεσε αποδεικτικό συμμετοχής σε πλιάτσικο, άσχετα αν ανήκε τελικά στον ίδιο τον μετανάστη που δεν μπορούσε να το εξηγήσει στα «όργανα της τάξης»...
- Αποκορύφωμα της αντισυνταγματικής και κατασταλτικής δράσης της Δικαιοσύνης αποτελούν οι συλλήψεις ανήλικων παιδιών με βάση τον τρομονόμο, έναν νόμο που ποινικοποιεί το πολιτικό φρόνημα και στοχοποιεί ως τρομοκράτες τους πολίτες που αμφισβητούν τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές.

ες, ες, μπάτσοι… δικαστές ;

Ναι, οι μπάτσοι δικάζουν! Δικάζουν κάθε φορά που σε κυνηγάνε στο δρόμο, κάθε φορά που σου ρίχνουν χημικά, που σου περνάνε χειροπέδες, που σε χτυπάνε με τα κλομπ, που σε βαράνε μπουνιές ή κλοτσιές μέσα στο τμήμα , στο περιπολικό ή στη γειτονιά σου, όταν σε συλλαμβάνουν. Σε έχουν κρίνει ήδη ένοχο και όλα αυτά που έχεις υποστεί είναι ένα κομμάτι της καταδίκης σου. Απ’ το δικό τους δικαστήριο. Αν είσαι «τυχερός» σε περιμένει και το άλλο.
Αλήθεια, έχουμε αναρωτηθεί τι σημαίνει για κάποιον ή για κάποια μια προφυλάκιση; Μια απλή προσαγωγή Παρασκευή βράδυ που σε κρατάει όλο το σαββατοκύριακο «μέσα» ακούγεται τρομαχτική, πόσο μάλλον μία προφυλάκιση που μπορεί να κρατήσει μέχρι 18 μήνες! Τόσοι μήνες απομόνωσης από όλους και από όλα.
Να χάνεις τη δουλειά σου , να μην έχεις λεφτά να πληρώσεις το νοίκι του σπιτιού σου ή τους λογαριασμούς σου, να μη μπορείς να βρεθείς με τους ανθρώπους σου, να εξαντλείσαι ψυχολογικά, να σημαδεύεσαι κοινωνικά, να καταστρέφεται η ζωή σου μέρα με τη μέρα. Περιμένοντας τη στιγμή που θα γίνει το δικαστήριο σου για να σε καταδικάσει ή όχι. Και όλοι αυτοί οι μήνες τι ήταν;
Να είσαι μετανάστης και η σύλληψη σου να σε οδηγεί στην απέλαση, εσένα και όλη την οικογένειά σου. Πίσω στην κόλαση απ’ την οποία κατάφερες και είχες ξεφύγει. Πίσω γιατί είχες το θράσος να νιώσεις κομμάτι μιας κοινότητας που αντιδράει.
Να είσαι μαθητής και τον εξευτελισμό σου στο τμήμα από τον αστυνόμο, να ακολουθεί η αναγκαστική σου παρουσία ξανά εκεί, κάθε πρώτη και δεκαπέντε του μήνα και το χωρίς επιστροφή κοινωνικό στίγμα του αλήτη.
Και όλα αυτά γιατί πιθανώς «παρανόμησες». Γιατί συμμετείχες στην πορεία, γιατί διαδήλωνες, γιατί φώναζες, γιατί φοράς περίεργα ρούχα, γιατί είσαι μετανάστης, γιατί έχεις «αποκλίνουσα» συμπεριφορά και όψη, γιατί υπάρχουν κι άλλοι εκτός από εσένα και πρέπει να σε παραδειγματίσουν. Γιατί πιθανώς ήσουν «παράνομος».
Κάθε πράξη όμως που εναντιώνεται σ’ αυτήν την κοινωνική πραγματικότητα δε με ενδιαφέρει αν είναι νόμιμη ή παράνομη, ξέρω ότι είναι δίκαιη.

Δε μπορούμε παρά να ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΞΕΓΕΡΘΗΚΑΝ, που αντέδρασαν στην σαπίλα και την παθητικότητα, που διαδήλωσαν σπάζοντας τη αδράνεια, που δε φοβήθηκαν να απαντήσουν στην εξουσία και που τελικά, είναι τα θύματα της σιωπής μας...

Άμεση αποφυλάκιση όλων των συλληφθέντων του Δεκέμβρη.

Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα που δέχτηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι
από τους μπράβους των αφεντικών της επειδή διεκδικούσε και αγωνιζόταν.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9-1-2009 6μ.μ. ΚΑΜΑΡΑ
Ας μεταφέρουμε τα περιεχόμενα της εξέγερσης του Δεκέμβρη σε κάθε γειτονιά…
… όλα συνεχίζονται

από συνέλευση αγώνα άνω πόλης

Πρόγραμμα δράσης για τις επόμενες ημέρες

2009-01-07T18:22:00.003+02:00

Παρασκευή 9/1

10.00 Συγκέντρωση στην πλατεία Κουλέ Καφέ για εξόρμηση αντιπληροφόρησης σε δρόμους και χώρους εργασίας της περιοχής μας.

12.00 Απεργιακή συγκέντρωση εκπαιδευτικών στο Άγαλμα Βενιζέλου

18.00 Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Καμάρα

Σάββατο 10/1

17.00 Νέα ανοιχτή συνέλευση αγώνα Άνω Πόλης στο κατειλημμένο Στέκι στην Ιατρική

Ανοιχτή συνέλευση αγώνα Άνω Πόλης

Επόμενη Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

2008-12-31T15:18:00.004+02:00

Η επόμενη ανοιχτή συνέλευση αγώνα Άνω Πόλης ορίστηκε για την Τρίτη 6-1-09, στις 18:00 στο κατειλημμένο Στέκι της Ιατρικής (απέναντι από το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ). Η μετατόπιση της συνέλευσης γίνεται λόγω της πορείας που έχει καλεστεί από τη συνέλευση κατάληψης του ΕΚΘ για τη Δευτέρα.

Επόμενη Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα στην Άνω Πόλη την Τρίτη 30/12.

2008-12-26T17:49:00.002+02:00

Την Τρίτη 23/12 πραγματοποιήθηκε πορεία που καλέστηκε από την Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης. Είμασταν γύρω στους 100. Η πορεία ξεκίνησε μπροστά από την κατειλημμένη Δημοτική Βιβλιοθήκη, πέρασε από Ολυμπιάδος, Κασσάνδρου και από την περιοχή Τσινάρι, για να επιστρέψει τελικά στην κατάληψη. Καθόλη τη διάρκεια της πορείας μοιράζονταν προκηρύξεις και φωνάζονταν συνθήματα. Μετά το τέλος της πορείας έληξε και η κατάληψη στη Δημοτική Βιβλιοθήκη.

Επόμενη Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα στην Άνω Πόλη την Τρίτη 30/12, στις 5 το απόγευμα, στην πλατεία Κουλέ Καφέ. Ας είμαστε όλοι εκεί!

Άμεση απελευθέρωση στους συλληφθέντες της εξέγερσης του Δεκέμβρη!

Προκήρυξη που μοιράστηκε στους δρόμους της Άνω Πόλης

2008-12-26T17:44:00.001+02:00

Είμαστε κάτοικοι της Άνω Πόλης,
είμαστε γείτονες και είμαστε διαδηλωτές!
Ελάτε μαζί μας να σπάσουμε το φόβο!

Όλοι γνωρίζουμε ότι το Σάββατο, 6 του Δεκέμβρη, έπεσε νεκρός από σφαίρα ειδικού φρουρού της αστυνομίας ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος. Η δολοφονία του Αλέξη λειτούργησε ως αφορμή για ένα πρωτοφανές κοινωνικό ξέσπασμα: νέοι κυρίως άνθρωποι, φοιτητές, μαθητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες κ.α. βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν δυναμικά και πολύμορφα. Άλλοι συγκρούστηκαν με την αστυνομία, άλλοι κατέστρεψαν τράπεζες και καταστήματα, άλλοι έκαναν πορείες, άλλοι άναψαν κεριά. Γιατί όλα αυτά, γιατί αυτή η συσσωρευμένη οργή, γιατί σπάστηκαν μέχρι και τα καρτοτηλέφωνα; Είναι μόνο ο θάνατος του Αλέξη; Φυσικά όχι. Είναι βαθύτερα τα κοινωνικά αίτια που οδήγησαν σε αυτήν την έκρηξη. Είναι τα 588 ευρώ του βασικού μισθού. Είναι το Ασφαλιστικό που χιλιάδες άνθρωποι απέργησαν και διαδήλωσαν αλλά αυτό πέρασε. Είναι το ξύλο στο φοιτητικό κίνημα, στους μετανάστες, στους νέους στις πλατείες. Είναι τα 28 δις. που δόθηκαν στις τράπεζες. Είναι, είναι, είναι…Είναι η αλαζονεία μιας εξουσίας που νομίζει ότι μπορεί να σκοτώνει και να μη γίνεται τίποτα. Αλλά η κοινωνία, και ειδικά οι νέοι άνθρωποι, έδειξαν ότι αυτό δεν θα περνάει στην Ελλάδα. Και ένα μεγαλειώδες κίνημα απλώθηκε, από την Ιθάκη και τη Ναύπακτο ως την Ικαρία και τη Ρόδο, την Κομοτηνή και την Κρήτη. Μέχρι και στο εξωτερικό έγιναν διαμαρτυρίες: σε Αργεντινή, Αμερική, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία, Αγγλία, Ρωσία κ.α.
Παρόλο τα συγκλονιστικά γεγονότα, κανείς δεν τιμωρήθηκε από τη μεριά του Κράτους και της Κυβέρνησης. Κανείς μα κανείς. Μόνο οι διαδηλωτές είναι υπεύθυνοι για ό,τι συμβαίνει. Και έτσι ντόπιοι και μετανάστες, ενήλικοι και ανήλικα παιδιά έχουν βρεθεί στη φυλακή. Πάνω από 200 άτομα διώκονται, επειδή πέταξαν μια πέτρα, έσπασαν μια βιτρίνα ή απλά έτυχε να βρεθούν στο δρόμο. Μέχρι και ανήλικα παιδιά διώκονται με βάση τον τρομονόμο, δηλαδή ότι έφτιαξαν τρομοκρατική ομάδα! Είναι ξεκάθαρο το μήνυμα που θέλουν να μας δώσουν: ΦΟΒΟΣ. ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ ΟΛΟΙ.

Ε λοιπόν δεν θα κλειστούμε στα σπίτια μας!
Δε θα δεχτούμε τη σύγχρονη μορφή χούντας!
Δε θα σταματήσουμε να αναδεικνύουμε τα κοινωνικά αίτια των διαδηλώσεων!

Ζητάμε την άμεση απελευθέρωση των διωκόμενων διαδηλωτών!

Και προχωράμε σε κατάληψη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης στην Πλατεία Κουλέ Καφέ, όχι για να την κλείσουμε αλλά για να την ανοίξουμε στη γειτονιά!
Νέα ανοιχτή συνέλευση τη Δευτέρα 22 Δεκέμβρη στις 4 το απόγευμα.

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

Πορεία στην Άνω Πόλη, Τρίτη 23/12, 18.00

2008-12-23T00:04:00.002+02:00

Η ανοιχτή συνέλευση αγώνα Άνω Πόλης, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην κατάληψη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, καλεί αύριο Τρίτη 23/12 σε πορεία στους δρόμους της γειτονιάς. Συγκέντρωση μπροστά από την κατάληψη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, στην πλατεία Κουλέ Καφέ, στις 6 το απόγευμα. Ας είμαστε όλοι και όλες εκεί!

Λίγα λόγια για την υποτιθέμενη κατάληψη στην εκκλησία των Ταξιαρχών.

2008-12-22T14:44:00.002+02:00

(Διευκρινήσεις για την χθεσινή ανοιχτή συνέλευση γειτονιάς που πραγματοποιήθηκε στον μόνο διαθέσιμο χώρο και προβλήθηκε ως επιχείρηση βίαιης κατάληψης και τραμπουκισμού)

Χθες το απόγευμα 21/12 η ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Άνω Πόλης αποφάσισε να πραγματοποιήσει την 3η της συνέλευση, λόγω έλλειψης χώρου, στην εκκλησία Ταξιαρχών στην Άνω Πόλη.

Επειδή πολλά ακούστηκαν στα ΜΜΕ για κατάληψη, βεβήλωση ιερών σκευών και εκδίωξη πιστών, απαντάμε:

-Η συνέλευση έγινε στον προθάλαμο-αίθουσα δεξιώσεων της εκκλησίας, παρουσία του νεωκόρου.

-Η λειτουργία του εσπερινού πραγματοποιήθηκε κανονικά χωρίς διακοπή. Δεν διώξαμε κανένα πιστό, ούτε φυσικά τον παπά.

-Όσον αφορά στα «ιερά σκεύη που βεβηλώθηκαν», πρόκειται για τα ηχεία που αναμετέδιδαν τον εσπερινό μέσα στην αίθουσα δεξιώσεων τα οποία πολύ απλά αποσυνδέσαμε και παραδώσαμε στο νεωκόρο, χωρίς καμία φθορά.

-Δεν πήγαμε με σκοπό να κάνουμε κατάληψη της εκκλησίας, αλλά να συζητήσουμε σ’ ένα χώρο που θεωρείται «ανοιχτός».

Οι δύο προηγούμενες συνελεύσεις έγιναν σε εξωτερικό χώρο. Στην πρώτη, ζητήσαμε από τους υπαλλήλους της βιβλιοθήκης Α. Πόλης να μας παραχωρήσουν ένα χώρο για την συνέλευση και μας παραχωρήσανε την αυλή. Στη δεύτερη, βρήκαμε την βιβλιοθήκη κλειδωμένη, ενώ μας είχαν πει ότι θα είναι ανοιχτή, και έτσι κάναμε τη συνέλευση έξω, στην πλατεία κουλέ καφέ. Οι συνθήκες ήταν και τις δύο φορές πολύ δύσκολες λόγω του κρύου. Πριν την απόφαση για την συνέλευση στους Ταξιάρχες, αναζητήσαμε άλλους δημόσιους χώρους. Τους βρήκαμε είτε κλειστούς, είτε μη διαθέσιμους.

Είναι εμφανές ότι στη «δημοκρατία» τους η συνεύρεση ανθρώπων με σκοπό πέρα της ψυχαγωγίας και της κατανάλωσης θεωρείται πράξη παραβατική και για αυτό το λόγο άλλωστε δεν υπάρχουν χώροι που να μπορούν να στεγάσουν μια συνάντηση γειτονιάς.

Για μια ακόμα φορά τα ΜΜΕ δημιουργούν κλίμα εκφοβισμού και τρομοκρατίας και παραπλανούν τον κόσμο. Μετά απο μια τόσο «έγκυρη» ενημέρωση, σήμερα το πρωί στάλθηκε διμοιρία των ΜΑΤ για να «προστατεύσει» το ναό!

Να μην πιστεύουμε ό,τι λένε στις ειδήσεις.

Να βγούμε στους δρόμους και στις πλατείες να συνδιαμορφώσουμε την πραγματικότητα μας.

Τι είπαν-έγραψαν τα ΜΜΕ:

(απο το mega chanel)

"....κατάληψη στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών στην Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης έκαναν 150 άτομα το απόγευμα της Κυριακής, ζητώντας από τον ιερέα και τους πιστούς να αποχωρήσουν. Μετά από λίγες ώρες ο ιερέας τους έπεισε να αποχωρήσουν χωρίς να προκαλέσουν φθορές στον ιερό ναό."

(απο το blognews)

Υπό κατάληψη τελεί η εκκλησία των Ταξιαρχών στο Επταπύργιο της Θεσσσαλονίκης. Σύμφωνα με πληροφορίες ομάδα νεαρών έχει καταλάβει τον χώρο μετά από την άρνηση των αρμοδίων να τους παραχωρηθεί για εκδήλωση.

Κατάληψη-οικειοποίηση της Δημοτικής βιβλιοθήκης στην Άνω πόλη-Θεσσαλονίκη

2008-12-22T11:45:00.001+02:00

Από μέλη της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Άνω Πόλης στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί η απελευθέρωση-(επανα)οικειοποίηση της δημοτικής βιβλιοθήκης στη πλατεία Κουλέ Καφέ, στην άνω πόλη, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως ανοιχτό κέντρο πληροφόρησης για τα τελευταία γεγονότα, ενώ στις 4 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί ανοιχτή λαϊκή συνέλευση.

Υπενθύμιση ότι στο κτίριο, πριν γίνει δημοτική βιβλιοθήκη, στεγάζονταν για χρόνια η κατάληψη villa Βαρβάρα.

Σύντομα περισσότερα νέα και σχετικό κείμενο..

Εκδηλώσεις-δράσεις στη Θεσσαλονίκη στις 22 Δεκεμβρίου

2008-12-22T08:41:00.000+02:00

Δευτέρα 22/12
- 16:00
Συζητήσεις: Εικόνα, μίντια και κοινωνία
Κατάληψη Κινηματογράφου Σταυρούπολης (Ικονίου 1, Κίτρινο κτίριο (Λεωφ. 34, στάση καπνομάγαζο)
λεπτομέρειες εδώ....

-17:00
Διημερο εκδηλώσεων: οι μέρες της εξέγερσης

"πολιτικη-πολιτιστικη λεσχη "αντιπερα οχθη"- ΚΟΕ

λεπτομέρειες εδώ...

-19:00
Ανοιχτή συνέλευση στο Κινηματογράφο Ολύμπιον Ανοιχτή συνέλευση στο Ολύμπιον, η οποία αποφασίστηκε από την ανοιχτή συνέλευση του απελευθερωμένου Ολύμπιον το Σάββατο.

-20:30
Προβολή-Ανοιχτή συζήτηση
Κατάληψη Κινηματογράφου Σταυρούπολης (Ικονίου 1, Κίτρινο κτίριο (Λεωφ. 34, στάση καπνομάγαζο)
λεπτομέρειες εδώ..

Θέλω να μιλήσουμε

2008-12-22T08:37:00.003+02:00

('Ενα κείμενο απο μέλος της συνέλευσης)

''Για έναν ολόκληρο μήνα η Αθήνα θα ζει σε γιορτινούς ρυθμούς μιας και ο Δήμος Αθηναίων έχει σχεδιάσει κι εφέτος μια σειρά εορταστικών εκδηλώσεων.
Πυροτεχνήματα, φωταψίες, happening, καλλιτεχνικές εκδηλωσεις και δρώμενα
περιμένουν όχι μόνο τους δημότες, αλλά και τους επισκέπτες της
πόλης από την Ελλάδα και το εξωτερικό. [...] Ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας
Κακλαμάνης θα δώσει το σύνθημα για να ανάψει το μεγάλο
χριστουγεννιάτικο δέντρο και να φωταγωγηθεί ολόκληρη η πόλη. Φέτος θα είναι
η πρώτη φορά που η λάμψη της γιορτής θα απλωθεί σε oμόκεντρους κύκλους ως την πιο μικρή γειτονιά της πόλης, αφού ο Δήμος έχει φροντίσει να φωταγωγηθούν όλα
τα δημοτικά διαμερίσματα. [...] Σε μια προσπάθεια διάδοσης της
γιορτινής διάθεσης των Αθηναίων σε ολόκληρο τον κόσμο, στα εγκαίνια έχουν
προσκληθεί και θα παρευρεθούν 500 δημοσιογράφοι και ειδικοί των
ΜΜΕ από 100 περίπου χώρες''.

Από δελτίο Τύπου που είχε στείλει ο Δήμος Αθηναίων προτού γίνει ό,τι έγινε.
Βάλε όπου εορτή, εξέγερση και όπου φως φωτιά και θα ‘ναι σα να το ‘ξεραν…

Η ανάγκη που μας οδήγησε να βρεθούμε σε αυτήν την συνέλευση είναι ακριβώς αυτή. Θέλουμε να μεταδώσουμε το πνεύμα της εξέγερσης. Αυτό που ζούμε είναι δυνατό και μας έδωσε ελπίδα. Δεν ικανοποιηθήκαμε όμως. Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας μας να ταρακουνήθηκε, αλλά δεν πολώθηκε, δεν πήρε πρακτικά θέση. Αντιπληροφόρηση σημαίνει να βγει ένας ξεκάθαρος λόγος που να παίρνει θέση και να την διαδίδει επίμονα. Να λέει ¨Ορίστε, εμείς είμαστε κομμάτι αυτών που βγήκαν στους δρόμους. Και βγήκαμε γι’ αυτό και γι’ αυτό το λόγο…

Για ποιο λόγο…;

Εγώ λοιπόν λέγω τα εξής…

Εξεγερθήκαμε γιατί η ζωή που ζούμε δεν μας ικανοποιεί καθόλου.

Δεν θέλουμε να είμαστε μαθητές, δεν θέλουμε να είμαστε φοιτητές, μετανάστες, εργαζόμενοι, άνεργοι. Δεν θέλουμε να είμαστε καταναλωτές, παραγωγοί, τηλεθεατές, ψηφοφόροι, κοινή γνώμη. Αρνούμαστε τους ρόλους. Δεν είμαστε βίαιοι και ειρηνικοί διαδηλωτές. Αρνούμαστε τους διαχωρισμούς, δεν θέλουμε να είμαστε πράγματα, θέλουμε να είμαστε άνθρωποι.

Δεν μας αρέσουν τα λεφτά γιατί υποδουλώνουν τους ανθρώπους και στην τελική δεν τα έχουμε ποτέ εμείς. Εμείς κάθε μέρα δουλεύουμε για να ζήσουμε την επόμενη. Την ευτυχία δεν την φέρνουν τα εμπορεύματα γι’ αυτό και τα κάψαμε. Ο κόσμος που μας προτείνει ο καπιταλισμός δεν μας ικανοποιεί. Μας τρελαίνει.

Η εξέγερση δεν είχε αιτήματα, δεν ήταν ρεφορμιστική, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, δε θα βάλουμε την πολιτική από την πίσω πόρτα. Το μεγάλο μας αίτημα είναι η απόλυτη απελευθέρωση της ζωής μας. Αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς με το πνεύμα των ημερών, θα πρέπει να κάνουμε και ένα πανό που να λέει μόνο αυτό.

Δεν έχουμε πολιτικές προτάσεις γιατί δεν είμαστε πολιτικοί και ούτε θέλουμε να γίνουμε. Δεν εμπιστευόμαστε τα κόμματα γιατί δεν εκπροσωπούν τα συμφέροντά μας. Η διαφοροποίησή τους έγκειται μοναχά στον τρόπο με τον οποίο προτείνουν να διαχειριστεί το κράτος την οργάνωση της εκμετάλλευσής μας. Οι πολιτικοί έχουν μοναδικό σκοπό να διατηρήσουν την κοινωνική ειρήνη. Μια ειρήνη που κρύβει πίσω της την μιζέρια της καθημερινής ζωής, την εκμετάλλευση και την αλλοτρίωσή μας. Μια ειρήνη που για άλλη μια φορά έσπασε και αποκάλυψε τον αδιάκοπο πόλεμο που της πριονίζει τα θεμέλια.

Δεν είμαστε πολίτες γιατί η λέξη αυτή χρησιμοποιείται για να κρύβει την αλήθεια. Δεν μας ενώνουν αφηρημένες κοινότητες τέτοιου είδους. Πολίτης είναι και το αφεντικό μου αλλά αυτός το μόνο που με ρωτάει να του πω είναι ιδέες να με εκμεταλλεύεται καλύτερα.

Μας μιλάνε για κρίση ενώ εμείς ξέρουμε ότι όσο υπάρχει οικονομία, όσο υπάρχει χρήμα υπάρχουν και αυτοί που μας κουρδίζουν για να το μαζεύουν και το επανα-χρησιμοποιούν για να μας κουρδίζουν περισσότερο. Ο φαύλος κύκλος της σύγχρονης κοινωνίας. Ο ρυθμικός χτύπος της καθεμέρας μετρά τη ζωή μας που χάνεται στη δουλειά και τις αποξενωμένες σχέσεις.

Τέτοια πράγματα πρέπει κατ’ εμέ να συζητήσουμε και πώς θα τα συγκεκριμενοποιήσουμε και θα τα γειώσουμε.

Οι φιέστες των δήμων σκοπό έχουν το θάψιμο και τη λησμονιά όλων αυτών που κάνουμε αυτές τις μέρες. Προσπαθούν να απαντήσουν στην εξέγερσή μας που πηγάζει από την αποτυχία του καταναλωτικού ονείρου που μας πλασάρουν, πάλι με την κατανάλωση και το θέαμα. Αξίζει επίσης να δούμε ότι αυτοί που έκαναν πλιάτσικο στις βιτρίνες των πολυτελών καταστημάτων είναι οι ίδιοι οι αποκλεισμένοι από τον πλαστικό αυτό εφιάλτη.

Μια προσπάθεια κοινωνικοποίησης της εξέγερσης, που μας αντιστοιχεί, μπορεί να συμπεριλαμβάνει πορεία την μέρα που ο Δήμαρχος θα ανάβει το Δέντρο, ή τη μέρα των Χριστουγέννων. Μια παρέμβαση που θα τους χαλάσει τη φιέστα. Κεντρικό σύνθημα: Φέτος δεν κάνουμε Χριστούγεννα, κάνουμε εξέγερση.

Μία τέτοια δράση, μπορεί να αναδείξει εύστοχα το περιεχόμενο των ημερών και τις διαθέσεις μας. Έχουμε χρόνο να την οργανώσουμε και να συνεργαστούμε και με τις άλλες συνελεύσεις.

Εμείς κάθε μέρα που περνά δημιουργούμε, και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο υπάρχει αμηχανία. Είμαστε σαν να ζήσαμε όλη τη ζωή μας σε ένα ασφυκτικό δωμάτιο, και μόλις ανοίξαμε ένα πέρασμα χτυπώντας άγρια το σώμα μας στον τοίχο, τρομάξαμε και τώρα τι θα κάνουμε, αφού αλλιώς το φανταζόμασταν και δεν πιστεύαμε κιόλας πως μπορεί τελικά ο τοίχος να ραγίσει. Ρίξαμε μόλις μια ματιά έξω και τρομάξαμε μπροστά στο νέο. Όλα μπορούν να γίνουν. «Θα ζήσουμε ζωή που δεν την φανταζόμασταν» όπως είπε και ο Μπακιρτζής.

Πρέπει να φωνάξουμε για τη ζωή μας, τους καιρούς και την ιστορία.

Τώρα έχουμε την ευκαιρία να διεκδικήσουμε τη ζωή μας!

2008-12-20T16:21:00.000+02:00

Το περασμένο Σάββατο, 6 του Δεκέμβρη, έπεσε νεκρός από σφαίρα ειδικού φρουρού της αστυνομίας ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος. Αυτή η κρατική δολοφονία πυροδότησε μια κοινωνική έκρηξη τέτοιας έντασης που είχε αρκετά χρόνια να συμβεί στη χώρα. Η συσσωρευμένη οργή νέων κυρίως ανθρώπων τους οδήγησε στο δρόμο να διαδηλώνουν δυναμικά αλλά και πολύμορφα. Δίπλα στους μαθητές, τους φοιτητές και τους υπόλοιπους νέους, το κοινωνικό ξέσπασμα έφερε και εργαζομένους αγανακτισμένους από χρόνια συνεχούς υποτίμησης, καθώς και μετανάστες, οι οποίοι βρήκαν την πρώτη ευκαιρία να σηκώσουν το κεφάλι τους μετά από μια εικοσαετία βουβής υπομονής της εκμετάλλευσης. Μετά από ένα δεκαήμερο και με φόντο δεκάδες προσαγωγές ή συλλήψεις σε όλη τη χώρα, κινητοποιήσεις σε επίπεδο συνοικίας-γειτονίας εξελίσσονται κυρίως στην Αθήνα, αλλά και σε άλλες πόλεις. Άνθρωποι προσπαθούν να συναντηθούν, να συζητήσουν και να δράσουν∙ επιχειρούν να συνδέσουν την εμπειρία της καθημερινής εκμετάλλευσης και αλλοτρίωσής τους με ό,τι διαδραματίστηκε τις προηγούμενες ημέρες (και συνεχίζει να διαδραματίζεται) στα κέντρα των πόλεων. Μ’ αυτή τη λογική, βρεθήκαμε κάποιοι άνθρωποι που τυχαίνει να ζούμε στην Άνω Πόλη (ή στην ευρύτερη περιοχή), με σκοπό να προωθήσουμε τη δημιουργία λαϊκής συνέλευσης στην περιοχή. Είμαστε άνθρωποι που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις, καθώς η ανάσα του δρόμου μας έδωσε την ευκαιρία να μην είμαστε θεατές. Θέλουμε να καταλάβουμε το ξέσπασμα που συνέβη τις τελευταίες ημέρες, να συζητήσουμε γι’ αυτό και να δράσουμε για την εξέλιξή του στις γειτονιές της πόλης και για τη στήριξη των συλληφθέντων ή διωκόμενων.

Αλληλεγγύη στους διωκόμενους διαδηλωτές των τελευταίων ημερών.

Να μην αφήσουμε αυτήν την φλεγόμενη πνοή της ποίησης απλά να εκτονωθεί ή να σβήσει.

Να την μετατρέψουμε σε μια συγκεκριμένη ουτοπία: για την αλλαγή του κόσμου και την αλλαγή της ζωής!

(Πρωτοβουλία κατοίκων Άνω Πόλης)

Συνάντηση Κυριακή 21.12.2008 στις 16:00

2008-12-20T15:54:00.000+02:00

Η 3η Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση στη Πλατεία Κουλέ Καφέ

Το blog της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Άνω Πόλης

2008-12-20T15:52:00.000+02:00

Το blog της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης

σύντομα σε πλήρη λειτουργία..

The blog of the Residents of Ano Poli of Thessaloniki

soon fully operational..